Fruithapje

Als ik me bij tijden zwak, ziek en misselijk (lees: sneu) voel, en het liefst in een slaapzak op de bank tekenfilms zou gaan liggen kijken; maak ik voor mezelf nogal eens dit fruithapje. Een geprakte banaan vermengd met een (grof)geraspte appel, een uitgeperste sinaasap- pel en een verkruimeld beschuitje. Fris, fruitig, vitaminen, fijn. En zó sneu, dat mijn eigen gemoedstoestand direct weer meevalt.

Konijnenstoof

In de Franse Auchan heb ik een konijn gescoord! Een 'lapin entier' gevild en wel, maar met de kop (hoewel zonder oren) er nog aan. De tong van het beest hangt nog lusteloos uit zijn betande bek, en het dier komt met ingewanden en al (lever, nieren, hart) keurig verpakt in plastic op schaal. Voor acht euro nog wat mag ik het konijn meenemen naar de keuken van een vriendin waar het in een stoofpot gaat verdwijnen:

In plaats van oerbier (Us Heit) heb ik De Koninck 'speciale Belge' gekocht en verder is het een kwestie van sudderen. Lijkt het. Want een stoofpot kook je traditioneel van botloze stukken vlees en om nou te zeggen dat mijn konijn botloos is, nee, dàt niet. Ik besluit zoveel mogelijk vlees van de botten af te snijden en de restanten om en om bruin aan te bakken. Dus zit ik een konijn uit te benen. Met een aardappelschilmesje (want een ander mes is er hier niet...) En ik twijfel nog even of ik de konijnenkop aan de kat zal voeren, of anders in een schoenendoos zal begraven, maar de groenbak blijkt de simpelste oplossing. En wèg zijn de starende oogjes.

De konijnstukken worden met plakken ontbijtspek aangebraden in boter, waarna twee grofgesneden uien en twee fijngehakte teentjes knoflook erbij gaan, samen met vijf laurierblaadjes, fijngesneden verse salie, tien takjes verse tijm, zes eetlepels zilveruitjes (en een eetlepel zoetzuur vocht), enkele zwarte peperkorrels, ruim tien jeneverbessen en ten slotte het botloze konijnvlees in stukjes. Na toevoeging van 190ml wildfond (Delhaize), 2dl water, één middel- grote geschilde pastinaak in stukjes en 1 pijpje De Koninck mag het geheel drie uur stoven op laag vuur.
Vervolgens haal ik de botten uit de pot en schraap al het vlees er af. Dit gaat met een flinke zure appel (Jonagold) in stukjes, twee met mosterd bestreken plakken honingkoek en nóg een flesje De Koninck terug in de pan en mag nog een half uurtje pruttelen. De stoofschotel wordt geserveerd met gestoomde sperziebonen en smaakt naar 'een lange boswandeling' (waarbij ik me een jachthut voorstel waar we tijdens een beginnende plensbui binnenstappen, de bemodderde schoenen uitkloppen, een boswachter nog net het rokende jachtgeweer zien wegzetten en vervolgens aanschuiven naast het knappend haardvuur, voor de 'plat du jour'). Het blijkt het soort avondeten waar de door herfstvirus gevelde tafelgenote direct van opkikkert.

Ik krijg alleen dat zielige liedje niet meer uit mijn hoofd: "Bright eyes, burning like fire. How can the light that burnt so brightly suddenly burn so pale, bright eyes." Misschien toch maar een doosje gaan zoeken?!

O'Cool

In al die keren dat ik er binnen rondliep, was er nooit veel volk in de O'Cool. En dat is nu niet anders; in dit filiaal bij Wetteren (B) lopen welgeteld één stuks personeel (vakkenvulster en cassière) en ik rond....

O'Cool is een Belgische supermarktketen, die inmiddels al twintig jaar bestaat en zijn pijlen richt op het diepvriesassortiment. Hier kom je met je koelbox om ingevroren taarten, soepen, ijs(blokjes), groenten, vissen en vlees te kopen. Of met andere woorden: bij de O'Cool is bijkans alles te koop wat maar bevroren kan zijn. Tegen een Belgische prijs, waar de prijsvechters in Nederland geen brood van zouden lusten. Hoewel een ijzige supermarkt in het Vlaamse schijnbaar ook niet kan leven van diepvries alleen, en dus hebben de meeste O'Cool filialen ook nog een verfijnde selectie thuisbak, mineraalwaters, wijnen, gedroogde pasta en jams. En liggen er daarbij op de plankjes die nog boven de vrieskisten pasten diverse sauzen, flesjes bier, verschillende oliën en azijnen (tomatenazijn is in de promo voor €2,50) én het complete kruidengamma van (SOS) Piet Huysentruyt.

Hoewel het enige dat ik écht nodig heb, maandverband is, en dàt verkopen ze hier nou dan weer net niet!

Colruyt

De Belgische Colruyt [spreek uit: Còl-ruit] is in veel opzichten net de Makro: hoge stellages afgeladen met koopwaar die goedkoper is wanneer in bulk gekocht (bv. 500g à noga €4,69; 3x 500g noga à €4,22) en die veelal in karton of pallet te koop aangeboden ligt. Het geheel wekt bij mij enigszins de indruk van een onhuiselijke 'boodschappenloods'. Maar Colruyt zegt de goedkoopste te zijn en claimt +8,48% prijsverschil met Delhaize, +8,78% met Carrefour, +8,29% met Lidl en +8,40% met Aldi. Zou het?! Je mag de Colruyt in ieder geval bellen als je ergens een lagere prijs hebt gezien en dan betalen zij het verschil terug.

In de meeste filialen zijn het niet de groente en fruit die bij binnen- komst lonken (deze zijn te vinden in het gekoelde en afgeschermde 'versmarkt' gedeelte, samen met de kazen en vleeswaren), maar flessen drank. Genoeg wijn te koop hier in ieder geval. De frisdrank ligt in krat hoog opgetast (met de rollen toiletpapier daar nog weer boven; ik bedoel, wíe is er zo lang?:) maar de (véle) diepvrieskisten zijn dan wel weer ecologisch met ondoorzichtig deksel afgesloten én er valt voor het winkelend publiek heel wat te proeven: verse ananas, plakjes droge worst, een handjevol notenmix, een stukje abrikozencake of gemarmerde madeleine. In deze winkel (te Lede) valt het assortiment thee, azijn, olie en import tegen; daar waar dranken, vers vlees, (diepvries)snacks, chips, snoepgoed en cho- colade de boventoon voeren. Deze week in de promo: 2x Indische maaltijd voor 2p. €12,98; 2x 12 vissticks (huismerk) €2,19 en twee zakken met elk 15 mini-muffins voor €4,47. Elke klant krijgt bij in- levering van de bon uit de folder een doos met 12 bevroren zoete loempia's (met ananas) gratis.
Het kassasysteem, waar de kassière de boodschappen staand met een handscanner inscant om daarna naar een aanpalende lege kar over te hevelen, lijkt mij voor het personeel een ware crime in er- gonomisch opzicht; maar is een kwestie van (bij wijze van spreken) lui achterover hangen voor de clientèle.

De Colruyt is bij veel Belgen favoriet door 'de lage prijzen' en ook omwille van het feit dat de winkel desgewenst de boodschappen thuis bezorgd (wanneer deze via internet besteld zijn). Maar naar mijn bescheiden mening trekt men voor écht lage prijzen de grens over naar de Noorderburen, waar supermarkten elkaar de bodem in concurreren.

Open van 8u30 tot 20u (za tot 18u)

Schijnbaar is één welgeplaatste boom genoeg!

En hoewel ik me voor het gewilde kleinood tevergeefs in het bos heb begeven, blijk ik de tamme kastanjes tijdens mijn verblijf bij een vriendin, al die tijd al met mijn autobanden te pletten. Maar gelukkig kan ik er nog ruim voldoende uit de berm vissen om even vooruit te kunnen!

Chokotoff wit...

... waar ik in de Belgische supermarkt welgeteld €4,35 voor neer- leg. De omhulling van witte Côte d'Or chocolade smelt in de mond romig weg van de bekende Chokotoff-vulling en ik zou willen dat ik een zak extra voor het broertje had meegenomen; wat dan voor bijna een tientje aan witte Chokotoff zou zijn geweest.

Lamsgehakt in venkel

Het is alweer een tijdje geleden, maar op momenten dat het héél slecht met mij ging (fysiek), was nog altijd lekker eten een goede afleiding; ookal kon ik het dan niet zelf bereiden. Enkele goede vrienden lieten zich gewillig in de keuken door mij commanderen en zo kwam op een dag met gehakt gevulde venkel op tafel:

Zo op de foto hieronder ziet het gerecht er een beetje uit als een gehaktlolly op een bordje, maar zo smaakte het zéker niet. Venkel is op zichzelf al erg lekker, met zijn kenmerkende anijssmaak, maar uit de oven, gevuld met goed gekruid gehakt (sjalot, peterselie en bloedsinaasappelrasp) komt het helemaal tot z'n recht. Het sausje ontstond door -eenvoudig- room met fond in te koken. Smaakvol voor erbij (omdat de bolle lamsgehaktvulling in de oven misschien tòch een tikje uitgedroogd was), want vet=lekker.

En míjn eigen bijdrage? Behalve aanwijzingen strooien?! Bloedsi- naasappelpartjes uitsnijden zonder wit. Want dàt kon zittend!

Appelkoriandersorbet

Zo'n makkelijk recept voor appelsorbet; dat ík het zelfs kan maken. Want lang staan, dat lukt mij nog niet zo goed, maar dat is voor dit toetje ook niet nodig. Zittend (voor de tv) ontdoe ik enkele Granny Smith appels van schil en klokhuizen, 'kleineer' het fruit met een mesje en vries de stukjes in de diepvries in. Dan, enkele uren later kunnen de appelstukjes met poedersuiker naar smaak, een beetje water en een handvol verse koriander tot sorbet gestaafmixerd worden, waarmee wat dát betreft het spreekwoordelijke varkentje is gewassen. Een lekker fris dessertje!
NB: dit trucje werkt in theorie natuurlijk met allerlei soorten fruit.

De decoratieve appelringen die daarbij zouden kunnen horen, líj- ken net zo makkelijk te vervaardigen (nog een Granny in ringen snijden - mét schil - bestrijken met (verwarmde) appelstroop en in enkele minuten onder de warme grill roosteren), maar een korte tocht naar de wc blijkt genoeg om de ringen zwart te blakeren. Maar het idee was leuk...

Koloniaal genieten nieuwerwetse stijl

Net voorbij de Winkel van Sinkel is aan de Ganzenmarkt (nummer 16) te Utrecht zogeheten paviljoen De Colonie gelegen. Een grand café en restaurant op een mooie locatie met a. ruim voldoende zitplaats, b. sfeervolle accenten (glas-in-lood-plafond; overdadige bloemen en planten; verschillende stoelen in koloniale stijl), c. net genoeg verlichting om elkaar te zien maar toch lekker anoniem in het halfduister weg te duiken en d. een aantrekkelijke menukaart (ook voor alleen lunch).

Voor mij mag de koloniale salade (€14,50) gebracht worden (een vol bord met sla, tonijnsalade, gerookte zalm, een stukje brie en gepocheerde appel; een tomatensoepje en ei), terwijl mijn tafel- genoot opteert voor de warme apfelstrudel (€3,50) met slagroom (€0,40), waar De Colonie schijnbaar vermaard om is.

Bij vooraf reserveren kan hier dagelijks worden genoten van een eeuwenoude Engelse traditie in de vorm van een High Tea (€15 pp) met scones, muffins, clotted cream en jam, bonbons, sandwiched, overige zoetigheden en diverse soorten thee.

Les croques

Een willekeurig café in Luik (B) voert zowel een intrigerende 'Tosti Boumboum' als de mogelijk morbide 'Croque cannibale garni' op de menukaart...

Griezelkookboek

Wát een onvertogen talent is toch wijlen Roald Dahl (1916-1990), geboren in Wales uit Noorse ouders. Niet alleen zijn schier onein- dige fantasie, maar vooral de meeslepende, treffende wijze waarop hij deze weet te verwoorden, dwingt respect af. Boeken als "Sjakie en de chocoladefabriek" (1964) en "de GVR" (1982) blijven voor al- tijd in ons geheugen gegrift en ikzelf dweep daarbij met zijn keuken -kwaliteiten. Want de man was óók nog eens een karakteristieke keukenprins! Naast Roald Dahl's kookboek (staat nog altijd hóóg op mijn verlanglijstje!) kwamen ook zijn Griezelkookboeken (deel 1 en deel 2; gebundeld in "Het Grote Griezelkookboek") op de markt.

Dat eerste deel werd een jaar na zijn dood uitgegeven en is een in- terpretatie van de fantastische, verrukkelijke en (schijnbaar) wal- gelijke dingen die in Roald's boeken voorkomen (Luizenderrie?!) Meteen bij doorbladeren is de opzet duidelijk. Elk recept heeft een enthousiasmerende titel met daarbij de bronvermelding (uit welk RD boek het afkomstig is). Denk daarbij aan Snoskommers (uit 'De GVR'), Meneer Griezels Baardhapjes (uit 'De Griezels'), aflikbaar behang, geconfijte potloden om op school op te sabbelen, Frops- kottel en Stinkhommeleieren. Uiteraard wordt de foto van elk gerecht, traditiegetrouw begeleid door de schandelijk grappige illustraties van Quentin Blake, die veel van de Dahlboeken van bijpassende tekeningen voorzag.
Met de bijzonder chocoladerige Chocoladecake van Bram Bokkepoot (uit 'Mathilda') bijvoorbeeld, als traktatie, heb ik al menigmaal hoge ogen gegooid en ik vermoed met aan zekerheid grenzende waarschijnlijk- heid dat niet alleen kinderen een kinderlijk blije gelukzaligheid zullen voelen bij koken uit dit kookboek. Zo wordt eten en koken een fééstje!

Kiwaï

Kiwaï? Een mini-kiwi met een lengte van circa 2,0 tot 2,5cm lengte en een doorsnede van 1,5cm. De vruchtjes zitten in een doosje van 175 gram dat ik voor een onwaarschijnlijke €3,69 bij de Belgische Delhaize koop. De vruchtjes zijn, behalve bijzonder schattig, zoet als rijpe aardbeien, uit te zuigen als kruisbessen en ze missen het voor de grotere kiwi kenmerkende zuurtje.

Nüßkerne

Ongezouten pecan-of paranoten (€1,99 per hersluitbare zak) uit de Duitse Aldi Süd, die de idem geprijsde, favoriete walnoten van de (Nederlandse) Lidl naar de kroon steken.

Route Duitsland: Dreieck Kranenburg

Avontuurlijke bewoners van Nijmegen e.o. weten natuurlijk alláng dat het net over de grens te doen is! Échte pioniers trekken voorbij Kleve, richting Kaufland, om daar goedkoop wasmiddel en verfijn- de Duitse kaas, yoghurt, worst en chocolade in te slaan; maar voor iedereen die niet zo ver durft, is er Kranenburg.

Deze Duitse plaats lijkt verrezen als boodschappenparadijs voor Nederlanders. Vlak na het dorpje zelf zijn maar liefst víer super- markten van verschillende ketens te vinden, waaronder een heuse 'Getränkemarket' voor de aankoop van (al dan niet alcoholische) dranken.

Penny Market (Großen Haag 5): geopend ma tm za 8-22u
In de hal een Bäckerie Derks, die de meest fantastische broden en (quark!)brötchen verkoopt. De supermarkt zelf is een walhalla van goedkope A-merken (Bertolli olijfolie €3,49; Garnier cosmetica €3,99), groente en fruit (zwetschgen €0,88/kg physalis €0,90/100g; rode en gele spitspapri- ka's), versproducten (lekkere braadworsten voor op de barbecue, en kazen), snacks (ongezouten notenmix €1,99/200g); bakingre- diënten (gemalen hazelnoten en amandelen; orangeat; succade en zitronat) en snoep (200g marsepein €0,89). De Milkarepen liggen hier voor €0,80 per stuk voor de pak en ik vind zelfs vijf vari- anten bouillonpoeder in het schap. Het personeel spreekt redelijk Nederlands en je kan hier met je Nederlandse bankpas betalen!

Aldi Süd (Großen Haag 7): geopend maandag tm zaterdag 8-20u
De Duitse Aldi's werken volgens hetzelfde concept als de filialen in Nederland, maar hebben een ander assortiment in de rekken. Zo worden hier pecan-en paranoten verkocht (€1,99/200g), liggen er kant-en-klare taarten in de diepvries, is er verse gist te koop en is de koeling rijkelijk gevuld met diverse soorten yoghurt en kaas. Een kilo verse krieltjes mét schil wisselt hier voor €1,50 van hand en de blauwe bessen doen €1,30. Ook met Hollandse pas.

Rewe (Am Storchennest 3): geopend ma tm vrij 7-20, za 7-18u
De drankenhandel aan de grote parkeerplaats heeft nog wel een meerwaarde, maar na tochtjes langs de Pennymarkt en de Aldi, vergt óók nog een bezoek aan Rewe wel heel veel van iemand's energie. De supermarkt lijkt op een Coop of Spar en geldt voor mij meestal als aanvulling op boodschappen die ik bij de Pennymarkt of Aldi niet vinden kon.

Wél nog heel interessant is de DM recht tegenover Aldi Süd, die re- centelijk zijn deuren opende. Bij deze drogist wordt cosmetica en natuurvoeding verkocht en dit is dé aangewezen plek voor douche -gel en shampoo, haarverf (vanaf €4 per pakje permanente verf), deodorant en vochtig toiletpapier.

Oranje boven

Verse biologische oranje (!) bieten van de markt (die ik voor de ze- kerheid maar met schil en al kook, zodat ze niet 'leegbloeden'), en die geel en zoet de perfecte begeleidende groente blijken te zijn. Héél lekker!

Lowiczanka Polsky Delicatesy

Ver, ver verwijderd van het hectieke Utrechtse stadscentrum kan de goed geïnformeerde boodschapper een daadwerkelijke Poolse supermarkt vinden (de Burg. Norbruislaan afrijden danwel -fietsen richting Oud-Zuilen en zo ongeveer tegenover tankstation Tincq linksaf slaan, de Prof.H.Bavinckstraat op; stoppen bij nummer 5).

Nou is 'supermarkt' een héél groot woord voor deze winkel met Poolse specialiteiten, maar er is wel meer te koop dan alleen maar de standaard vlees-in-pot en zakjes instantsaus. Bij binnenkomst lonken kook-en leesboeken (in het Pools natuurlijk, dûh) in een vrolijk versierde display en er is een (kleine) cosmetica-afdeling. Uiteraard volgt daarna een groot assortiment houdbare producten, met inderdaad spul in pot en blik, maar óók andere zaken die de aandacht trekken; zoals Knorr kruidenblokjes (€0,85), Poolse chocolade, bloedworst mét grutten (€2,50 per drie) en andere interessante verse en droge worsten, Pools bier, broodspecialiteiten, bakingrediënten en kaas.

Geopend van dinsdag tot en met vrijdag van 11.00u tot 19.00u en op zaterdag van 10.00u tot 17.00u. Het personeel spreekt in ieder geval zowel Pools als Nederlands.

Tuinfrisse kwaliteitsthee, zegt de theemaker

Tien piramidezakjes thee in een hersluitbaar kartonnen doosje van het (nooit eerder van gehoorde) merk Urban TeaGarden, voor één euro per stuk bij de Xenos in het vaste assortiment. De gedronken Lausanne Lavender (91% groene thee, 5% lavendelknopjes en 2% calendula blaadjes) smaakt erg muf naar oma's linnenkast met een flinke hap gunpowder tea (let wel: ík houd niet van lavendel, noch de geur noch de smaak), maar over de Luxor Liquorice ben ik wél zeer enthousiast (100% zoethout). Mogelijk interessante andere smaken: New York chai; London grey en Marrakech mint.

Mosselen met Oosterse curry en gemberconfijt

Het is weer mosselseizoen! Tenminste, dat dacht ik toen ik langs de visboer liep (feitelijk is hij niet ècht een boer, die beste man, hij is een meneertje met een schort voor in een viswinkel; dus eigenlijk is hij een visman, maar dát klinkt dan weer zo zeemeerminnerig). Blijkt natuurlijk dat élk seizoen mossselseizoen is; alleen vanaf medio april tot en met medio juli zijn er géén mosselen te koop. Maar laat dát nou mijn pret niet drukken, want, zo dunkt mij, mosselen zijn zelfs voor geïnvalideerde kokers die niet lang kunnen staan, klaar te maken en een mens kan ook maar zo lang op soep uit pak of blik leven (zei zij schertsend). Daar moet ik dan eerlijk- heidshalve wel bij vermelden dat ik 'iemand' bereid heb gevonden (lees: met lichte dwang zo ver kreeg) om de schelpdieren schoon te maken. En als je écht kritisch bent (open schelpen vóór koken; en dichte schelpen ná koken, allemaal weggooien) wat is het mos- selverlies dan groot, zeg!

Hoewel ik blijkbaar, ondanks de hernia, nog altijd de les 'laat gaan, laat los' niet heb geleerd, want natúúrlijk kan ik weer niet normaal de mosselen met een scheut witte wijn en een zakje voorgesneden soepgroente in een grote pan garen. Nee, ik pak er een pretentieus recept bij, waarbij ik zelf gemberconfijt en Oosterse curry moet maken. God, god; een reguliere obsessie is er niks bij, maar ik hóud nou eenmaal van koken, zelfs wanneer ik er bij moet zitten.

Het aanvankelijk nogal heftige, te zoute, te vissige, en op zich niet bijzonder lekkere currysausje blijkt in combinatie met de gegaar- de zeevruchten opeens perféct in balans en met het zoet van de ingekookte gembersiroop erbij en een vers blaadje koriander een werkelijk héérlijk hapje dat verder niet veel meer nodig heeft. Sjiek eten (voor een doordeweekse dag)! En verrassend lekker.