De béste Brabantse worstenbroodjes komen uit Maastricht!

Sinds ik een Maastrichtse familie heb, heb ik de smakelijke geneugten van het verre zuiden mogen leren kennen en omarmen. De Flammkuchen van Tapijn Kazerne is favoriete snack en daarvoor maak ik een pitstop wanneer maar mogelijk. En ik heb dus sinds een aantal jaar een favoriete 'vla'bakker: Bakkerij Mathieu Hermans.

Hier sta je in de rij. En hier kom je soms (aan het eind van de dag) voor noppes, want de serie versgebakken Limburgse vlaaien gaan gewoon óp. En dat wil wat zeggen, want op zaterdag bijvoorbeeld is de speciale plankenkast over de hele achterwand van de bakkerij gevuld met vlaaien klein middel en groot in een overmaat aan smaken. Ze zijn wel duur (vergeleken met zo'n kartonnen gebakgeval uit de supermarkt). Ze zijn ook verrukkelijk. Niet te weerstaan. De 'krummele' (kruimel) met pudding koop ik hier gewoon niet, want die zou ik zó helemaal in mijn eentje opeten.
En alsof dat nog niet erg genoeg is... niet alleen de vlaaien zijn heerlijk. Ook de (mini)suikerbroodjes,  de roomboter en brioche broodjes en de - oh mijn god - worstenbroodjes. "Nostalgie is het sleutelwoord"

Ik heb in mijn eigen buurt nog niet zo'n bakker weten te vinden. Nee, ik zou er niet voor naar Maastricht verhuizen. Maar ja, ik rijd er wel voor om (openingstijden)
Ze bestaan (met groot succes) sinds 1936. Gaat dat zien!

De aller-aller-allerlekkerste kaas

De meest karaktervolle, meest verrukkelijke kaas die ik at. En ik at véél kaas. Deze KZN (Kaas Zonder eigen Naam) is een biologische kaas uit Bennekom, handgemaakt door een ambachtsman volgens Zwitserse receptuur. Deze kaas heeft hét! Ik kan het niet beschrijven. Wij kochten een groot stuk bij Kaashandel Sauer (op de Maastrichtse zondagmarkt) voor €7,50/500g. Sauer verkoopt trouwens nog meer pareltjes. Ga vinden en proeven!

De aller-aller-aller beste babyhuidcrème

De aller-aller-allerbeste (baby)crème ís helemaal geen crème. En is ook helemaal niet alleen voor baby's. Deze Mádara 'Cocoa & Plum Creamy Oil' is feitelijk cacaoboter. Daardoor smelt het op je vingers bij lichaamstemperatuur waardoor het zich heel makkelijk olie-achtig laat uitsmeren. Toen mijn dochter J. (nu 5,5mnd) berg op haar hoofd en in haar wenkbrauwen had, was dat na een paar keer smeren met dit spul snel verdwenen. En ook bij mezelf verdwijnen rauwe ruwe droge plekjes op de huid snel hiermee. En vooral: het rúikt zo lekker!

Ik bestel mijn tubes online (uiteraard - wie gaat er nou winkelen met een baby én een dreumes?!) bij Shizo. Dan krijg ik er behalve goede service (op de site stond 'uitverkocht' maar toen ik belde was het tóch snel geregeld) ook proefmonsters bij. Het product zit in een handige kliktube (met één hand te openen en te sluiten). "Laat een beetje van de creamy oil tussen je vingers opwarmen en smelten. En masseer er de huid van je baby mee."

Voor luieruitslag gebruik ik overigens deze creamy oil niet. Dan heb je toch écht zinkolie (van Dr.Swaab) nodig. Dat is zeg maar de echte originele Sudocrem.

'Gheestige Willem' deelt rake grappen uit

Dinsdagavond vergadering. Dit keer op mijn andere werk. Nou vind ik goed samen vergaderen heel belangrijk hoor, maar wat vergaderen in Rotterdam extra goed maakt zijn de broodjes die door mijn werkgever worden voorzien. Van oudsher liggen er voor de vermoeide collegae broodjes van De Snor klaar (mjam, mjam, filet américain speciaal; met uitjes, plakjes gekookt ei en een lik mayo). Maar nu ontdekken we een anderskleurige doos met daarin een heel ander assortiment. Er zijn broodjes besteld bij Gheestige Willem (what's in a name)... eh... wie??

Nou, Gheestige Willem (Maaskade 35, Rotterdam) is de vegetarische cateraar voor Rotterdam en omstreken. Die (bijna) geheel biologisch is gaan koken. Bestellingen voor diverse belegde broodjes, soepen en bijvoorbeeld 'vergadermaaltijden' (à €13 pp) kunnen online geplaatst worden (kleinere bestellingen drie dagen van tevoren; grotere een week).

Er zijn broodjes met smeuïge roomkaas, halfgedroogde tomaatjes en veldsla. Broodjes met (hummus achtige) 'homemade' sandwichspread met rucola en dunne plakjes paprika. Maar de absolute showstopper. Het broodje dat het snelst op. Hét broodje dat de reden is dat ik dit hele verhaal überhaupt opschrijf. De Notenburger. Ik denk eerst nog dat het een gebraden gehakt is en knijp mosterd tussen de gebakken uien en plakjes komkommer. Deze mosterd zal in smaak volledig het onderspit gaan delven. De eerste hap doet mij verbaasd naar het broodje kijken. Saté (sateh)? Hûh?! Hap, hap. Oh, wat ontzettend lekker. Notenburger van Gheestige Willem. Ik zou zeggen, bestel er zes (het minimum; per stuk €3,75) nodig vrienden uit en geniet met grote G. En wij gaan snel weer vergaderen, hoop ik!!

Sharonfruit kaki persimon (gedroogd)

Voor het eerst gezien en gekocht op de Pure Markt. Toen ook gevonden bij groenteketen De Goudreinet (€1,99 per 100g). En sindsdien ben ik er helemaal aan verknocht geraakt. Gedroogde schijfjes kaki (ook wel verkocht onder de merknaam 'sharonfruit') zijn, na medjoul dadels maar voor vijgen, mijn grote favoriet op het gebied van gedroogd fruit! Qua smaak heeft het wel wat weg van abrikoos, maar dan voller en zoeter met een nootachtige smaak. Gedroogd bijna nog lekkerder dan als verse vrucht.

Geweldige noten

Pas op! Er is een nauwelijks te weerstane verleiding in het AH schap: noten (amandelen, hazelnoten, pecannoten, macademia's) of gedroogd fruit (cranberry's, peerstukjes, rozijnen) in chocolade. Respectievelijk €2,29 en €1,99 per 150 gram. De pecannoten en macademia's in melk- chocolade zijn mijn favoriet. Maar waar elders vind je amandelen of hazelnoten in melk, puur en wit! Mjam!!

Jasmijn thee

De allerbeste jasmijnthee zou volgens insiders (lees: een man die ik er toevallig over uithoorde bij de Chinese toko) de jasmijnthee van 'Fujian Tea Import&Export co., ltd' zijn. In een geeloranje doosje met gouden letters en geen andere opsmuk dan een paar witte bloemen. De thee (20 zakjes) kost ongeveer €0,89.

AH Quinoasalade (met groene groenten, noten en zaden)

Albert Heijn (en AH-to-go) verkopen een bak "rauwkostsalade op basis van quinoa" (205g €2,99). De quinoa met sojaboontjes, tuinerwten, (zeer zéér fijngesneden) broccoli, pompoenpitten, hennepzaad en wortel komt met een zakje amandelen en pistachenoten. Het bakje dressing (soja-gember) maakt de vezelrijke superfood snack éxtra lekker. Bevat per bakje: 420kcal, 10g eiwit, 32g koolhydraten, 26g vet (waarvan 3g verzadigde vetten).

Pick & Mix

Bij de Jumbo (en bijvoorbeeld ook de Deen) liggen onder de noemer 'Pick and Mix' zes verschillende soorten kerstomaatjes uitgestald, waarmee naar eigen inzicht een plastic beker van 250g (met deksel €1,49) kan worden gevuld. Lekker als snack, interessant door een salade en perfect voor bijvoorbeeld Jamie's Tomato Salad 'Mothership' Recipe.

Route Nederland: Park Hoge Veluwe Honing

Voor €8,70 per persoon (kinderen tot zes jaar gratis) verkrijg je voor één dag toegang tot Nationaal Park De Hoge Veluwe. Laat je niet verleiden de auto mee het park in te nemen (ookal is het van ingang Schaarsbergen naar het Kröller Müller ruim 11km), maar parkeer buiten de poort (€3) en pak één van de gratis witte fietsen (die in legio klaar staan door het park). Wie niet zo ver (heen en terug) wil/kan fietsen, begint beter vanaf ingang Ede of ingang Hoenderloo... Er is een reden dat dit natuurgebied in de Lonely Planet staat (en er dus zoveel toeristen zijn): het is hier práchtig. En hoe heerlijk, om zelfs met bewolkt augustusweer (wij regenden niet één keer nat) door bos en over heide te fietsen.

Wat een mens óók goed doet, is een kort bezoekje aan de winkel in het Bezoekerscentrum. Waar potjes jam en (met name) parkhoning te koop staan. Pure, koudgeslingerde klaverhoning (€6,50), échte heidehoning (€10,75) en lokale specialiteiten zoals lamsoorhoning (€7,50) en springbalsemienhoning (€6,25) in een glazen potje met blauw etiket (à 450g). Aan de honing wordt niets toegevoegd; het wordt verkocht zoals de Veluwse bijen het produceren (je ziet de bijenkassen onderweg langs het fietspad staan). En dat is heel iets anders dan de "honing van gemengde niet-EU honing" zoals die in de supermarkt staat!

Ik koop mijn honing sowieso aan de deur, maar deze parkhoning is een onverwacht buitenkansje. De heidehoning blijkt een dikschep- bare, amberkleurige honing die heerlijk zoet en kruidig van smaak is. Echt een rijke honing met karakter. De vele luchtbelletjes in de honing geven een glinsterend effect. De crèmige klaverhoning met zijn homogene beige kleur is veel zoeter. Deze honing smelt weg op de tong. De met zwarte stift op het etiket geschreven naam, doet mij vermoeden dat klaverhoning een seizoensproduct is. Mmmm. Honing staat écht wel in mijn voedseltop5.

Amandel onder de douche

Mijn favoriete scrubcrème met bamboe (Hema, €3,50) heeft ste- vige concurrentie gekregen van de scrubcrème met amandel (óók van de Hema, 150ml €2,50). Beide zijn prima geschikt om onder de douche het gezicht (en décolleté) een fijne scrubbeurt te geven, met als groot bijkomend voordeel dat eventuele make-upresten grondig verwijderd worden (dit is de enige manier die ik ken om totaal en volledig van mascara af te komen). Scrubben is wat dat betreft veel doeltreffender dan peelen en ikzelf houd dan ook van een product met grovere deeltjes, zoals deze. De (overigens echt heerlijke) amandelgeur ruikt misschien een beetje naar amaretto (of marsepein), maar zo gaat dat nu eenmaal met associaties. Voor een zachte schone huid. Waarna ik graag nog coalface gebruik.

Omdat amandel mij in een doucheproduct zo goed beviel (oh wat ruikt dat lekker!!), nam ik ook eens de amandel 'shower cream' (€1, Hema) mee. Het "rijke amandelaroma" is mij te subtiel, maar dit is toch een prettige douchecrème (met yoghurt) voor die prijs. Zoek je echter een écht heerlijke amandeldouche, dan moet je volgens mij de 'Jardins du Monde Amande de Californie' van Yves Rocher (200ml €3 p.stuk maar voor vasteklanten €1,50). Dikcrèmige en zachtschuimende crèmedouche met een geur die je veel later nog ruikt. Er is een hele reeks jardins du monde; deze zijn biologisch afbreekbaar, bevatten geen parabenen of dierlijke producten en zijn gemaakt van natuurlijke (botanische) ingrediënten. Want dat is hoe Yves Rocher rolt.

Hero Cassis

Hmm mjam, cassis. Dat is één van de weinige frisdranken (naast misschien Fanta citroen) waar ik écht zin in kan hebben. Er is ook weinig dat smaakt zoals cassis doet, met zijn volle bessenaroma en dieprode kleur. Het is een vinding van het Zwitserse bedrijf Hero (maar werd in Breda gemaakt van Zeeuwse bessen?!) en stamt uit 1938. Grappig, als je het net fout leest, is de tekst op de officiële site: "na de oogst worden de bessen bij de teler ontsteeld"...

SOIA

Terug van (drie jaar) weggeweest, is het 'Strand Oog in Al' (SOIA, afgekort) op 'de kop van West', waar het Merwedekanaal en het Amsterdam-Rijnkanaal samenkomen. Met je voetjes in het (daar niet van nature aanwezige) zand, heb je leuk zicht op de gele brug, de Douwe Egberts Fabriek én de binnenvaart. Geen saai moment. Zéker niet op weg naar het etablissement, want nadat je het Marco van Basten Sportpark bent gepasseerd, moet je wel nog even langs 'het kamp'..

In de jaren '60 kregen Utrechtse kindjes hier schijnbaar zwemles, waarbij ze op en neer moesten naar de overkant. Dat is nu wel een beetje ondenkbaar, maar de geïnteresseerden zouden (stiekem?) een duik in het kanaalwater kunnen wagen. Verder vermaakt men zich hier met de luxe van heerlijk 'hangen', wat vooral een volle (zand)bak geeft op de zonovergoten dagen. Er is een dakterras. Er staan picknicktafels en kuipstoelen. En er liggen fatboys. Voor de kleintjes (of de groteren) zijn schepjes, emmertjes en kiepwagens in het zand te vinden. En een schaakbord op een (gele) olieton.

SOIA is geopend op dinsdag tot en met zondag vanaf 12u. Je kunt er natuurlijk allerhande drankjes krijgen of iets eten. Er worden regelmatig leuke activiteiten georganiseerd, zoals yogalessen (op zaterdagmorgen), een barbecue of feestjes (vaak met een dj).

Nāk(e)d

Pas ontdekt bij De Tuinen: de 'mueslirepen' van Nākd! Ze kosten er normaliter €1,19 per stuk, maar de winkelketen heeft vaak genoeg "voor het gehele assortiment 50% korting op elk 2e artikel" acties. Waarbij de repen dus voor €1,80 per twee over de toonbank gaan (i.e. à €0,90).

Deze ik-moet-nú-écht-iets-eten-repen zijn gluten-en lactosevrij, bevatten geen ei en passen in een rauw (raw) of veganistisch dieet. Omdat ze zijn gemaakt van gedroogde vruchten (dadels met name) met als enige andere toevoeging noten, cacao, andere gedroogde vruchten of specerijen. Echte pure smaken dus zonder chemische toevoegingen. De 'ginger bread' vind ik alvast fantástisch lekker! Deze reep ruikt sterk naar gemberkoek en heeft een fijne korrelige textuur. De reep is smeuïg met een heerlijk subtiele zoetheid. En dadels zijn niet voor niets godenspijs, blijkt. De enige valkuil van het bedrijf is dat voor €1,19 zo'n reep nog best goed thuis te maken is.

De aller-aller-aller-verzachtendste douchecrème

Het is nauwelijks onder nul (ik heb dit jaar nog niet één keer de autovoorruit hoeven krabben) en met de thermostaat op 15°C is het warm genoeg in huis. En tóch is mijn huid droger dan anders. Een ietsje droger dan. Maar wel nog altijd zacht, want ik gebruik Dove Purely Pampering. Dit werd in 2012 door Unilever op de markt gebracht en het betreft douchecrèmes die inderdaad meer crème dan wat anders zijn. Dik en bijna romig, met een heerlijke geur. Vooral 'sheaboter&vanille' en 'meiklokje&pistache' (wat ruikt die laatste toch ontzéttend lekker!!) verstoten daarbij Palmolive (naturals) douchemelk van de troon als favoriete onder-de-douche-reiniger.

Hartverwarmend

Favoriete thee: pintglas met kokendheet water, takjes verse munt en een zakje Zonnatura zoethoutthee. 'Losjes' geïnspireerd op deze Lipton Saveurs du Soir réglisse menthe.

Saucisson 'roquefort'

Het is een willekeurige nazomerse vrijdagavond (lees: gisteren) aan de NDSM-werf, te bereiken met de (gratis) veerboot vanaf A'dam CS. Bij cultureel café Noorderlicht (met terras aan het IJ en later op de avond live band en kampvuur!) genieten mijn gezel- schap en ik van een antipasti plankje (€12,50) en de (te vele) rode wijn. De discutabele gesprekken zijn niet van de lucht, maar waar we het allemaal over eens zijn: dat worstje op de plank is góddelijk!

Ik moet meermaals navraag doen bij het personeel om uiteindelijk de herkomst ervan te achterhalen en door wijnmist heen weet ik het gelukkig te onthouden: saucisson roquefort van Lindenhoff (te Baambrugge). Alwaar de lange worstslierten ("slinger") gretig over de toonbank gaan voor €33,40/kg. Het is een droog worstje, maar zeer sappig van binnen. En terwijl je het opeet (hapslikweg prop) blíjf je kijken: wáár zit de roquefort? Er zijn alleen enkele donkere stipjes te zien, maar de smaak is óp en top verrukkelijk smeltende blauwschimmel. Hemels. Waarna je je afvraagt: is dit eigenlijk wel een worstje? Of is het een kaasje in vermomming? Briljant!!

Yogi Tea (classic)

Yogi Thee® is de eerste en bekendste ayurvedische kruidenthee. De klassieke variant (kaneel en specerijen) ruikt al goed vanaf het moment dat het plastic eraf is. Yogi Tea® zegt principieel een zo hoog mogelijke kwaliteit ingrediënten te gebruiken en te streven naar bescherming van de natuurlijke hulpbronnen op aarde. De in- houd: 50% kaneel, kardamom, gember, kruidnagel, zwarte peper. Ze noemen het 'kruidenthee' maar er zit dus geen daadwerkelijke théé in een pakje Yogi Classic. Een pakje thee tikt af rond de €3 (voor zeventien zakjes); dat is kostbaar maar het waard. Want de thee smaakt vol aromatisch, warm, kruidig, pittig, heerlijk. Op de onderkant van de verpakking staat een yoga-oefening beschreven. Maar dat is wel onhandig thee drinken tegelijkertijd...

Belevinge(n) bij Yamazato

Kerstbonus oh kerstbonus, wat zal ik eens met u doen? Of eigenlijk had ik de kerstbonus al uitgegeven aan een (bijna) nieuwe auto, maar zoals dat dan gaat met kerstbonussen (want het waren er daadwerkelijk twéé, aangezien ik twee banen heb) vond ik dat ik er ook nog "iets leuks mee moest doen". Alsof een nieuwe (blauwe!) auto niet leuk is. Haha ;) In een opwelling vroeg ik een vriend mee naar hét (enige) traditioneel Japanse sterrenrestaurant in Neder- land en reserveerde een tafel voor twee online. "Hartelijk dank voor uw reservering bij Yamazato Restaurant. Dit restaurant is het eerste traditionele Japanse restaurant dat met een Michelinster bekroond werd. In Europa. U kunt bij ons kennis maken met de echte, eeuwenoude haute cuisine kaiseki ryōri."

Daags van tevoren kreeg ik dan een SMS van Yamazato: "Yamazato Restaurant verheugt zich op uw bezoek. Om uw reservering te bevestigen verzoeken wij u om dit bericht te beantwoorden met de tekst CONFIRM." Nou heb ik waarschijnlijk te veel tellsell gekeken, maar ik was toch een beetje huiverig om inderdaad met 'bevestig' terug te SMSen. Maar toen dacht ik, is het nou echt zo vreselijk om belaagd te worden door een heus Japans sterrenrestaurant? Nee, eigenlijk niet. Belaagd worden door een Japans sterrenrestaurant lijkt me zelfs wel wat en bovendien, ik wil er tafelen dus dan moet ik wel bevestigen (tussen haakjes: ik werd nadien niet telefonisch belaagd)!

Yamazato is te vinden in het prestigieuze Okura Hotel (Ferdinand Bolstraat 333) Amsterdam; door de draaideuren, langs de hotel- meneertjes en doorlopen naar achterin de lobby. De belevenis begint al met een vluchtige blik op de menukaart bij de deur, met overeenkomstige prijzen. Hartverzakking! Maar goed, we hebben het over "culinaire poëzie". Waarna mijn hart weer een sprongetje maakt, maar schijnbaar heb ik als calvinistische Nederlander altijd even zo'n 'oh help wat duur' momentje alvorens me volledig over te geven.

En dat ik me over geef, blijkt de rest van de avond wel. Vanaf het moment dat onze jassen worden opgehangen (in zo'n gek Japans hightech scan-het-kaartje-en-het-jassenrek-draait-automatisch-rond-totdat-de-juiste-jas-voor-hangt systeem) totdat we voldaan weer naar buiten strompelen en dàn pas de enorme collectie sake opmerken; Fan-Tas-Tisch!

De bediening loopt in kimono (met een kurkentrekker en watniet in de 'otaiko musubi' van de obi) en spreekt Engels (onverstaan, helaas, met sterk Japans accent). En 'comme il faut' zijn de dames nauwelijks aanwezig tot ze opeens aan je tafel staan. Groene thee en water (Evian) zijn à volonté en kost één keer €6. We kiezen het seizoensmenu Zensai. We worden steeds bediend door dezelfde twee meisjes en zij leggen tot in de allerkleinste details uit waar de gerechten uit bestaan; en dat geldt zelfs voor het decoratieve witte bloempje met rode stip ("little flower of daikon with a dot of plum sauce").

Je kunt schijnbaar zelf het tempo bepalen, want steeds zodra we het ene gerecht op hebben, komt direct de volgende gang. Met een totaal overbodig, verontschuldigend "thank you for waiting"... Het interieur ontbeert moderne schoonheid, maar is desondanks stijl- vol. Maar wat mij vooral in hoge mate bevalt is de heersende sfeer. Ik waan me terug in Japan en krijg weer spontane buigneigingen. En dat eten! Je zou buigen voor minder!!

Na gang drie gaan de vele thee en water hun onverbiddelijke tol eisen, maar wanneer moet je nou naar de wc? Tijdens het eten is niet netjes en na een gerecht komt direct de volgende. De smaken zijn verfijnd subtiel en alles, werkelijk álles heeft smaak. Zelfs het streepje wortel is niet gewoon een wortel. Hoe lekker! De gegrilde zeebaars met yuzu miso is goddelijk, en het begeleidende zoete pruimpje ook! Het tempurabeslag is erg dun en indrukwekkend luchtig. Mijn tafelgenoot raakt eveneens in hogere sferen: "Het debiele van groene thee is dat het met vertraging smaakt; je proeft niks en opeens is het er". Die rauwe vis, mmmm. De coquille met 'bottarga': héérlijk! M-m-m!!

De bediening dient "mango" aan. Huh, mango? Oh, "main course" (ik moet steeds even schakelen naar haar frequentie voordat ik versta wat ze zegt). Sukinabe van dunne plakjes Wagyu rundvlees en groenten in zoetige teriyaki-bouillon met begeleidende sukiyaki saus. Het lijkt hier alleen wel steeds warmer, of komt dat omdat ik aan het verteren ben geslagen? A: "Nee, hoor, het ís warm; ze zijn hiernaast aan het shabu shabu'en geslagen.."

En dan het Dessert (terecht met hoofdletter). V.l.n.r.: geknoopte groene theegelei, pruimenmarshmallows met zoetebonenvulling, groene thee mousse, yuzu ijs op een sesamcracker, yuzu macaron en gekonfijte yuzu. We zijn dik drie uur verder en ik heb zelden zo fantastisch gegeten. De rekening is €236 en dan zit er niet veel anders op dan €14 te fooien. Maar het moet gezegd worden: ik ga met liefde en plezier elke vrijdag terug, als ik maar genoeg kerst- bonussen kreeg.

Kookboekstandaard

De veelvuldige keukenprins(es) heeft een kast vol kookboeken en receptenknipsels. Dat geldt tenminste voor mij. En op de beperkte ruimte die het aanrecht heet, ligt zo'n opengeslagen boek dan klaar om bevlekt te worden. Bovendien krijg je in het ergste geval pijn in je nek van telkens naar beneden kijken om de tekst te lezen. Een kookboekstandaard lost dat probleem grotendeels op. En daarbij neemt een kookboek in een standaard minder ruimte in. Voor mijn verjaardag kreeg ik (van mezelf) een heel handig exemplaar van Joseph Joseph (€39,95 bij Bol.com)

Deze standaard opent en sluit als een boek! En is als zodanig plat (tussen de kookboeken) op te bergen. Bij gebruik van de standaard vouwen alle onderdelen automatisch in en uit. Te gebruiken voor boeken van diverse afmetingen en makkelijk schoon te maken met een vochtig doekje. De paginahouders vooraan zijn inklapbaar, zo- dat de bladzijdes altijd nog omgeslagen kunnen worden.

Goed, GOED cadeau.