Tourteau fromage

Wanneer ik bij de Auchan ben, koop ik ook altijd zo'n gekke "kaastaart" (op de kaasafdeling). Het is feitelijk een zeer luchtig eiercakeje met heftige kaassmaak; érrug lekker. De kaascake is gebakken in een bodem van zanddeeg; óók érrug lekker. Enige nadeel is dat deze schijnbare specialiteit uit de Poitou (met het signatuur van het zgn. Institut Regional de la Qualité Agro- alimentaire) een zwartgeblakerde bovenkant heeft, volgens de maker juist úniek voor het produkt en bovendien de garantie dat de versheid in de cake wordt ingesloten. Tikkeltje aan de carcinogene kant, als je het mij vraagt, maar goed; een kniesoor die daar op let.

Citroenrijstpudding

Recept, wat ooit als 'familierecept' in de Allerhande stond, en ik nu voor het eerst maak. Omdat er op de fruitschaal twee citroenen liggen te verpieteren en dít een recept is waarvoor precies twee citroenen nodig zijn. Nou ben ik geen gróte fan van zuur, dus het zal mij benieuwen... (ik moet alleen dessertrijst kopen; de overige ingrediënten heb ik standaard op voorraad)

De dessertrijst dus langzaam gaarkoken en daarna, in al zijn plakkerigheid, vermengen met geweekte rozijnen, suiker, het sap van twee citroenen (zoveel?!) en de zest van één citroen. Het mengsel overdoen in een omgespoelde puddingvorm en een hele nacht in de koelkast laten opstijven. Omdat ik met grote vrezen vrees dat al dat citroensap veel te veel gaat zijn, heb ik natuurlijk allang van de rijstmix geproefd voordat de pudding klaar is en, hee, dat valt helemaal niet tegen! Smaakt als citroenlimonade met rijst en rozijnen. De hoeveelheid suiker was dus genoeg om het zuur te compenseren (maar voor zuurliefhebbers is minder suiker toevoegen altijd een optie, natuurlijk). Zoals verwacht is de pudding een grotere favoriet van mijn zuurminnend lief dan van mij, maar met een stukje van dit spul als toetje kun je mij toch óók tevreden stellen. Lekker, dus.

Alleen (volgende ochtend)... ik krijg de pudding ABSOLUUT niet uit de vorm. Plakkerig is een groot understatement voor dit dessert. De citroenrijstpudding is zelfs zó plakkerig, dat ik doodeenvoudig de pudding uit de puddingvorm kan scheppen, in een licht (!) geoliede kom kan aanpletten en daaruit ondersteboven een mooie bolle pudding kan laten glijden. Weer een esthetisch probleem opgelost:

De saus van ½ liter vanillevla met 5el melk en 1 zakje vanillesuiker laat ik achterwege, om de simpele reden dat er in België géén vanillevla te koop is.... En om dat nou óók nog zelf te gaan staan maken...

Kip in cola-marinade

Een klassiek recept wordt van stal gehaald: kip cola. Zóóooo lekker!! (en zó simpel, met als enige ingrediënten: kip, cola, ketchup, knoflook, zout, peper).

Koreaans zeezout

Bij diezelfde SunWah stond dit Koreaanse zeezout in de schappen. Gearomatiseerd zout met als ingrediënten (in het Nederlands, want produktinformatie in de officiële taal van het land is verplicht bij wet): zuiver zout, champignonpoeder, zeewier, mugwort extract. Huh? Maar op de voorkant van het potje staat toch een afbeelding van knoflook? Zit dat er dan niet in?! Gedetailleerde bestudering van het etiket volgt en wat zijn de ingrediënten (in het Engels) volgens sticker nummer twee: refined salt, garlic poweder, cornstarch, mugworth extract. Nou is 'refined' (geraffineerd) salt natuurlijk al bij verre niet hetzelfde als 'zuiver' (suggereert iets ongeraffineerds!) zout, maar schijnbaar hoeft de obligate produktinformatie niet eens CORRECT te zijn...?! Ik zeg het je, we worden bedonderd waar we bij staan!

Over smaak valt (niet) te twisten

Tijdens het door de stad struinen (voor zover je van 'struinen' kunt spreken op een drukke winkeldag als de zaterdagmiddag) belandden mijn lief en ik weer eens in de Aziatische supermarkt op de Vrijdagmarkt, Sun Wah. Zogenaamd om spinazie te kopen (verkopen ze daar feitelijk niet), maar eígenlijk om een beetje rond te neuzen. Het curiosa-paradijs stelt zelden teleur in dat opzicht, want wat hier allemaal geïmporteerd wordt; je houdt het niet voor mogelijk. Onder andere: chocolade met groene thee, gegeleerde citroenthee met honing, gestoomde custardbroodjes, pickled garlic en pickled jujube, 6 maanden gerijpte sojasaus.
Interessantste vondst van deze keer: zoete aardappel chips (250g €2,00).

Ouwe (en nieuwe) snoepers

Gents museum Het huis van Alijn (Kraanlei 65) heeft in zijn gelederen opgenomen: een lekkerbekkenrondleiding (officiële promofoto zie boven). Tijdens deze interactieve 'tentoonstelling' zal onder andere worden uitgelegd waarom met Sinterklaas speculaas wordt uitgedeeld, wat 'nonnenbillen' en 'babelutten' zijn en hoe snoep vroeger en nu smaakte (inclusief proevertjes). Helaas voor mij 30+er is de rondleiding enkel toegankelijk voor scholen en groepen, met een uitzondering op woensdag 21 november; op die dag zijn grootouders en hun kleinkinderen welkom om elkaar snoep van nu (zure matten) en vroeger (arabiertjes) te laten proeven.

Hotspot

Na een bizar avondje stappen gisteravond, lijkt deze zaterdag een uitgelezen dag om thuis te cocoonen (zoals dat dan heet..). Het 'probleem' is echter dat je zelfs voor een hangdag thuis boodschappen moet doen, want bij lekker voor de tv liggen hóórt fijn eten. Dus slepen mijn lief en ik ons na uitgebreide douche-en badderactiviteiten richting Korenmarkt, om eerst eens op te laden met een smakelijk broodje. We negeren The foodmaker en het nieuwe Exki op dezelfde locatie en lopen linea recta naar "Hotspot" (voorheen "Broodjesbar Eva").

Ik ga helemaal voor klassieke favoriet (bio) geitenkaas met gegrillde aubergine en dito courgette, zongedroogde tomaatjes, verse pesto en tijm (mmm!). Mijn liefste neemt een 'bruintje' Martino (wat er uitziet als een hoopje braaksel, maar zéker níet zo smaakt!): filet préparé met tobasco, augurkjes, kappertjes, uitjes en ansjovis/sardientjes.

Behalve een ruime selectie briljant bedachte broodjes, verkoopt men bij Hotspot ook een punt Tartes de Françoise (witte kwarktaart op speculoosbodem), eveneens niet te versmaden.

Leone pastiglie

Bij de Dille&Kamille koop je voor €2,25 een doosje authentieke Italiaanse snoepjes (pastiglie) van het merk Leone. Sowieso al prachtige lay-out, waar de nostalgie van af druipt. En ze zijn er in de meeste verrassende smaken, zoals: trosbes, viooltjes, kamille, oranje- bloesem, Polar mint. Van pure suiker, maar met een onmiskenbaar aromatische smaak.

Mini-teler: "zaaien"

Het is tijd om champignons te gaan kweken. Althans, ik weet niet of begin november de officiële tijd is om champignons te kweken, maar volgens de handleiding in mijn "kweek je eigen champignons"doos (goed voor maximaal zes keer oogsten; dat belooft wat) moet de met champignon-mycelium geënte compostlaag (bijgeleverd) circa vier dagen op kamertemperatuur komen. En die dagen zijn om, dus het is tijd om een deklaag van vochtige aarde (bijgeleverd, excl. vocht) over de compost te verdelen. Ik verzin het niet zelf, ik volg braaf de handleiding:

Ik hoef alleen maar o,25l water te vermengen met de dekaarde en dit luchtig over de compostlaag te verdelen. Het deksel gaat er weer op (ik háát het geluid van piepschuim) en de doos mag in een ruimte van 20-25 graden Celsius geplaatst worden, gedurende 5 tot 8 dagen.

Heftig chipje

Bij de Auchan kocht ik chips met een wel héél verrassende smaak: geitenkaas, walnoot. Nou zit er niet daadwerkelijk geitenkaas óf walnoot in de zak (wél: aardappelen, olie, lactose, zout en aroma's), natúúrlijk niet, wie verwacht dat ook... (ik?) maar vreemd genoeg is de doordringende smaak van geitenkaas wel het eerste dat je proeft als je deze chips in je mond steekt. Bijna onprettig, maar hé; het is chips. Het is een duidelijke smaak waar je aan moet wennen en pas na enkele pogingen ga je ook de walnoot proeven.
Acquired taste, definitely!

Bret's heeft nog meer dubieuze smaken in de handel, zoals 'olijf' en 'azijn'.

Rozijnenkoek met tamme kastanjes

Van gezeefde bloem, bakpoeder en suiker; vermengd met losgeklopte eieren en gesmolten boter (en honing) maak je snel een deeg. Daar kun je dan naar wens gedroogde vruchten (bv. dadels, vijgen, abrikozen) en noten (walnoten, amandelen, etc.) in stukken doorheen mengen. In een goed hete oven is een half uurtje bakken genoeg. En voilà: heerlijke koffiekoek est arrivé. Aangezien ik prachtig grote blanke rozijnen heb gescoord ("nieuwe oogst" stond er op de verpakking, maar dat vind ik voor rozijnen -gedroogde druiven- toch een beetje raar...) en er nog tamme kastanjes liggen, is mijn keuze voor vulling snel gemaakt. De gebakken koek is bijna cake, zo luchtig. Had zelfs nog wel gevulder mogen zijn. Het subtiele kastanjesmaakje had ik, denk ik, ook door toevoeging van kastanjemeel verkregen. Beter de kastanjes vantevoren even licht roosteren.

Stroopsoldaten

Je weet wel, van die plakkerige honingzoete harde stroopstaafjes, waarmee je altijd moeilijk zit te doen met het papiertje (dat óók plakt en op onmogelijke wijze om het likstokje is gewikkeld).

Opeens 143 blogcounts.... and counting

In het Vlaamse programma De bedenkers staat een smeerbare speculoospasta in de halve finale. De Belgische speculoos (Lotus) is nèt even iets anders dan de Nederlandse speculaas, maar dicht in de buurt van elkaar ligt het wél en sommigen vinden dan ook dat de speculoospasta niet origineel genoeg is omdat de Nederlandse Aldi reeds een dergelijk produkt in zijn assortiment heeft. En nou heb ìk schijnbaar het enige plaatje van deze Aldipasta, want er wordt naar mij gelinkt...

Reclame

En de tekst luidt: Het is het ultieme moment om echt in de winterstemming te komen, de sneeuw die 's ochtends als een witte deken het landschap heeft bedekt. Op zo'n moment begin je je dag met Cruesli Winterrijk. Zorg dat je het dus snel in huis haalt.
HUH?! Wanneer vormt verse sneeuw ooit langer dan enkele minuten een witte deken over het "landschap" dat de Nederlandse verstedelijking heet? Volgens mij zijn de strooiwagens al weg voordat ik cruesli kan zeggen. En heeft het vorige winter niet precies 1x gesneeuwd?! Dat zijn dan wel weinig momenten om deze Winterrijk te eten. Nou lijkt het me best een lekkere cruesli, maar het gebiedende 'zorg dat je het dus snel in huis haalt' staat me zó tegen, dat ik Quaker -met pijn in het hart- een tijdje ga boycotten.

Tamme kastanjes

Was ik maar in Istanbul of Lissabon, dan kon ik in deze tijd van het jaar genieten van verse, op straat gepofte kastanjes. Een VERRUKKING! Of had ik maar een open haard, dan kon ik thuís genieten van verse, in de hete as gepofte kastanjes. Ze poffen (lees hier hoe je dat thuis in de oven doet) is overigens ook één van de betere manieren die ík ken om dat vervelende bittere velletje eraf te krijgen. En anders, zoals vroeger, gewapend met een aardappelschilmesje schil en vel te lijf gaan, maar dan ben je wel even aan het peuteren. De verwerkte kastanjes uit blik zijn bijna altijd gezoet en hebben dus niet míjn voorkeur.

Overigens gaan mijn ouders zodra de vergunning binnen is, de 'tamme kastanje'boom verwijderen uit hun tuin. Van de ooit door mij gevonden, uitgelopen kastanje die we bijna 25 jaar geleden plantten en die helemaal geen tamme kastanjeboom bleek te zijn, maar een wilde. Dé vindplek voor tamme kastanjes (afhankelijk van het weer dat jaar, is de beste periode begin tot medio oktober) is in de bossen van Jachtslot Mookerheide te Molenhoek:

Ook mogelijk: met een aardappelschilmesje de schil van de kastanjes verwijderen. De kastanjes goed controleren op slechte plekken (soms houtachtig droog) en gaatjes (wormen). Vervolgens de kastanjes een kwartiertje in een pannetje kokend water blancheren en daarna laten 'schrikken' onder koud stromend water. Het blíjft peuteren, maar met hetzelfde mesje is het velletje nu tenminste enigszins makkelijk te verwijderen. Enigszins...

Garnalencocktail anno jaren '80

Wat ik zelf het meest geweldig vind aan deze garnalencocktail, is het randje van peterseliegroen. (glas ondersteboven dopen in achtereenvolgens eiwit en fijngehakte peterselie). Schijfje citroen erbij, blaadje sla: op en top chique...

Garnalencocktail blijkt overigens niet moeilijk zelf te maken: mayonaise, ketchup, sherry of cognac naar smaak vermengen met paprikapoeder en beetje tabasco. Hollandse garnalen erdoor scheppen, en dat was het wel zo ongeveer, maar ik zal het eens wat preciezer uitzoeken.

Boer op klompen

De verpakkingen van de varianten chips zoals die bij de Hema in de schappen liggen, strelen mijn oog. Zéér mooi gedaan en uiteraard verantwoord nationalistisch, zoals de Hema eigen is. Stukje goede marketing! Om een dergelijk creatief initiatief te steunen, en ik ben niet de enige, kochten wij onze zaterdagavondchips dus hier. Het betreft chips met schil, gebakken in arachide(=pinda)olie. Dat geeft een apart, maar smakelijk pindasmaakje, en het idee van chips met schil spreekt mij ook aan. Ik kan alleen niet zeggen dat ik van 'dille' of 'bieslook' iets terugproefde, dus de naturelchips ('zeezout') heeft waarschijnlijk de voorkeur boven deze.

(28 november 2007)
Nee, heb nu ook de naturelvariant geproefd en die is veel minder pinda'erig dan de 'dille/bieslook'.

(01 juli 2008)
Ik kan de 'dille/bieslook' niet meer vinden bij de Hema...

Vers brood uit eigen meeneemoven

Als spreekwoordelijke gouden handdruk, kreeg ik bij het afscheid van mijn vorige baan een Inventum broodbak- machine (BM860). Nou zal ik niet snel het verse brood van supermarkt en bakker afzweren, maar zo op een vrije dag of een zondagochtend is het best fijn om wakker te worden in een huis dat geurt naar vers brood. Absolute vereiste op de machine is een timerknop, uiteraard, en verder zijn er denk ik niet veel extra foefjes en handigheidjes nodig; als 'ie maar werkt. Nou is het wel nodig om in ons loft-appartement de broodbakmachine vér vér weg te zetten in een achterafruimte, anders worden we geheid voortijdig wakker van het geratel tijdens het kneedproces. Verder ben ik er blij mee, met deze leverancier van warm knapperig brood, al heb ik er nog niet veel mee geëxperimenteerd maar gooi ik meestal een zak kant-en-klaar-broodmix (lees: alleen water toevoegen) in de vorm. Vandaag bakten we een ciabatta (Xenos, €0,79); heerlijk luchtig, smakelijk, beetje moeilijk te snijden, goedkoop brood.

Löwenzahn

Bij de Auchan in Lille kocht ik een zak "dandelion" oftewel "Löwenzahn". Nou ken ik wel het programma Löwenzahn van de ZDF (de begintune geldt voor mij als jeugdsentiment) en daarvan weet ik dat Löwenzahn "paardebloem" betekent. Maar deze rare bleke stengels doen mij niet bepaald aan paardebloem denken. Het smaakt bijzonder sterk gewoon naar witlof, eigenlijk.

Tompoes-a-go-go

Ik kan me deze tompoezen van Smelik ook herinneren met een koffieglazuur, maar in de winkel vind ik tegenwoordig enkel deze 'naturel' versie. Duidelijk iets wat mijn moeder wel eens uit de kast toverde en wat ik al héél héél lang niet meer had gegeten.

De inhoud van de doos is geschikt om twee keer een megatompoes te maken, die je dan per stuk in drieëen dient te snijden (maar in tweëen kan natuurlijk ook). Simpel. Meng een zakje puddingpoeder met een maatbekertje melk, besmeer hiermee een plak bijgeleverde bladerdeeg, andere plak bladerdeeg er bovenop en de verwarmde suikerglazuur over de bovenkant uitstrijken. Klaar is je mierzoete tompoes. Ik besluit nog een stap verder te gaan en verdeel eerst een laag dulce de leche over bladerdeegplak 1. Het geheel wordt gedecoreerd met blauwe muisjes. Nóg mierzoeter dus. De smaak van vroeger met de gebitsaantasting van nu (hoewel feitelijk enkel de suikerFREQUENTIE van belang is, cariëstechnisch; veel in 1x opeten dus).

De Auchan te Lille (Fr.)

Volgens het strikt door mij bijgehouden kasboek had ik een surplus van €231,- voor de maand oktober en ik besloot mezelf hiervan op de laatste dag van de maand eens goed te gaan verwennen. Aangezien 31 oktober mijn vrije woensdag betrof, toog ik naar Lille (lees: Roncq) om aldaar in de hypermarché die de Auchan heet, eens rond te kijken (lees: abnormaal in te slaan).

Grote vreugde, toen bleek dat er juist díe dag voor diverse produkten (o.a. de door mij geliefde Tonigencyl) een "2 halen 1 betalen" actie was gestart (véél betere aanbieding dan de €0,10kortingsbonnen die ik van de Colruyt krijg thuisgestuurd...); omdat de Auchan 25 jaar bestaat. Ik viel dus mooi met mijn neus in de boter (en wát veel boter is het):

Nou is de route naar de Auchan vanaf Gent geen moeilijke. Je rijdt richting Kortrijk (Courtraie), steekt de Franse grens over (eindelijk zijn ze dan ook hier de douaneposten aan het slopen) en neemt daarna de eerste afslag (b) richting centre commercial. Een kleine veertig minuten van huisdeur tot winkelwagen. De hypermarché is met recht een hýpermarché. Één gang is 30 meter lang en zo'n 2,5 meter breed. Ik ben opgehouden met het tellen van het aantal gangen. Maar trek voor een 'vluchtig rondje' langs de meeste produkten maar gerust anderhalf uur uit, want deze supermarkt is GROOT. Alleen al de schier oneindige hoeveelheid deodorants doet je verstommen, en het is moeilijk niet jezelf te verliezen in dit consumenten-utopia (open van maandag tot en met zaterdag: 8.30 - 22.00).

Bijna altijd koop ik een 'baguette viennoise', een stokbrood van briochedeeg, voor €0,85. Lekker! Maar er is hier ook genoeg vreemds om je aan te vergapen. Bijvoorbeeld de wijnafdeling; bijna drie gangen vol, inclusief kisten wijn én wijnkoeling (met flessen die aftikken op €150,- per stuk). Waarvan ook nog eens één hele kant compleet gewijd aan champagnes... En dat is nog exclusief de sterke dranken en de softdrinks. Overigens zie je hier geregeld mensen lopen met karren vol water, omdat bijna nergens de flessen mineraalwater zó goedkoop zijn (8l voor €2,59). Mensen met karren vol cola zie je ook, want daarvoor geldt nagenoeg hetzelfde.

Verder vele soorten pasta's (zoals een hele rare gegrillde pasta), geïmporteerde produkten (Maggi bouillon voor tajine), goede koopjes (een pouche smakelijke groene olijven mét pit voor nog geen euro) en niet te vergeten de talrijke lokale specialiteiten op de versafdelingen (kazen, vleeswaren, wild, yoghurt, paté). Ik ben alleen niet zo heel erg enthousiast over het groente en fruit; te duur en te doorsnee. Wel veel gedroogde zuidvruchten. Aanrader uit de diepvries: litchisorbet.
Inclusief de aanschaf van 7,87kg Persil wasmiddel met marseillezeep en amandelextract hield ik tóch nog meer dan de helft van mijn surplus over om braaf in een pensioenfonds te storten. Zodat ik later ook nog dergelijke tripjes kan maken...

Mini-teler: kopen

Cool, cool, cool, cool, cool, cool!!
Ik kocht een 'kweek zelf je eigen champignons' pakket en moet nu in huis op zoek naar een plek die tegelijkertijd vochtig en verlucht is, met een beetje licht en een temperatuur tussen de 15 en 18 graden Celsius. Zo'n ruimte zou de schuur zijn, maar díe hebben we niet. We hebben een gemeenschappelijke berging, te delen met vijf medebewoners; onveilig dus.
Overigens zal ik in het verleden op de opmerking "Wat lust jij nou eigenlijk níet?" veelal geantwoord hebben met: "Vanillevla en champignons". Ik vergoelijk deze aankoop voor mezelf dan ook met de gedachte dat kwéken nog iets heel anders is dan ópeten. En ik heb een eetmonster/lief in huis... (als je de verpakking kritisch bekijkt, lijkt de indruk gewekt dat uit de champignondoos óók worteltjes, paprika's van diverse kleuren en sla groeien; wordt "gij zult niet liegen" in reclamestrategieën eigenlijk überhaupt nog eerbiedigd, of was dat altijd al een walhalla?)