Voetbal. Het is al weer een tijdje geleden dat ik voor het laatst naar een wedstrijd van het lief ben gaan kijken (op mijn aanmoedigin- gen tijdens een training hoeft sowieso niet gerekend te worden). Ik denk dat het 2004 is geweest. Of 2003, dàt kan ook. Het is gewoon niet mijn ding. En ik koester die ogenblikken van ultieme rust thuis (op zondag) en hóe kan ik daar nou van genieten als ik dan niet in huis ben..?! That would make no sense.
06 april 2010
Voetbalravitaillering
05 april 2010
Jamie Oliver's Magische Marinade
Mr.Oliver is nogal een kookboekenschrijver. Van zijn hand rolt het ene na 't andere boek van de pers. En die komen daarna ook weer in diverse uitgaves uit en dan mag je er als thuiskok natuurlijk best nog wel wat keukengereedschap bijkopen van Meneer Oliver (zoals de allang door mij verworpen 'flavourshaker'). Nou, ik vind het wel goed met het meneertje. En dus kopieer ik zijn dvd-serie "Thuis bij Jamie" van de bieb (did I just say that out loud?). Puur voor ver- makelijke redenen, uiteraard.
En hoewel inderdaad best vermakelijk, zijn er weinig recepten die mij persoonlijk intrigeren. Misschien zelf ketchup maken (maar ik vind de fles Heinz goed zoals die is; dus besluit ik dáár verder niet moeilijk voor te gaan doen). Met één grote uitzondering: Jamie's barbecue marinade. Díe klinkt goed. Díe wil ik maken. En ik heb de perfecte gelegenheid (lees hier meer)!31 maart 2010
FoodBlogEvent maart 2010: verjaardagsbuffet (round-up)
Welkom, iedereen. Kom binnen. Het is feest. Ik vier mijn verjaar- dag en kwam in de gelukkige gelegenheid om 'toute Nederland' mee te laten koken voor het buffet. En er werd dan ook massaal gehoor gegeven door culibloggers aller landen aan mijn oproep om mij voor het FoodBlogEvent van deze maand te helpen. Dus pak een drankje en een bordje, en help jezelf:
Bij deze een kleine aubade aan een ieder die meekookte en bakte:
Irene, net als ik óók in maart jarig, viert dit al jaren niet meer. Zij heeft geen eigen weblog, maar wil ons wel wijzen op de voor haar inspirerende site van Sparkling Ink, waar zij zelf regelmatig ideëen opdoet. Zoals deze polenta pizza, die op mijn buffettafel zeker niet zou misstaan!Als er gasten over de vloer komen, is het voor mij persoonlijk heel moeilijk om me in te houden. Bij gróte voorkeur vallen mijn feest- vierders van de ene culinaire verbazing in de andere, onder het motto "Overdaad schaadt niet". Voor Yvon van Taste of Matisse geldt dat laatste niet zo, maar gelukkig lukt het zelfs haar meestal niet om de rem op het eigen enthousiasme te zetten. Maar liefst zes gerechten worden overwogen, vooraleer zij haar veelbelovende Surinaamse kipdrumsticks én
Pekingkippannenkoekjes op tafel zet. Maar die volle kan Bloody Mary mag je óók best meenemen, hoor Yvon, geen probleem!
Pekingkippannenkoekjes op tafel zet. Maar die volle kan Bloody Mary mag je óók best meenemen, hoor Yvon, geen probleem!Mijn uitgebreide verjaardagsbuffet van deze maand, was voor Sil- ke van Silke's kookhoekje een goede gelegenheid om eindelijk
alle recepten met ons te delen van haar overdadig goede Nieuw- jaarsmenu, waar frisse ananasmangosalade, zoetzure koolwortelsalade en Griekse pastasalade met geroosterde groenten goede sier maakten!
Jeroen van Rietje en Jeroen maakte óók een fijne salade, maar dan een hele grote Noord- amerikaanse klassieker: dé coleslaw! Volgens Jeroen tevens goed "als extra rauwkostdingetje bij een mooi stuk vlees".
Max (Ruijsbroek) tilde voor de gelegen- heid het concept 'gevulde eieren' naar een heel nieuw niveau en zette oeufs farcis aux anchois op tafel. Geen goed feest is compleet zonder, dus bedankt, Max!
De inzending van Klary Koopmans kon bij mij op gróót enthousiasme rekenen: pasteitjes met kip, port en oesterzwammen. En vooral omdat Klary haar eigen pasteideeg (mét roomkaas) kneedde en daarmee een prachtig alternatief leverde voor het al te makkelijke bladerdeeg. Op haar site geeft Klary nóg zes goede ideëen voor een buffettafel, maar de vrouw is dan ook dól op haar verjaardag en sleept er naar eigen zeggen elk jaar "minstens vier feestmomenten" uit. Carpe diem pur sang, mijns insziens.
Wie weet er wat een stromboli is? Tonia, van Watatenwijvandaag! Het betreft een heerlijk gevuld Italiaans brood, waar de vulling als bij een vulkaan, uitstroomt. Dat klinkt alsof er lekker veel kaas in zit, Tonia, en dat lusten we wel!
Een broodje, een drankje, wat salade. Een eitje. Ik lust eigen- lijk nog wel een worstje. Maar Christel (Daily Stuff and More) is wáy ahead of me! Zij heeft nl. pinchos moruno (gekruide kipspiesjes) meegenomen en zet daarnaast an(t)i(a) (pas)ti als bresaola en salami voor on- ze neuzen.
De bel gaat. Daar komt Karen van Bake my day binnen en gelukkig, gelukkig, met iets zoets in haar handen. Van die grote amandelspijscake van jou snijd ik stiekem alvast een plakje af, Karen, want die mini-krabquiches waar je het over had zijn vast allang op...
Jammer. Sietske van Zilte Zee stuurt geen fotootje mee van haar eigen kunstwerk: gestold verlangen van ei (maar wél dat van iemand anders). En ik ben het sowieso helemaal met je eens, Sietske, dat 'n ei een prách- tig, bijzonder product is (en met mij sowieso ook Max Ruijsbroek, zie boven).
Die heerlijke quinoasalade met avocado en feta is meegenomen door Maaike van Kessel en vormt wat mij betreft het perfecte hapje tussen brood en wijn door. Je ziet, Maaike, er zijn helemaal niet veel woorden nodig! Alleen veel lekkerbekken.
Ik vind Aranka's term 'hap-graai-en-snaai-buffet (Koken in de Buurt) een héle goede en die gaat ook zéker slaan op de buffettafel die deze maand overweldigend gevuld werd! En wat bij deze (op de valreep dan, maar dat maakt niet uit) dus ook niet meer ontbreekt, is jouw grote kom bagna cauda (knoflook/ansjovisdip uit de Piemonte). Als je er inderdaad "van blijft eten", zoals Aranka zegt, dan moeten we misschien nóg maar een kom bijmaken...En dan krijg ik het schrijnende gevoel dat ik, met zoveel lek- kers, met mijn eigen 'pattine' van paddestoelen een beetje zal blijven zitten. Want die ziet er gewikkeld in plakken spek natuurlijk bij lange na niet zo appetijtelijk uit, als ik weet dat hij wél smaakt: volkruidig en luchtig smeuïg. Misschien met wat crackertjes erbij?
Jémienémie, wat een feest! En wát een ideëen. Waarvoor iedereen hartelijk dank. En voor wie echt niet van koken houdt, maar wél van verjaardagen vieren en eten; ten slotte nog onderstaande tip voor een zogenaamd saladebuffet, waarvoor je alleen maar bakjes, lepels en een eigen selectie ingrediënten hoeft neer te zetten, zodat elk zijn eigen salade kan samenstellen.
En daarmee is het april geworden. Het was een prachtige maand maart, met veel zon (eerste terras van het jaar is check) en veel regen (de boeren ook weer blij); maar vooral was het een (niet-meteorologische) wárme maand, omdat ik aangenaam verrast werd door de grote navolging die mijn buffetidee kreeg. Het FBE- stokje geef ik met plezier door aan Klary, die ons ongetwijfeld net zo warm zal willen ontvangen. Ik persoonlijk ben héél benieuwd wat de nieuwe uitdaging gaat zijn....27 maart 2010
DB: Orange tian
Voor de maand maart presenteerde gelegenheidshost Jennifer ons met een uitdaging die volgens haar, na wijs beraad (met zichzelf), was aangewezen als dé perfecte Daring Bakers' challenge: orange tian. Nou ben ik niet eens in staat 'tian' te vertalen, maar zoals zij het zei moest het helemaal geweldig zijn.
She presented herself with such dashing enthusiasm that it was almost impossible for me not to make her DB host's suggestion orange tian. I did, although maybe somewhat later than desired. The 2010 March Daring Bakers' challenge was hosted by Jennifer of Chocolate Shavings. She chose Orange Tian as the challenge for this month, a dessert based on a recipe from Alain Ducasse's Cooking School in Paris.
I don't know. Isn't this merely a large cookie with whipped cream? The whole thing just doesn't sweep me off my feet like I kind of ex- pected. And I can hardly eat more than a few bites before the tian makes my stom-ache. After a night in the freezer the dessert came more together; the cookies softened and totally absorbed that nice citrusy orange flavour. And even though I'm fiercely proud of my orange segments, the pretty little thing still consisted of too much cream for my liking.
23 maart 2010
Vechtse wegge
Zowaar. Ik heb het geheim ontdekt van lekker, fijn luchtig brood: kneden, kneden, kneden. En dat is nou juist waarin een drukke yup kan verzaken, want wie heeft er op een dag nou een kwartier (!) de tijd om deeg te kneden? (zegt de vrouw die zich schijnbaar wel van belangrijke bezigheden kan wegrukken om überhaupt een brood in elkaar te zetten; en wàt voor een brood)Regionale lekkernijen


Ik zou eens moeten proberen ze te laten liggen waar ze liggen, al die kookboeken met regionale lekkernijen en recepten voor meer streekgerechten. Maar ik ben zo geobsedeerd door mijn culinair erfgoed...(update 29-11-2010)
Jammer alleen, dat wanneer je dan in Friesland bent, de veelge- prezen bakker in Heeg inmiddels al ter ziele blijkt! En de eveneens veelgeprezen bakker Crébas in Groningen (Steentilstraat 7) valt jammerlijk tegen (qua assortiment en klantvriendelijkheid) én blijkt €3,60 per Groninger koek te rekenen!
22 maart 2010
Appelsoufflé
Het idee is leuk. En de smaak is verrukkelijk (ik ben wat al te erg uitgeschoten met de kaneel, maar dat blijkt helemaal geen pro- bleem). Maar écht omhoog gekomen is mijn soufflé niet. En laat dàt nou net het kaf van het koren scheiden, culitechnisch. Die halve walnoot is dan ook louter geplaatst om het oog van het in- gezakte baksel af te leiden. Ach, en zodra de lepel erin is gegaan is het allemaal niet zo erg meer...21 maart 2010
Paddestoelen'pattine' (het is geen paté, het is geen terrine)
Deze maand ben ik de georganiseerde gastvrouw van het fameuze Nederlandse FoodBlogEvent en voor deze soms zonovergoten en soms druilerige maartdagen heb ik als onderwerp gekozen voor een
buffet. Een verjaarsdagsbuffet, welte- verstaan. Voor mij. En daarmee dus voor 'toute NL'.
Die verjaardag is inmiddels geweest en er stroomden ondertussen ook al een groot aantal inzendingen van andere culibloggers binnen. Dus het lijkt een waar feest te gaan worden met véél en lekker eten. Dus wat moet ik er zelf eigenlijk nog op zetten? Want om nou een vierde verjaardagstaart te bakken... (1, 2, 3). Misschien dat ik juist iets hartigs neerzet. Zoals een terrine met bijzondere paddestoelen en lekker véél kruiden:
buffet. Een verjaarsdagsbuffet, welte- verstaan. Voor mij. En daarmee dus voor 'toute NL'.Die verjaardag is inmiddels geweest en er stroomden ondertussen ook al een groot aantal inzendingen van andere culibloggers binnen. Dus het lijkt een waar feest te gaan worden met véél en lekker eten. Dus wat moet ik er zelf eigenlijk nog op zetten? Want om nou een vierde verjaardagstaart te bakken... (1, 2, 3). Misschien dat ik juist iets hartigs neerzet. Zoals een terrine met bijzondere paddestoelen en lekker véél kruiden:
Ik moet héél eerlijk zijn. Het is nogal een ingewikkeld recept. Het vereist enkele malen geconcentreerd doorlezen en dan maar stug beginnen, om deze terrine op tafel te krijgen. Door alle aanwijzin- gen op de letter te volgen, kom ik toch tot een héél goed resultaat. Maar om te beginnen verminder ik de hoeveelheden met 75% en zelfs dan houd ik nog genoeg over voor een plakje of vijftien. Vet spek echter wordt vervangen door plakken 'mager' spek. En helaas blijkt mijn 'terrine' niet snijdbaar...Kunstgebitvoer
gekookte aardappelen met een kwak diepvriesspinazie, ieder één visstick en dus ook elk een gekookt ei. Met andere woor- den: vroeger tijden herleven, want dit is mijn horrordiner van weleer. En nee, inderdaad, op zich is er niks mis mee, maar toch hoop ik dit nooit meer op m'n bord te treffen. Saai (afgezien van die visstick). Gelukkig weet ik uit de koelkast een restje blauwschimmel op te diepen.
Aubade aan dé boterham, in drieluik
En als ik uit logeren ging in die dagen, waren er legio opties. Ik kon naar oma in Nijmegen, waar we samen de avonden doorbrachten op de buurtbingo en ik op de één of andere manier altijd wel iets won (desnoods stopte oma haar eigen prijzengeld in mijn tas). Er was het nichtje in Zaandam, die mij heeft leren rebelleren en 'kik- keren' en met wie ik hele zakken snoep in bed verorberde (tot de kauwgom uit heur haar geknipt moest worden, omdat we kauwend in slaap waren gevallen). Of ik reisde af naar Marian. Het oudste kleinkind van moederskant, maar ook mijn creatieve peettante. En dàn bestonden de dagen fijn uit culturele activiteiten en ellenlange knutselsessies. En voor de gelegenheid van mijn komst, begonnen we elke dag met een witte boterham belegd met boter - hagelslag - boter - hagelslag en boter. Een dubbeldikke laag vet en suiker dus, die me tot op de dag van vandaag nog bijzonder goed smaakt...
18 maart 2010
Fingerlickinglicious
Wéér een Turks woord geleerd (naast 'ekmek')
Abonneren op:
Posts (Atom)
