Gado gado

Gisteren aten we gado gado. Een vegetarisch gerecht, waarvoor enkel veel geblancheerde groente naar keuze nodig is én een lekkere pindasaus (wij nemen uiteraard die van SuziWan). Eventueel serveren met gekookte rijst of brood.
Wij aten de gado gado met: peultjes, venkel, pastinaak (mmm), taugé, (rode) paprika, cherrytomaatjes, bloemkool, radijs en komkommer. Atjar tjampoer, seroendeng en misschien zelfs kroepoek zouden er lekker bij zijn geweest, maar hadden we niet ingekocht. Was zo ook al vullend genoeg.

Capresespiesjes

Smakelijk éénhaps gerechtje voor bijvoorbeeld bij de borrel.
Snijd cherrytomaatjes in de breedte doormidden en rijg achtereenvolgens een tomatenhelftje, een basilicumblaadje, een mini bolletje mozzarella, een basilicumblaadje en het andere tomatenhelftje aan een satéprikkertje. Grotere blaadjes basilicum kunnen dubbel gebruikt worden. Kruis eventueel de tomaatjes aan de bolle kant licht in en schep ze om met een (kruidige) olijfolie. De mozzarella kan gemarineerd zijn in olijfolie of een pesto, maar zonder enige extra toevoeging zit er ook al veel smaak aan dit hapje!

Patison

Bij Van Landschoot (waar anders?!) kocht ik voor €0,90 iets wat nog het meest lijkt op een pompoen en wat schijnbaar 'patison' heet:

Even op internet opgezocht: een patison is een kleine pompoensoort met de vorm van een vliegende schotel (of tenminste; zoals mensen hebben bedacht dat een vliegende schotel er uit ziet! red.). Het vruchtvlees is licht van kleur. Klik hier voor een wokgerecht met patison.

Kook ook met Cook!!

Eén van mijn favoriete pannen is de terracotta Cook (nr.4 blz.17) van de Habitat (€29,- op het Europees continent en een 'whopping' €59,- in Ierland). Aanvankelijk gebruikte ik de heksenketel enkel als serveerpot, omdat ik bang was dat het aardewerken keukengerei zou barsten bij verhitting. Geheel ten onrechte bleek, nadat ik er een grote pan soep in had gemaakt. Sindsdien gebruik ik de Cook veel vaker. Kan in de oven, kan in de afwasmachine, kan op het vuur (gas, electrisch en keramiek); is dus veelzijdig én mooi om te zien: dus ook geschikt om in te serveren. Handgemaakt in een bergdorpje in Colombia, en geen enkel deksel past dan ook perfect op een Cook (ik kan het weten; ik heb alle aanwezige deksels in de winkel op de mooiste pot uitgeprobeerd).
De Habitat is eigenlijk de Ikea voor yuppen (YUP = Young Urban Professional). Vestigingen in Antwerpen, Brussel en Luik (voor België) en verder o.a. in Lille en in Luxemburg-stad.
De Cook is in Nederland bekend als Black Pottery en is o.a. te koop bij Duikelman.

Glazuur voor koekjes

Van poedersuiker maak je snel en simpel glazuur, voor koekjes bijvoorbeeld. Zeef 2el poedersuiker boven een kommetje en voeg enkele druppels water toe. Tot een glad papje roeren en in een plastic boterhamzakje doen. Een heel klein (onderste) puntje van het zakje afknippen en de glazuur op de koekjes spuiten. Een spuitzak gebruiken kan ook, maar meestal heeft de spuitmond een te brede opening voor secuur opspuiten. De glazuur is natuurlijk pas echt als 'verf' te gebruiken, met een beetje kleur. Levensmiddelenkleurstof in poedervorm, samen met de poedersuiker zeven. Vloeibare kleurstof vervangt veelal het water.

Ik wilde de gemberkoekjes die ik had gebakken, opleuken en aangezien ik min of meer een weddenschap had lopen met Arjan, kwam ik op het idee voor deze 'bloederige' extractietangen (tangen waarmee een tandarts kiezen trekt). Inderdaad, enigszins luguber, maar het is dan ook bijna Halloween, zullen we maar zeggen. Zouden eigenlijk in de wachtkamer van een tandartspraktijk moeten komen te liggen, maar zó sadistisch ben ik nou ook weer niet....
En verder schattige aardbeienkoekjes.

Putenfilets

Bij de Aldi in Duitsland leerde ik 'putenfilets' kennen; gekruide voorgebakken malse kalkoenfilets, die níet te versmaden sappig zijn. Gelukkig zijn ze sinds enige tijd ook opgenomen in het Nederlandse Aldi-assortiment (€2,99 voor 500g).

Andijviestamppot

Aankopen bij de Aldi: kruimige aardappelen (€1,39 p.5kg); gesneden andijvie (€0,99 p.400g); magere spekreepjes (€0,75 p.2x125g). Nog in huis: melk, boter, ui, mosterd, zoete aardappel.

Equals: andijviestamppot (B: stoemp) voor zéker 4 personen.

Het 'recept' is doodeenvoudig:
De aardappels (ca. 1kg) schillen en in grove stukken snijden. Hetzelfde doen met 1 zoete aardappel. De stukken aardappel in ruim kokend water (ik gebruik geen extra zout; er zit al genoeg in de spekjes...) goed gaar koken. Ondertussen de spekreepjes krokant bakken in een aanvankelijk droge koekenpan. Een uitje pellen en snipperen. De aardappels afgieten en (nog een beetje vochtig) terugdoen in de pan (van het vuur af, natuurlijk). Met een klontje boter en een flinke scheut melk (ca. 1dl) pureren (met een (staaf)mixer, een vork (veel werk!), een pureestamper, whatever). De rauwe, gesneden andijvie (ca. 300g) door de puree 'vouwen' met de gesnipperde ui. De uitgebakken spekjes door de stamppot roeren. Serveren met augurkjes en mosterd (en bijvoorbeeld plakjes geschilde peer).
Het blijkt trouwens onmogelijk om stamppot een beetje ooglijk op te dienen. Ik probeerde quenelles, maar het was tevergeefs; de schotel ziet er altijd uit als een op je bord gekwakte hap uit een gaarkeuken (smaakt gelukkig niet zo).

Lief

Muisjes

Als toetje vandaag de garbanzocake van een paar dagen geleden, die helaas een beetje droog is geworden. De cake moet dus nodig opgefleurd worden met een toefje zure room (zo, direct uit het potje). En omdat het oog ook wat wil, steek ik decoratieve vierkantjes uit de plakken. Tja, en als je dan tóch aan het decoreren bent, kan ik er net zo goed wat noten omheen strooien, dacht ik zo. En muisjes. Een beetje een rare combinatie misschien, kikkererwtencake met gesuikerde anijszaadjes, maar het smaakt ons goed (en ziet er geinig uit)!

Rare dingen eigenlijk; muisjes. In België absoluut niet gekend (ze geven hier gesuikerde amandelen bij een geboorte = doopsuiker). Zouden ze muisjes heten, omdat er aan sommige zaadjes nog een steeltje zit? Even Wikipedia erop na slaan...

Ik heb trouwens iemand gekend die de sliertjes van een gepelde banaan niet "lustte". En die die er dan ook stuk voor stuk vanaf peuterde. Als ik deze muisjes zo zien, kan ik me helemaal voorstellen hoe zij de steeltjes er één voor één af zou trekken, voordat ze haar beschuitje op eet. Dan is kikkererwten met anijszaadjes eten, nog niet het állerraarste op de wereld, toch?!

Gingerbread cookies

Verstopt in één van de vele Tip tijdschriften die ik laatst via Marktplaats heb gekocht, vond ik het recept voor gemberkoekjes. Nou vond ik verse gember altijd al wel redelijk lekker, maar sinds ik bij de Chinese supermarkt in Brussel déze gemberpoeder van 'Rajah' heb gekocht, gebruik ik vaker dan ooit gember. Ik weet niet; het poeder rúikt zelfs naar verse gember met zijn specifieke scherpte. Niet zomaar gemberpoeder dus, maar héle goede vervanging van de verse specerij.

En daarmee ga ik dus die gemberkoekjes bakken. En ik doe er lekker nog een theelepel gemberpoeder extra in (4 i.p.v. 3)!

Het leuke aan dit recept is dat suikerstroop als ingrediënt wordt gebruikt en ik ben altijd benieuwd wat je nog meer met stroop kan doen, behalve over je pannenkoek gieten. Het fijne aan dit recept is dat er een práchtig deeg ontstaat: luchtig, soepel en heel makkelijk uit te rollen (want vooral het tot een dunne lap uitrollen lukt niet altijd bij een willekeurig koekjesdeeg) en bovendien vind ik het prettig dat het deeg in de oven compleet zijn vorm behoudt (ik heb niet voor niks allerhande vormpjes uit staan steken, zeg). Het lekkere aan dit recept zijn de koekjes: mmmmmjam!

Chips Catalana

Als ik dan tóch verleid moet worden door vet, dan het liefst in deze smaken. Vroeger kregen mijn broertje en ik van onze ouders wel eens ieder een eigen zak chips, die ik dan altijd snel (in één dag) en mijn broertje altijd langzaam (gedurende een week) leegat. Ik koos dan steevast voor "catalaans gekruid". Ook in een gele zak. Helaas niet meer verkrijgbaar (ik heb wel eens mailtjes zitten sturen naar Lays en Croky, maar nooit veel reactie op gekregen), maar als ik diep in mijn hersenen graaf kan ik de smaak weer bijna proeven...

Taco upgrade

Heel fijn vind ik deze wereldgerechten. Die van Knorr zijn bijna allemaal lekker, maar mijn favorieten zijn toch wel de 'Beef Shanghai' (met speciale sesamolie) en 'Taco's' (met ingenieus opstijvend tomatensausje en pittige gehaktkruidenmix). De AH heeft in navolging van deze trend zelf ook een produktenreeks op de markt gebracht, waarvan ik de Couscous zeer geslaagd vind, met name door de precies goede kruidenmelange. Nou snap ik best wel dat je met zo'n pakje niet het smaakgetrouwe traditionele gerecht op tafel zet (dát is de concessie die je maakt wanneer je kiest voor snel), maar in de categorie "kant-en-klaar" vind ik de maaltijden nog goed te pruimen én je kan er zelf flink veel verse groente aan toevoegen; ook een voordeel. Ookal is Knorr een beetje doorgeslagen, want hóeveel varianten zijn er ook al weer op de markt gebracht? Heel wat (en ik heb ze alle 24 getest!!).

Maar goed, gisteren aten we taco's. Een heel klein beetje van onszelf en het meeste van Knorr. V.l.n.r. v.b.n.b.: guacamole, geraspte kaas, taco's uit het pak, ijsbergsla, tomaten in blokjes, zure room, gekruid gehakt, nog leeg bord met schijfjes limoen, tomatensaus. Snel klaar en lekker (het mag ook wel eens iets minder briljant zijn, toch?!)

Mijn liefste maakt de guacamole: 1 eetrijpe avocado van schil en pit ontdoen en vervolgens prakken met een scheutje melk, limoensap, verse koriander, 1 tomaat (ontveld en van zaadlijsten ontdaan) in blokjes, gehakte knoflook, wat gemalen komijn en peper+zout. Ik heb ook nog een recept liggen voor 'crema de abacate', een meer smeuïge saus:

Vullende groentesoep

We hebben genoeg rode biet (oftewel: krootjes) in huis om een hele week gerechten met biet van te koken. Maar omdat ik niet zoveel zin heb om vandaag veel na te denken, grijp ik terug naar een beproefd recept voor soep:

Echt héél héél simpel:
Kook een handvol gedroogde kikkererwten in ruim water gaar. Schil een grote aardappel en snijd in kleinere stukken. Kook de aardappel in 1l water met een tablet groentebouillon bijna gaar en voeg er dan groente naar keuze aan toe (broccoli, bloemkool, of zoals in dit geval: rode biet). Als de groente zo goed als 'al dente' gekookt is, het geheel met een staafmixer pureren en er een theelepel mosterd doorroeren (of andere kruiden naar smaak). Klaar!! Voor een meer vloeibare soep, de aardappel in een aparte pan gaar koken en daarna goed afspoelen om het zetmeel te verwijderen.
Goede manier om de koelkast te ontdoen van groente die maar blijft liggen en niet meer dagvers is. De hoeveelheid is genoeg voor zeker twee ruime porties. En met enkele stukjes droge worst erin (wat heerlijk smaakt in combinatie met de rode biet) een smakelijk maaltijdsoepje.

Garbanzocake, oftewel: hoe je van kikkererwten glutenvrij gebak maakt

Gedroogde kikkererwten zijn goedkoop en, zoals alle gedroogde bonen, láng houdbaar. Ze worden werkzaam door ze dik een half uur te koken in ruim water en zijn dan te verwerken tot humus, falafel; of gewoon uit het vuistje te eten als gezonde borrelnoot. En met dit opvallende recept kun je schijnbaar zelfs een cake bakken van kikkererwten. Ik vind het altijd spannend als een ogenschijnlijk hartig ingrediënt (ui, rode biet, gorgonzola, knoflook, wortel) verwerkt wordt in een zoet gerecht, maar deze combinatie kende ik nog niet.

Dus eerst maar eens kikkererwten koken en 275g van de gare exemplaren pureren. Eieren, bakpoeder, suiker (ik gebruik iets minder dan het aangegeven totaal van 275g), kaneelpoeder en rasp+sap van één sinaasappel erdoor mengen (ik heb nog wat sukade liggen, dus ook dat gaat er in blokjes gesneden bij) en bakken in een voorverwarmde oven. Het deeg rijst nog behoorlijk. Geurig! De verse cakejes smaken nog het meest naar zoete kikkererwtenspijs en zijn zeer smakelijk. Zou je er niet ook gewoon kikkererwtenmeel voor kunnen gebruiken?!

Kop thee in optima forma

Wanneer je na een nachtdienst rond een uur of één 's middags suffig wakker wordt, is het goed toeven in een warm badje schuim met een grote mok dampende (kruiden)thee binnen handbereik (bovendien doet een scheutje baby-olie in het badwater wonderen voor je huid).

Tjolken doe je overal en altijd

En helemáál nostalgisch is oude reclamefilmpjes bekijken op YouTube (alleen die van Heinz kon ik niet vinden, jammergenoeg). Maar Tjolk is wél te vinden en laat Tjolk nou púúr jeugdsentiment zijn! Alleen kan die aap tegenwoordig wel op een pakje mangosap of iets dergelijks (want bananendrink vond ik nooit zo).

Eierkoek met kaas

Na een wilde nacht met één van mijn eerste minnaars, heb ik hem 's ochtends eierkoeken met kaas geserveerd; een persoonlijke favoriet. Niet, zoals in Noord-Brabant, met boter op de platte onderkant bestreken (zij eten de koek veelal met boter en suiker); maar gewoon met plakjes van een lekkere Hollandse kaas op de (grotere!) bolle bovenkant. Geen boter nodig. Het luchtige, plakkerige kruim van de eierkoek combineert fantastisch met de pittige zuivelige plakkerigheid van de kaas.

En nieuw in het assortiment van de AH; deze kaas met fenegriek, die míj uitstekend smaakt. Jammer alleen, dat de fenegriek bij het schaven van plakjes, uit de kaas loslaat.

Van voetbalclub tot molen...

In de prachtige Gentse binnenstad, tussen Vrijdagmarkt en Leie, liggen nabij de Zuivelbrug de vier panden van Molens Goethals (waarvan één alle soorten bloem en meel uitgeeft aan de Meerseniersstraat 22).

De ontstaansgeschiedenis gaat terug tot in de 14e eeuw, toen er een brouwerij (vandaar het lelie-embleem boven de deur) annex herberg werd gevestigd. In de 18e eeuw maakte deze brouwer plaats voor een boekweitmolen, voortbewegen door een blind paard. De vierkante, bakstenen, met ijzeren banden verstevigde schoorsteen aan de Leie was nodig om de stoom van de in de 19e eeuw geplaatste stoommachines te doen ontsnappen. Vanaf 1936 is de molen electrisch aangedreven. De tegenwoordige molenaar Jacko Goethals, voormalig ster van AA Gent, werkt met name voor kleine bakkerijen, maar in genoemde grutterswarenwinkel in het molenaarshuis kan de particulier ook terecht. Voor bloem, de echte Gentse Mokken, honingkoek en diverse bakingrediënten.

Vergeet ter plaatse niet even omhoog te kijken, naar de drie gevelstenen (v.l.n.r.): een afbeelding van de vroegere rosmolen (ros=paard) met links daarvan een boekweit- plant; en twee gevelstenen met daarop de verkoop van bloem afgebeeld (met op de middelste steen een hoopvolle bedelaar aan de rechterkant).

(update 21-03-2008)
Per 1 januari jongstleden zijn Jacko Goethals en zijn vrouw gestopt. Voor alle 'bloemaankopen' worden we doorverwezen naar Bloemmolen 'De Vlieger' te Evergem.

Wélke andere...?

Ik herinner me nog goed een vroegere reclame van Heinz, waarin een man en een vrouw zitten te eten (friet was het, geloof ik) als de man zegt: "Waarom wij Heinz ketchup lekkerder vinden dan die anderen?" waarop zij antwoordt met de fameuze woorden: "Welluku andere?"
En ik ben het daar hartgrondig mee eens. Ketchup MOET die van Heinz zijn, anders smaakt het gewoon NIET naar ketchup. Hetzelfde geldt eigenlijk voor satésaus; een andere dan die van SuziWan smáákt gewoon niet naar satésaus. Vroeger zat deze saus in een blik. Voor het terugkerende festijn (thuis) van barbecuën of gourmetten was mijn vader's enige zorg het adequaat opwarmen van de satésaus in een steelpannetje en het openen van een fles witte wijn (altijd Schwarzer Katz).

Een reep Verkade chocolade 'elitehaver'; bestaat het nog?!

Nee.

Kroot"jes"

In Zeeuws-Vlaanderen worden rode bieten "krootjes" genoemd. Míj persoonlijk klinkt dit raar in de oren, maar ik wil eens gaan uitzoeken waar het vandaan komt (etymologisch).

(een dag later)

Ik heb me er speciaal helemaal voor ingeschreven op http://www.etymologie.nl (i.e. het officiële etymologische woordenboek in online versie); blijkt dat ze op internet maar van A t/m Ka gaan... "Krootje" staat er dus (nog) niet in. De site zou regelmatig geüpdated worden, maar onderaan de pagina staat 'voor het laatst bijgewerkt op 16 november 2005'. Nee, lekker!

(nog een dag later)
Van een collega kreeg ik rode bieten uit eigen tuin. Zo groot als voetballen (ik heb de grootste gewogen en die woog een belachelijke 1,5kg)!! Inderdaad; zeeuwsvlaamse tuin. Dat verklaart dan in ieder geval de herkomst van de tweede lettergreep van het woord "krootje".

(5 november 2007)
In de boekhandel zag ik het "Zeeuws Etymologisch Woordenboek" liggen en daar zou het toch zeker in moeten staan?! Zou je zeggen. Nope. Geen kroot te vinden:

(24 november 2007)
Het schijnt een Brabants woord te zijn...

Knoflookkoekjes

Bij ons thuis doen we maar zelden aan boodschappenlijstjes; om de simpele redenen dat mijn lief überhaupt niet van de lijstjes is, in welke vorm dan ook, en ik liever naar de supermarkt ga om rond te neuzen en aanbiedingenafhankelijk inkopen doe. Dit gedrag resulteerde in de aankoop van een netje knoflook door zowel mijn lief als mij en dat gaf cumulatief de aanwezigheid van zeven bollen knoflook in de voorraadkast. Een beetje overdreven, inderdaad, en zonde ook, want deze berg knoflook zou met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet op gaan. Tijd om enkele recepten met knoflook tevoorschijn te halen en aangezien ik een zoetekauw ben, leek het mij wel interessant om koekjes met knoflook te bakken (in de verte geïnspireerd op de knoflookbonbons van Kees Raat, Unlimited Delicious, A'dam).

We hardly ever make grocery lists here; for the simple reason that my love hates all lists, any shape or size, and that I much rather would go to the supermarket and buy whatever looks fresh and good. This behaviour resulted in the purchase of garlic by both me and my love so therefore there are now seven (!) bulbs of garlic in our cupboard. Indeed, a bit much, and a waste also, for this pile of garlic would certainly never be consumed if it wasn't for the inspiration that is Kees Raat. He made a garlic chocolate by boiling cloves of garlic in a simple sugar syrup, three times over, before covering the cloves in milk chocolate. I decided I would follow his lead and make: garlic chip cookies with this candied garlic!!

Het leek mij enigszins 'too much' om de knoflook te hakken en rauw door het koekjesdeeg te werken, dus heb ik een tiental tenen eerst in suikersiroop gekookt. Daarvoor heel eenvoudig 50g suiker op zacht vuur op laten lossen in 1dl water (traditioneel is het geloof ik 1:1 = 100g suiker in 1dl water) en deze siroop met daarin ontvelde knoflooktenen aan de kook brengen. Zodra het kookpunt bereikt is, de siroop van het vuur af laten afkoelen en pas daarna de knoflook eruit verwijderen en in stukjes hakken (dusdanig bewerkte knoflook is ook gewoon zó te eten).

So, for the syrup you just dissolve 50g of sugar (¼ cup) in 100ml water (a little under ½ cup), which is done fast enough. Ten to fifteen garlic cloves, skins peeled, are put in this syrup and brought to a boil. As soon as the syrup starts boiling, remove the pan from the stove. Let its whole content cool completely (so leave the garlic ín the syrup). This is sufficient for candying the cloves, but you can repeat the process again if you don't like a noticable garlicy taste: boiling the syrup and cloves a second time and letting it cool down again. The candied garlic is edible like this and can also be used as a condiment, a snack, whatever.

Voor het koekjesdeeg koos ik een Amerikaans Chocolate Chip Cookie Dough; nog frustrerend genoeg, want de Amerikaanse maat (cup) laat zich niet zo eenvoudig omzetten naar de metrische maat die wij gebruiken (gram). Al was het alleen maar omdat de 'cup' een volumemaat is en de hoeveelheid 'gram' iets zegt over de massa, oftewel het gewicht. De Amerikaanse cup kun je dan ook vaster of luchtiger vullen (packed vs unpacked) en dit maakt een enórm verschil in hoeveelheden (en het recept vermeldt meestal niet hoe gevuld de 'cup' zou moeten zijn). De op internet te vinden converters geven dan ook allemaal een andere uitkomst bij het berekenen van 'cup' naar 'gram' en bovendien is het afhankelijk van de gebruikte ingrediënt; een cup boter is wél net zoveel als een cup bloem, maar dit geldt niet voor de massa's van de twee. Oplossing zou zijn om in een kookwinkel of iets dergelijks 'cups' te kopen, maar ik heb ze nog nooit redelijk geprijsd zien liggen. (Oh ja, ook handig: in Groot-Brittanië werken ze dan meer met 'ounces' en 'pounds', waarbij uiteraard een pound níet evenveel is als een pond!! En irritant verder is dat in getallen een komma een punt is; de maanden en dagen in een datumaanduiding precies andersom staan en links sowieso rechts is...)

For the cookie dough I used a basic recipe for chocolate chip cookies (and had some frustrations over 'cups' vs. 'grams') and added ten chopped candied cloves of garlic and about half a cup of milk chocolate chips alongside some chopped nuts. The dough in itself was good, but once the cookies were baked and the house was filled with that beautiful smell I found there were certain degrees of taste that came with this cookie novelty: crunchy gewy cookie dough with a definete hit of tasty chocolate and a bit of vanilla on the side. And then garlic kicked in, but if you didn't know the cookies had garlic in them, you would NEVER recognise it. I díd know and I díd taste the garlic. It is sweet but als savory and oddly, not in a bad way. I actually think these strange cookies are pretty darn good. A strange combination that works really well!! That is except for my mouth odor. I guess there will be no kissing tonight... Better have my love eat some cookies too...

Maar oké; Garlic Chip Cookies dus, met stukjes pure chocolade en gehakte pijnboompitten. Práchtig luchtig soepel deeg. Bijna zo luchtig als pas gerezen brooddeeg. Als deeg al héél lekker, met een heerlijke vanille nasmaak. Diverse lagen in smaak dus: deeg, chocolade, noten, knoflook, vanille.
De koekjes zelf ruiken uit de oven (net geen kwartiertje op 180 graden) raar genoeg in eerste instantie naar pindakaas (volgens míjn neus dan). Knapperig zijn ze, deze koekjes en ik vraag me af of je de knoflook zou herkennen als je het niet zou weten. Ik weet het wél en ik próef de knoflook dan ook. Behóórlijk nog, maar helemaal niet vervelend. Zelfs wel prettig. Eigenlijk vind ik deze koekjes hartstikke lekker!! Vreemd, dat zoet en hartig zo schaamteloos goed combineren in dit koekje. Pas alleen wel op voor de mond-odeur nadien; alsof je een avondje stevig aan de shoarma hebt gezeten...

Destelbergse stoverij met Gentse frieten

Een Vlaamse vriend(in) die kan koken is schijnbaar haar gewicht in goud waard. Els was zo lief om ons op een vroege zondagmiddag (na een killing potje Carcassonne) te trakteren op huisbereide Vlaamse stoverij. Mijn liefste offerde zich op om door weer en wind (hoewel, het was een mooie zonnige dag...) op zijn vouwfietsje naar het frietkot op de Groentemarkt af te zakken, want zonder Vlaamse frieten ís het natuurlijk geen goed stoverij eten. Hoe de klassieke stoverij precies is bereid blijft het geheim van de rasechte Belg, maar de stoofschotel bestaat in ieder geval uit heerlijk smeuïg rundvlees met fijne kruiden in een donkere biersaus.

Bitterkoekjes 5

Na poging 1, 2, 3 en 4, heb ik vandaag poging 5 gewaagd in de vervaardiging van een noemenswaardig bitterkoekje. Op dé site voor officiële bakkersrecepten had ik uitgevogeld dat voor bitterkoekjes een speciaal 'bitterkoekjesspijs' wordt gebruikt en daaruit heb ik afgeleid dat een authentiek bitterkoekje feitelijk gemaakt wordt met spijs en eiwit; niet veel meer. Toen ik dan ook een recept tegenkwam voor 'amaretti' (Italiaanse amandelkoekjes) en zag dat dit enorm veel leek op de basisreceptuur voor bitterkoekjes, kon ik met de bij De Gastronoom gekochte amandelpoeder aan de slag voor een zoveelste poging mijn lief te doen verstellen:

Eigenlijk is dit niet zo'n moeilijk deeg. Amandelpoeder met suiker en eiwit wordt als vanzelf amandelspijs en met enkele druppels amandelessence heeft het net een beetje een bittertje, zoals je dat zou verwachten van een bitterkoekje. Het deeg zelf heeft dan ook de consistentie van spijs en ik draai er braaf bolletjes van (want ik heb wel geleerd dat spuiten niet nodig is en ik wil niet wéér van die mislukte keiharde nep-bitterkoekjes) die ik een kwartiertje bak in het midden van de oven. Warempel!! Bitterkoekjes! De smaak is goed (ookal zien ze er uit als pepernoten!) Nou zou ik alleen nog ergens bittere amandelen moeten vinden voor poging 6...

(update 04-03-2010)
Kijk HIER voor poging6 en lees wat volgens mij het beste recept is.

De baron drinkt energydrink!?

We waren afgelopen zaterdag in Breda, op bezoek bij vrienden. Het was een mooie zonnige dag en in het stadscentrum was het ongelóóflijk druk; onprettig druk, eigenlijk. Maar goed, hoe vaak ben je nou in Breda (wanneer je in Gent woont?), dus een rondje langs de winkels was feitelijk onontkoombaar.
In De Barones zag ik dit standbeeld en ik wil bij deze het geniale brein complimenteren met de plaatsing van het lege blikje. Als je dan door zo'n groot druk winkelcentrum loopt en je ziet vanuit een ooghoek op één van de galerijen een dergelijk detail, is dat bijna kunstzinnig...