Quinoa salade met avocado en rivierkreeft

De Allerhande versie van de Californische 'green goddess' salade vormt vanavond mijn avondmaaltijd: groenten, quinoa en garnalen met een hartige mayo-ansjovisdressing. Dit recept is genoeg voor een gróte bak vol. Alleen de hoeveelheid dressing is wat aan de geringe kant, maar het opvoeren van deze hoeveelheid zou ook meteen te veel mayonaise betekenen. Ik opteer voor een extra scheut (hele goede) olijfolie en ik eet in mijn eentje de hele bak leeg. Diner.

Recept

Breng 75g (zwarte) quinoa met ½ groentebouillontablet en 250ml water aan de kook. Draai het vuur laag en laat 15 minuten afgedekt koken (tot 'de staartjes' van de quinoa tevoorschijn komen). Doe de quinoa in een ruime kom en laat afkoelen.

Snijd een halve krop ijsbergsla (of 2 Little Gems) in stukken. Snijd 1 komkommer in reepjes. Kook 250g diepvrieserwten (of edamame, Oriental) twee minuten in ruim kokend water, giet af en spoel onder koud stromend water. Meng de sla, komkommer en erwten door de quinoa.

Snijd 15g bieslook fijn. Snijd de blaadjes van 15g verse basilicum grof. Snijd 4 ansjovisfilets fijn en vermeng dit met het sap van 1 citroen, 4el halvanaise (of volle mayo) en de verse kruiden tot een dressing. Breng op smaak met zout en peper. Meng 1 bakje rivierkreeftjes (AH) door de dressing en verdeel dit over de salade. Halveer 2 eetrijpe avocado's in de lengte, verwijder de pit en schep met een lepel het vruchtvlees eruit. Verdeel de avocado's en dressing over de salade. En serveer.

Gekruide zalm met echte wijnzuurkool

Na een zeer gezond ontbijt en een nogal gekke lunch, is het alwéér tijd om de keuken in te duiken. Want de rammelende maag heeft vandaag ook nog een diner nodig. En ten behoeve daarvan heeft al een klein bezoekje aan de visboer plaatsgehad. Wie zegt dat de moderne mens zich niet hoeft bezig te houden met eten verzamelen?!

In een droge koekenpan koriander-, venkel-en mosterdzaadjes licht roosteren en dan vijzelen. Hier een kleine ui boven fijnraspen en met een scheutje olie (olijf of kokos) tot een pasta mengen. Dit op de zalm smeren en even laten intrekken.

In een stoofpan worden spekjes uitgebakken (gesneden van een stuk versgerookt spek, dus niet van die kant-en-klaar blokjes dit keer). Een flinke eetlepel komijnzaadjes worden meegeroosterd en dan gaat er een pond zuurkool op met een klein flesje droge witte wijn om vervolgens met het deksel op de pan dik een kwartier te smoren.

De zalm (net) gaar bakken. En serveren met zuurkool en in ons geval linzen. Want die zijn keilekker en hebben bij verre mijn voorkeur boven gekookte aardappelen. Verse koriander er overheen. En het zondags 'tv dinner' is served!

Het is wel een heel gezond dagje vandaag. De zalm smaakt prima. Zalm smaakt sowieso prima natuurlijk. Maar volgens mij was deze zalm met kerriekorst zelfs nog iets beter dan dit.

Groentechips DIY

'Het meneertje van Bondi Harvest' (youtube), die ook een restaurant heeft of iets doet in een restaurant dus hij zal het wel weten, maakt groentechips. En ik vind groentechips (eigenlijk alle chips) érg lekker. Nou heb ik begrepen dat je het beste een dehydrateermachine kunt gebruiken, maar misschien heeft meneertje wel gelijk en kan een oven ook fungeren als zulks..

Sowieso al lekker: biet (ik gebruik gele) en zoete aardappel. Tijdens het bekijken van het filmpje valt me het gebruik van superlatieven door het meneertje wel op. Stoort me zelfs. Het is allemaal 'epic' en 'sexy' en hij overdrijft wel een beetje. Afvallen van chips; dát is 'epic'.

Bij gebrek aan een mandoline, gebruik ik eerst een kaasschaaf en dan toch maar een rasp om zo gelijkmatig mogelijke dunne plakken van de geschilde groente te kunnen snijden. Wat overigens niet helemaal lukt. Met de handen een beetje (gesmolten) kokosolie en een beetje (beetje beetje) zout over de plakjes verdelen en dan gaan ze de oven in. Op een bakplaat.

Heel heel knapperig zijn mijn groentechippies niet. Misschien zijn mijn plakjes te dik, en waarschijnlijk heeft de oventemperatuur nog wel wat finetuning nodig. Sommige chipjes dreigen naar bruinaangebrand te gaan; dat dan weer wel. Maar deze bieten en batata zijn van zichzelf al zó lekker, dat het niethelemaalknapperige niet eens stoort. Het beetje gedroogde tijm heeft ook nog een boel smaak afgegeven. En ik heb geen aardappelchips (met toevoegingen uit de fabriek) zitten wegkanen. Dát is ook wat waard. Lekker dus. Maar is nog voor verbetering vatbaar!

AH Quinoasalade (met groene groenten, noten en zaden)

Albert Heijn (en AH-to-go) verkopen een bak "rauwkostsalade op basis van quinoa" (205g €2,99). De quinoa met sojaboontjes, tuinerwten, (zeer zéér fijngesneden) broccoli, pompoenpitten, hennepzaad en wortel komt met een zakje amandelen en pistachenoten. Het bakje dressing (soja-gember) maakt de vezelrijke superfood snack éxtra lekker. Bevat per bakje: 420kcal, 10g eiwit, 32g koolhydraten, 26g vet (waarvan 3g verzadigde vetten).

Nāk(e)d

Pas ontdekt bij De Tuinen: de 'mueslirepen' van Nākd! Ze kosten er normaliter €1,19 per stuk, maar de winkelketen heeft vaak genoeg "voor het gehele assortiment 50% korting op elk 2e artikel" acties. Waarbij de repen dus voor €1,80 per twee over de toonbank gaan (i.e. à €0,90).

Deze ik-moet-nú-écht-iets-eten-repen zijn gluten-en lactosevrij, bevatten geen ei en passen in een rauw (raw) of veganistisch dieet. Omdat ze zijn gemaakt van gedroogde vruchten (dadels met name) met als enige andere toevoeging noten, cacao, andere gedroogde vruchten of specerijen. Echte pure smaken dus zonder chemische toevoegingen. De 'ginger bread' vind ik alvast fantástisch lekker! Deze reep ruikt sterk naar gemberkoek en heeft een fijne korrelige textuur. De reep is smeuïg met een heerlijk subtiele zoetheid. En dadels zijn niet voor niets godenspijs, blijkt. De enige valkuil van het bedrijf is dat voor €1,19 zo'n reep nog best goed thuis te maken is.

Slim & Fijn

Vrijdag eindvandeweek propavond. Zaterdag balansdag. Of zoiets. In ieder geval wilde ik de nieuwe pasta wel eens uitproberen waar mijn (vrouwelijke) collega's het steeds over hebben. Een gluten-, suiker-en vetvrije 'pasta', gemaakt van een plantaardige vezel. Met 21kcal per honderd gram. En bij de Jumbo (A12 afslag 12) ligt zo'n pakje: 200g €2,95. Dure pasta, vind ik, maar dat ga ik natuurlijk uiteindelijk besparen op medische kosten ;) Weet je wat, dan mag het nog wel een tandje extra en eet ik er ook geen vlees bij:

Nepspaghetti met nepgehakt (Quorn haché). Maar wel met échte Gruyère, want nepkáás? Nee, dát gaat te ver!! De saus is een pure sugo (tomaten)saus met ui, spinazie, gerookt paprikapoeder en gemalen peper. En over alles gaat een scheutje héle goede olijfolie. Dus mijn diner smaakt vooral naar olijfolie en kaas. De 'spaghetti' is net voorbij al dente, maar smaakt best wel naar spaghetti soort van. Dat het 'gehakt' mycoproteïne is, proef je niet. Ìk heb een prima en gezonde maaltijd. Maar Italianen zullen zich rotlachen.

Yoghurt Taj-Mahal

Ik heb kaasdoek, ik heb yoghurt en ik heb een interessant recept voor zogenaamde 'Yoghurt Taj-Mahal'. Wat ongetwijfeld weinig met de klassieker uit India te maken heeft, maar het klinkt alvast fijn mysterieus. De yoghurt wordt met behulp van de kaasdoek omgetoverd in hangop (zo). Dat kost wat tijd, maar dat is slechts een kwestie van planning.

Een kleine ons (pecan)nootjes wordt fijngehakt en door hangop geschept met komijn, kaneel, gember en suiker. Wat vervolgens minstens een uur moet intrekken. De bolletje gekruide hangop kunnen geserveerd worden met bolletjes frisse meloen en nog meer noten. Bijvoorbeeld.

Onverwacht blijkt komijn het héél goed te doen in een lekker zoet nagerecht. Zéker in combinatie met geurige kaneel en knapperige stukjes noot. De meloenbolletjes leiden eigenlijk alleen maar af en de gember had nog wat meer gember gemogen. Maar verder: dik romig verrassend en fijn.

Quinoa pilaf

In de "Arts en Auto", het 'clubblad' van de VVAA, las ik een tijdje geleden hoe een zekere Merijn Tol lyrisch verklaarde aan quinoa verslaafd te zijn. En zij gaf er uiteraard ook een recept bij, want dat was feitelijk de reden dat ze überhaupt in het blad stond. Nou had ik quinoa hier ook in de kast liggen en omdat deze groenterijke versie met tomaten en geroosterde venkel me wel aansprak, at ik nog diezelfde avond genoemde quinoapilaf:

Een prima en gezonde maaltijd van smeuïge tomatenpulp met venkel (en groene paprika). Jammer dat de verfijnde smaak van quinoa een beetje wegvalt in een éénpansgerecht als dit. Hoewel het wel heel duidelijk wordt dat je quinoa hebt gegeten, als je het een paar uur later ongeschonden aan de andere kant weer gewoon terugziet..

Zuurkoolsalade met gerookte zalm

Ik heb geen fut om boodschappen te doen en al helemaal niet om te koken. Gelukkig heb ik nogal wat langhoudbare verpakkingen in de koelkast: zuurkool, gerookte zalm, voorgekookte rode bieten. Er zijn nog eieren, ik tref een krop sla aan (de binnenste bladeren kunnen nog nèt voor 'vers' doorgaan)... het is bijna een complete maaltijd:

En nog prima te eten ook. Tadaa!

Lekkere witlof?

Een schijnbaar gouden tip uit een supermarkttijdschrift stelt dat bittere witlof smulbaar wordt indien geroerbakt (roergebakken?) met blokjes zoete aardappel en royaal kaneel. Het lijkt de moeite waard en dus eet ik dit (cyclus 2) met een gerookte kipfilet. Maar ik vind dat het bitter van de witlof het zoet van de batata overneemt. Misschien als je véél zoete aardappel (in plaats van 1 middelgrote) met één stronkje witlof (in plaats van drie) combineert? Of (nóg) royaler met de kaneel (en 5spice) strooit? Het is best lekker hoor, àls je van witlof houdt. Dan eet ik het liever met royale kaassaus, uit de oven.

Groene tuinbonensalade

Op hoeveel manieren kun je groenten eten? Nou, véél. En er zijn ook zoveel soorten verkrijgbaar; we hebben het echt voor het kiezen. Een luxe. Deze salade (cyclus 2) ligt op een bed van ruim rucola en bestaat uit groene paprika, bleekselderij, ringetjes bosui, repen komkommer, tuinkers, pompoen-en zonnebloempitten, geblancheerde (diepvries) tuinbonen en doperwtjes. Daarover een dressing van 1el mosterd, 1el honing, 2el azijn, 2el (goede) olijf- olie, fijngehakte verse munt, fleur de sel, versgemalen peper en het sap van een halve citroen.

De salade bevat (muv de komkommer) geen enkele groente die ik rauw lekker vind, maar als geheel is dit toch wel erg goed. En ik had niet eens de tuinbonen dubbelgedopt.. Verrassend goed zelfs. En dat heeft weinig te maken met de gebakken coquilles, want die heb ik al eerste opgegeten (ze zijn ook té lekker). Ik ga dit zelfs nóg wel een keer maken.

Dr. Mike (niet te verwarren met Phil of Oz)

En toen was ik het opeens hartstikke zat. Het zout, het zinloze vet, de vele suikers en de geraffineerde hapsnap voeding die ik aan het verorberen was. De chipsverslaving, de avondlijke vreetbuien (ja, ook ik), het toenemende buikvet, de '1 kilo per jaar'. En dan wist ik nog niet eens hoe ik er van binnen uitzag. Aders, hart, maag/darm kanaal; hoe lang zou het nog meegaan? Als ik dan inmiddels auto- didactisch (met dank aan internet en vele vele kookboeken) zoveel van voedsel afwist, waarom at ik dan niet beter? Ik had dus mooi geen antwoord op die vraag, of ja, juist wel: er was geen reden om niet beter te gaan eten. Dus kocht ik "Het 17 dagen dieet" boek van de Amerikaanse huisarts Dr. Mike Moreno (€14,95), want ik wilde vooral af van de maagkrampen en in betere gezondheid verkeren. Ach, en als ik daarbij wat kilo's zou kwijtraken, zou je mij niet ho- ren klagen!

Ik had de tip uit een glossy tijdschrift. Nou niet bepaald 'evidence based' maar in mijn eentje zou het gewoon niet gaan lukken. Want ik hou te veel van lekker en in al mijn levensjaren ben ik nog nooit serieus in gewicht afgenomen (als je die vier maanden pijnstillers in 2010 niet meetelt, waardoor ik toen permanent misselijk was en dus alleen crackers at - stomme hernia). Om heel eerlijk te zijn be- viel de roze kleur van de omslag me wel en ik begon gewoon eerst maar eens met lezen. Maar meneer Mike Moreno schrijft bijzonder enthousiasmerend en tegen de tijd dat ik bij hoofdstuk 3 aankwam (vanaf waar de eigenlijke dieetregels worden uitgelegd) had ik al helemaal de juiste mindset. En dus begon ik te '17 dagen diëten':

Het 'dieet' bestaat uit vier cycli van elk zeventien dagen. Wat míj bevalt is dat bepaalde zaken onbeperkt genuttigd mogen worden. In cyclus 1 zijn dat magere eiwitten en reinigende groenten. En wie zichzelf restricties oplegt, mag zichzelf op ander vlak juist dingen toestaan, vind ik. Dus kocht ik fantastische zalm, verse tonijn, alle groenten die ik wou (óók de hele dure bij delicatessenwinkels) en de lekkerste bosbessen, bramen en aardbeien. Mijn lunchpauzes waren opeens te kort; gevuld met het oneindig kauwen van een karrenvracht groenten. Ik verduurde opmerkingen van collega's over mijn rauwe bloemkool en steevaste zak geraspte bospeen. Ik at eieren en gooide de dooiers weg, niemand wilde meer naast mij zitten omdat ik altijd vis at. Maar na zeventien dagen woog ik toch maar mooi vier kilo minder, had geen last meer van de jarenlange spastische darmenonzin en voelde me daadwerkelijk fitter. Dus ik ging door en eet nu al ruim een half jaar (min of meer) anders. Natuurlijk ben ik me bewust van de beperkingen (zie HIER de voor-en nadelen volgens de Consumentenbond) en dus gebruik ik de regels van Dr.Mike als basis. Verder eet ik nagenoeg weer zoals normaal, maar dan met de nadruk op eiwit, groenten, vezels en (beperkt) fruit. En ik laat de koolhydraten grotendeels weg, vooral de monosacchariden.

Mijn voorraadkast heb ik stevig uitgemest, waarna een enkele reis voedselbank volgde (goede daad, check). Ik koop geen verwerkte fabrieksvoeding meer en hoewel de nare chipsverslaving nog niet helemaal gemeesterd is, ben ik in het algemeen veel gezonder. En voel dat ook zo. Er is in totaal tien kilo af, ik pas weer in een 'M' (soms zelfs een 'S') en ben vooral een stuk blijer wanneer ik mijn silhouet in de spiegel zie. Mensen die me een tijdje niet hebben gezien maken stuk voor stuk een opmerking over mijn verslankte verschijning. Twee keer per week fitnessen lukt natuurlijk nog steeds niet altijd, maar daar voel ik me in ieder geval een stuk minder schuldig over. En dit werkt een stúk beter dan het advies van mijn huisarts destijds over de darmkrampenklacht: "leer er mee leven"...

Tzatziki

Vele postwerk-sessies genoot ik met mijn bord op schoot van MasterChef Australië. Het is heel anders van opzet dan de Britse voorloper met dezelfde naam (minus het 'Australië'), maar evenzo vermakelijk. Een kwalitatief goed programma waarin amateurkoks in een veeleisende afvalrace strijden om de felbegeerde titel van 'masterchef' en de uitdagingen die zij daarin moeten aangaan, zijn geen peuleschil.

En soms, als de kandidaten even een uitpufpauze krijgen, geven de gerenommeerde docentchefs een 'masterclass'. George Calombaris bijvoorbeeld, maakte tzatziki, in mijn ogen op omslachtige wijze. Maar omdat het een authentiek recept betreft, ik nog een gezonde en lekkere dip nodig had voor het Oudjaarsbuffet én ik dan ook wel eens èchte tzatziki wilde maken, scheurde ik twee keer kaasdoek af en begon aan het raspen van twee geschilde komkommers:

Recept

Schil en rasp (grof) twee komkommers. Vermeng deze rasp met 1tl fijn keukenzout en laat 1 nacht in een stuk kaasdoek in een zeef uitlekken. Knijp zo veel mogelijk vocht uit de komkommerrasp. Laat 400ml hangop (AH) in een stuk kaasdoek in een zeef 1 nacht verder uitlekken.

Vermeng de volgende dag 3 eetlepels van de uitgelekte hangop met een half fijngeraspt teentje knoflook, een kwart fijngeraspte ui, de fijne zest van 1 (biologische) citroen, 1½-2tl honing, een mespunt chili-of wasabipoeder en de uitgelekte komkommerrasp. Voeg een handvol fijngehakte verse muntblaadjes toe en meng alles goed door elkaar met 4 tot 5el olijfolie extra vierge (bv. Carapelli firenze - Il Nobile).

Dus de AH hangop kan nog verder worden 'opgehangen' blijkbaar, tot een échte (dikke) hangop. En natuurlijk blijkt tzatziki méér dan alleen yoghurt met komkommer. Hoewel het aanvankelijk een beetje belachelijk is zóveel werk te verrichten voor een beetje dip, is het uiteindelijk juist al dat werk dat één plus één tot drie maakt! Want dit is meer dan yoghurt met komkommer; dit is fris, dik, romig en blijkbaar de beste groentendip. Absoluut niet waterig (wat wil je ook) en perfect van smaak in zichzelf. En hèt geheim? Hele héle goede olijfolie! Dit valt voor mij trouwens een beetje in de categorie gado gado: een overdaad aan groenten met fijne saus. Zoals kaasfondue m.i. tot datzelfde genre zou behoren.

Citroenkip met gebakken groenten

Mijn avondeten pluk ik dit keer uit de Foodies van juli 2012. Of eigenlijk vind ik in dit tijdschrift (ik had drie proefnummers, leuke woordspeling, besteld voor €7,50 maar zat voor ik het wist aan een jaarabonnement vast wat inmiddels als de wiede weerga is afgezegd) een recept dat ingrediënten gebruikt die bij mij in de koelkast liggen. Dus wordt het citroenkip met groenten:

Kip (oftewel mijn kalkoen) in een pan aanbakken, kip (ik bedoel dus kalkoen) eruit, groenten bakken, plakjes citroen erin, kip (kalkoen) daar op en afblussen met citroensap en groentebouillon. Dat zou het moeten zijn. Broccoli heb ik en uien ook. Maar worteltjes niet (meer). Kouseband, asperges en kastanjecham- pignons heb ik wél en dat lijkt mij net zo smakelijk.

De kalkoen is een tikkeltje droog van binnen, het sausje is zurig en enigszins bitter (van de citroenschil) en ik vind het geen (prettige) citroensmaak zo. Te, tja, vettig, op de één of andere manier. Maar de veelheid aan groenten is precies wat mijn lege maag nodig heeft en daarmee is de kous(eband) af. Nu weet ik wel weer waarom ik dat abonnement op Foodies heb opgezegd.

Voor bij de film op zondagavond

Een zak tuinbonen uit de diepvries, gaar gekookt (geblancheerd) dient als prima vervanging van pelpinda's. Het dubbeldoppen van de bonen is een nagenoeg zelfde karweitje als het ouderwetse pel- len van pinda's en de felgroene tuinbonen zijn zonder hun bittere harde vliesjes zeer goed te pruimen.

Paddenstoelensalade

Zondag is de uitgelezen dag (na een ochtendje in bed luieren met een boekje..) voor het afstruinen van één of meer rommelmarkten. Helemaal als de zon daarbij schijnt en het dakraam van de wagen dus open kan. Met een klapkrat in de achterbak voor de nieuwe aanwinsten en  een pint thee binnen handbereik, waag ik me 'en route'.

Afgezien van de lange slenteringe(n) langs kramen en kleedjes en de duidelijke bicepstraining van het sjouwen, is zo'n dag een dag van relatieve inactiviteit en dus wil ik me niet ook nog eens laven aan hamburgers en overige vette hap. Ik eet picknick, zoals (in een eerder geval) deze paddenstoelensalade:

Op p.58 van Plenty staat het recept voor een wel heel bijzonder gerecht. Rauwe (!) paddenstoelen, gemarineerd in citroensap en olijfolie, in een saus van tahin en yoghurt met tuinbonen, komijn, walnoten, oregano en ahornsiroop. Ik marineer de paddenstoelen langer dan aangegeven (een nacht in plaats van 1 uur) maar dan nog zijn ze een beetje eng om weg te happen. Lafjes dan toch maar even aanbakken. Verder houd ik me 'natuurlijk' braaf aan de letter (schraapt keel), behalve dat ik bv. sesamzaad toevoeg. En erwtjes overweeg. En meer tahin gebruik. En veel meer tuinbonen (een diepvrieszak van 400g). En 1 citroen achterwege laat.

Een smeuïge zeer romige 'chunky' salade met een aardse smaak. Naar mijn bescheiden mening beter met meer ahornsiroop en minder citroensap, maar verder vind ik 'm goed! Ik begin dit kookboek steeds meer te waarderen.. Doen.

Ratatouille

Ratatouille. Zo'n mooi woord. En volgens 100 Calorieën (waar ik bovenstaand recept uit pluk) ongeveer 92kcal per portie. Dat is dan mooi meegenomen. Het koken ervan blijkt ook niet zo gek veel tijd in beslag te nemen; het is een kwestie van vele groenten in één grote pan mikken. De mise-en-place (al het snijwerk) duurt nog het langst.

Maar die moeite wordt ruimschoots goed gemaakt door de romige licht zoete, licht zure smaak. Een schotel met lekker veel bite. De verse basilicum maakt het af. En dat beetje (Parmezaanse) kaas is zowaar toegestaan.

Tomaat-snappelsmoothie

Een tintelend fris drankje waarvoor rijpe rode tomaten met bos- uitjes volledig tot 'moes' worden gedraaid in de keukenmachine. Daar gaan vers (bloed)sinaasappelsap, verse basilicum en tabasco naar smaak bij: 83kcal per persoon. Tenzij je zoals ik de hoeveel- heden verdrievoudigd voor in totaal twee personen; dat kom je theoretisch uit op 125kcal p.p.

Drinkt als limonade, maar dan gezond. Dit is er eentje voor vaker!
Uit: 100 calorieën

Linzen met geroosterde wortels

'Even snel tussendoor' gezonde maaltijd voor de doordeweekse dag: linzen (nauwelijks zichtbaar op de foto, maar in werkelijkheid in legio aanwezig) met geroosterde bospeen (geroosterde cherry- tomaatjes) en blauwschimmelkaas.

Recept
Schil of rasp 500g bospeen schoon en snijd in dikke repen. Hussel de worteltjes met 1el olijfolie, 1tl komijnzaad, wat peper en zout in een ovenschaal en rooster ca. 25 minuten in een hete oven van 200˚C. Schud de worteltjes halverwege om. Besprenkel dan met 1tl honing en rooster nogmaals 5 minuten.
Kook ondertussen 200g linzen gaar in kokend water. Fruit één (rode) ui in 1el olijfolie met 2 tenen geraspte knoflook, de zest van 1 citroen en 2el vers citroensap. Bak de gare linzen 5 minuten mee. Vermeng met de geroosterde peen en serveer met veldsla en verse munt. Verdeel tenslotte 85g feta of blauwschimmelkaas over het gerecht.

Het restant kan de volgende dag dienst doen als lunch.

Gevulde courgette

Eigenlijk is voor dit zomerse gerecht een smeulende barbecue nodig, maar gezien het seizoen zal de hete oven moeten volstaan. Gezond diner voor één:

Een mooie courgette wassen, doormidden snijden en uithollen. Vullen met het mengsel van een gefruit uitje, het aangebakken courgette-vruchtvlees, geroosterde amandelen, ricotta, pesto en wat tomatenstukjes. Bij de Jumbo was de (groene!) pestokaas in de aanbieding en dus wordt het courgettegratin met flink geraspte kaas eroverheen. Oven in en na een kwartiertje is het smullen.

Best een oké maaltje.