Bussink ontbijtkoek

In 1593 begon Jacob Bussink met zijn bakkerij, geheel gespe- cialiseerd in Deventer koek, in de voormalige Hanzestad. Boven- staande ontbijtkoek wordt vanaf 1910 gemaakt. Niet zo kruidig en uniek als eerstgenoemde koekspecialiteit, maar evengoed lekker (en práchtig verpakt!)

Route België: Pu(u)r Fruit te Oeselgem

Ik verheug me nú al op de op handen zijnde tochtjes naar de enige zelfpluktuin die ik hier in de omgeving ken (en die er is): PurFruit (Neerhoek 7, Oeselgem). Vanaf juli is de 'tuin' elke maandag, woensdag, vrijdag en zaterdag open van 9-19u. En het feest start dit jaar op 21 juni.
Voor dit biobedrijf bestaat de hoofdteelt uit de gelauwerde blauwe bosbes (vanaf begin juli een hele zomer lang), maar je kunt je hier ook tegoed doen -eerst opeten en de rest betalen- aan frambozen, bramen, rode en witte aalbessen, cassisbessen en kruisbessen. Je mag zelf gaan plukken, maar er is ook een kleine verkoopkraam met zitjes; én er staat een trampoline. Een bezoekje waard! PurFruit is bovendien de énige vlierbloesemteler van België en hun vlierbloesemsiroop wordt sinds 2007 verkocht bij de BioPlanet.

(update 26-06-2008)
Dus NIET alles opeten alvorens te betalen!!

Weyn's Honing

Honing is het énige eetbare produkt ter wereld wat níet bederft. Briljant. Honing is ook één van de weinige dingen die níet door de mens is na te maken. Toegegeven, er kan suikerwater vermengd worden met honing, maar een beetje proever merkt dit verschil. Er zijn bijen voor nodig om honing te vervaardigen en die laten zich niet door een beetje mens sturen. Oók briljant. Verdient puur respect. En dan komt honing ook nog in divèrse varianten, al naar gelang de door de bijen bevlogen bloemen. Puur spul, dus, en ik ben er een grote fan van.
Al dit goeds is te koop bij Weyn's. Een beetje oubollig aandoende winkelketen, zo op het eerste oog, maar als je een beetje door deze mottigheid heen kunt prikken, valt er waarlijk plezier te beleven. Honingen (is dat een woord?), honingazijn, honingolie, honingsnoepjes, bijenwaskaarsen, honingcosmetica. Verkocht door honingexperts. Weliswaar verkocht voor een prijs die een dergelijk natuurlijk produkt verdient, al denk ik niet dat de makers daar veel van terug zien...

Mosterd-ahorn-peen steelt de show

Indrukwekkend smakend diner vanavond, maar tóch in een half uurtje bij elkaar gekookt:
1. snelkooktarwe (van "Zeeuwsche Vlegel") gaarkoken: 20min.
2. bospeen schillen (ik gebruik een kaasschaaf) en in wok met bodem water 10 minuutjes 'blancheren'
3. groenten fijnsnijden voor zgn. salade (gele paprika, sugarsnaps, bosui)
4. gare bospeen uit wok nemen, theezakje (idd!) in water doen, stoommandje in wok plaatsen en daarin pangasiusfilet leggen, vis met dille gember en peper bestrooien, deksel op wok
5. tarwe, groentesalade en vis over borden verdelen
6. 'thee' uit wok gieten en bospeen (volgens deze truc) kort roerbakken in scheutje olijfolie, flinke eetlepel grove mosterd en scheut ahornsiroop

Manna

Au, au, mijn arme tanden. Ik was zo avontuurlijk om in het kader van 'jeugdsentiment' de bij Dirk gevonden zak 'manna' te kopen (niet te verwarren met ...) Evenwel een góede naam, als je bedenkt dat - en ik citeer- het woord 'manna' gebruikt wordt om te refereren aan eender welke goddelijke of spirituele ingeving. Niks goddelijks aan deze gepofte rijstkorrels met overdadige suikerlaag. Dit is meer iets voor vijfjarigen óf voor een verloren zondagavond waarop de fysieke dip enkel nog met een grootse suikerstoot kan worden tegengegaan. Oh, wacht... het ís zondagavond...

Komkommertijd

Komkommertijd (Reep 14, Gent) is een buffetrestaurant voor vegetariërs én voor biologisch gezinden die voor niet al te veel geld (€12,00 van 11.45 tot 14.30; €15,00 van 18.00 tot 22.30u) fijn willen komen opscheppen. À volonté (NL: onbeperkt). Voor die prijs mag je bovendien ook pakken van het voorgerecht (een soep) en het toetje (een cake of taart). Óók à volonté.

Zelfs de drankjes zijn redelijk geprijsd (thee €1,50; water €1,00; bier va. €2,50) en als je ècht geen tijd hebt, mag je een meeneemdoos vullen (klein €5,00; groot €7,50). Er is een koud én warm buffet en ik vind het allemaal behoorlijk goed te eten. Maar los daarvan mag gezegd worden dat het restaurant niet als een veganistisch (!) buffetrestaurant oogt. Waardoor het bijzonder geschikt is voor mensen die 'uit eten' willen (maar eigenlijk geen cent te makken hebben), mensen met kinderen (die méér voor hun kroost willen dan patat met appelmoes), etc. Mensen die dan net kunnen doen alsof ze komen omdat het zo biologisch verantwoord is...

Worstverkoop op de curiosamarkt

Aangezien dus de aankopen te duur worden, opteer ik voor tweedehands (ik opteerde altíjd al voor tweedehands, want ik ben dól op markten afstruinen). Niet wat het eten betreft, uiteraard, maar op de lokale rommelmarkten is zelfs wat dát betreft altijd wel iets te observeren.

Kortingsbonnen

In België geen 'supermarktoorlog' zoals in Nederland, waardoor de prijzen voor de dagelijkse boodschappen ook niet zo laag liggen (inderdaad, hollandse landgenoten; de aankopen in de Nederlandse supermarkt zijn over het algemeen góedkóóp, en kom anders maar eens naar het zuiden). 'Gelukkig' - en die aanhalingstekens zijn expres - zijn er kortingsbonnen:

Eens kijken wat de Carrefour (o.a. op de Kortrijksesteenweg te St Denijs Westrem) zijn trouwe klanten biedt: €0,20 korting bij aankoop van drie pakken Meggle drank; €0,50 bij aankoop van twee pakken Kellog's AllBran; €0,35 bij aankoop van twee pakken Croky chips; €0,15 korting op één pak Grany biscuits. En dan te bedenken dat de inflatie in België de pan uit rijst (4,39%; het hoogste peil sinds sept 1985) wat betekent dat voedingsmiddelen op één jaar tijd met 7,25% in prijs gestegen zijn (bewijs) ...

Bietenvoorgerecht

Ik ben eigenlijk een beetje van slag doordat mijn mooie 'kindje' opeens van uiterlijk is veranderd en nu mis ik inspiratie.

Ieieiei! Blogger heeft iets gedaan met de regelafstand in mijn teksten en ik ben daar helemáál níet blij mee!! Niet mooi!

Likkoekjes

Het voetbalgedoe nadert. EK of WK, ik moet tot mijn schande bekennen dat ik eigenlijk niet weet wat me te wachten staat; ik weet alleen dat het in Oostenrijk en Zwitserland is en dat ik ongetwijfeld tóch weer mee ga juichen met 'oranje'. Het doet me denken aan Penny wafels (come again?) Omdat daar vroeger voetbalstickers bij zaten en mijn broertje en ik (lees: mijn broertje en mijn vader) die verzamelden. Een pakje Penny wafels is ongetwijfeld één van de goedkoopste in zijn soort en de om-en-om laagjes chocoladeprodukt droge biscuit zijn door de jaren heen onveranderd.

Oók weer terug in de supermarkt is het likkoekje. Geen specifieke herinnering, enkel een warm gevoel van "oh ja, die aten we toen". Net zoals 'opzetbiscuit' overigens; wat is dáármee gebeurd? (en kan iemand mij daaraan helpen?) Lees hier nog meer jeugdsentiment over likkoekjes.

Tarte à la neige

Daar zat ik dan met 5 eierdooiers. Overgehouden na de fabrikage van de Daring Bakers Opéra Cake (kijk hier). Nou zijn eierdooiers best goed in te vriezen (even loskloppen met een snufje zout óf een schepje suiker en goed noteren wàt is toegevoegd, maar soms is zelfs dát te veel moeite en sòms zit de diepvries gewoon vol!) Tel daarbij op een restant (witte) chocoladeslagroom (=ganache van dezelfde Opéra Cake) en de uitkomst is de vervaardiging van nóg een taart:

Ach ja, waarom niet (ligt inmiddels geplastificeerd en wel in de vriezer op het werk, voor een toekomstige gelegenheid).

Schokolade mit sonnenblumenkerne

Ooit bestond het en kocht ik het bij de Kaufland in Kleve. Toen van het merk Alpia (in de opvallende roze verpakking) en volgens mij een bovenstebeste combinatie met melkchocolade. Uit het assortiment genomen, helaas. Gezien de lage prijs is het trouwens niet te geloven dat geen enkele chocoladefabrikant het door zijn repen mengt: zonnebloempitten. Gelukkig kun je altijd rekenen op 'die gekke Chinezen' en wist ik bij de Sun Wah een zakje gechocolateerde zonnebloempitten te scoren (€1,00 voor 30g). Misschien moet ik het gewoon maar eens zelf gaan maken, zo'n reep uit de ouwe doos...

Spinaziepannenkoeken

Ik moest meteen denken aan dat kookboek van Jessica Seinfeld: "Deceptively delicious, simple secrets to get your kids eating good food" waarin allerkleinste broccoliroosjes in koekjes worden gebakken en gepureerde worteltjes en spinazie door browniedeeg worden gemengd. Die laatste truc wordt namelijk ook toegepast door de bedenkers van dit 'familierecept' uit de Allerhande:

Een uitje fruiten in weinig (lijnzaad)olie met een fijngesneden teentje knoflook. Hierbij verse spinazie laten slinken (met evt. wat sesamzaad) en dit ver- volgens door pannenkoekbe- slag pureren met een staaf- mixer. En er dan uiteraard pannenkoeken van bakken. Wat bijzondere gifgroene pannenkoeken oplevert, die net zo simpel te bakken zijn als normaal maar op de één of andere manier nèt iets minder 'koekerig' zijn (losmaziger van structuur; dit is natuurlijk op te lossen door minder spinazie door het beslag te pureren).
Ik bestrijk mijn spinaziepannenkoeken voor tweederde met ricotta en rol ze op met een flinke bos verse dille. Deze rakkers zijn voor onderweg en dus zal ik nog gerookte zalm erbij kopen en ze daarmee belegd, in de auto dineren.
Maar spinazie en stroop gaan volgens mij ook heel goed samen (ijzer en ijzer, nietwaar?!) en behalve de instant klassieker met zalm zijn nog legio belegvarianten denkbaar: corned beef, kaas, bacon, appel (?), tahin, ...

Enthousiaste kwekers zullen zegevieren!

Er groeien tomaatjes, daar waar dat eigenlijk praktisch onmogelijk is (geen aarde, geen direct zonlicht). Als de 'oogst' talrijker zal zijn dan die van de champignons, ben ik meer dan tevreden...

Fruit&Choc

'Sultana' is een succesvolle formule en bestond aanvankelijk enkel uit een granenbiscuit, rijk gevuld met rozijnen. Daar kwamen allerlei varianten op. Zelfs met een yoghurt(lees: suiker)laagje. Er kwam een hartige versie (in drievoud). En nu is er Fruit&Choc. Ik had me zelfs bijna laten verleiden tot de aankoop van Sultana Banaan en Chocolade, maar bedacht me nèt op tijd. Ik zie dat als een overwinning.

Sparkling organic elderflower

Afgelopen vrijdagavond een verlaten tray'tje frisdrank gevonden in de voortuin van Vlerick. Een verlaten! tray'tje. Schaamteloos heb ik er enkele blikjes uit meegenomen (dat mag, want ik ben een 'hollander'...) en die andere hollander deed hetzelfde. Sindsdien genoten van organische vlierbloesem priklimonade. Want het spul is érg lekker. En bevat naast sprankelend water en natuurlijk vlierbloesemaroma: appelsap citroen- sap maïssiroop druivensap en extract uit vlierbloesem (allen uit organische teelt). Géén genetisch gemanipuleerde ingrediënten volgens de fabrikant (Whole Earth); dus hoe verklaren zij dan dat BLIKJE als biologisch verantwoord?!?

En hóe heten deze eigenlijk?

Gekke Surinaamse zoetzure vruchtjes die ik gekocht heb in Utrecht (Prins Bernhardplein) maar nog niet in mijn mond heb durven steken. Hoewel de verkoper mij bezwéérde dat ze op tamarinde lijken (en dàt vind ik lekker!)

Agrimarkt

Het boerenleven. Waar is het gebleven? Kun je in de moderne tijd van tegenwoordig, waarin commercie en kapitalisme hoogtij vieren, nog eerlijke inkopen doen? Gelukkig wel, want dwars tegen de trend in zijn er weer meer en meer particuliere initiatieven voor 'verkoop aan huis', wat soms zelfs leidt tot grote pareltjes (BioPlanet, HetBoertje; zie 'inkopen: detailhandel').
Minder biologisch, maar tóch óók fijn zijn de boodschappen- loodsen van Agrimarkt. Ruim opgezet, met streekprodukten in het assortiment (zelfs Achterhoekse kaneelbeschuit) en behalve de alledaagse benodigdheden tevens zaden en tuinartikelen in de schappen. De prijs die je hier betaalt is scherp, maar niet verdacht laag. Bovendien is er royaal gedacht aan winkelplezier: de boodschappenkar is een ware verrukking om mee rond te rijden (soepel draaiend, licht en eenvoudig duwbaar, maar helaas nèt iets te diep om ergonomisch verantwoord te zijn), hoge plafonds, brede gangen en op de klantentoiletten zelfs vochtige doekjes. Het huismerk is 'Markant' en je vind hier nog '50%' stickers op de snelverkoop (daar waar de AH van 50% naar maximaal 35% korting ging voor produkten waarvan de uiterste houdbaar- heidsdatum nadert).
Te vinden in Roosendaal, Middelharnis, Goes, Middelburg en Vlissingen. Níet te verwarren met de tuincentra van Agriland.

Kom hier níet voor een toevalsontmoeting met je nog onbekende, toekomstige minnaar. Een lichtelijk hoog gehalte 'geitenwollen- sokken' en, vooral, 'zwarte kousen'... met alle respect.

Speculoos vs speculaas

In het begin was ik er verbaasd over dat het in België met 'oo' werd geschreven in plaats van met 'aa'; inmiddels echter erken ik speculoos als een éigen koekje. Maar er is dan ook daadwerkelijk een onderscheid: speculaas is kruidenkoek met een specifieke kruidenmelange (witte peper, kaneel, gember, kruidnagel, noot- muskaat, kardemom) terwijl speculoos eerder gekaramelliseerde koek is. Daarmee houdt speculoos qua smaak het midden tussen speculaas en een bastognekoek, maar lékker vind ik ze beiden (wat níet geldt voor de respectievelijke pasta's, want daarvan is alleen de speculoospasta favoriet)!!

DB: Opéra Cake

De uitdaging van deze meimaand was er nogal één! En bleek zowel in het máken als tijdens dit posten, een race tegen de klok. Fran, Lis, Shea en Ivonne (die laatste beschreef tevens het uitgebreide recept) waren de creatieve bedenkers van de uitdaging: een Opéra Cake. Maar anders dan de traditionele amandelcake met koffiesiroop en bittere chocolade mousse; zou het een lichte (zowel in smaak als kleur) variant moeten worden, opgedragen aan A taste of yellow, in het kader van de LiveSTRONG stichting door Lance Armstrong (ben je nog mee?) Helaas dus weer een taart en wéér met botercrème (niet mijn favoriete spul), maar met een enorme keuzevrijheid in smaak en kleur.

This DB May project challenged me in more ways than I anticipated for. The making of the cake, taking its picture(s) and now posting about it áll have had me pressed for time - and no, not eating it; that went down just fine. But I háve loved learning how to make an Opera Cake and am thankful for the hosts who concocted such an outrageous task (recipe).

Ik had het snel al helemaal bedacht met een joconde van gemalen pistachenoten (met misschien een tìkje groene levensmiddelen- kleurstof voor extra dramatisch effect), amandelsiroop, lichtgele botercrème op smaak gebracht met citroensap en -rasp, en ik hàd de bedoeling het geheel fraai af te werken met een glanzende toplaag van lavendelpaarse chocolade. Inderdaad: ik wilde de eetbare kleurstof eens royaal door mijn hand laten glijden, want wat moet je anders met al die kleurenpotjes in de kast?!
En ik had óók nog een prima gelegenheid: de samenkomst van mijn opleidingsgroepje (11p) voor een barbeque. Ik hoefde alleen maar om 18.00u in Lebbeke te zijn (waar?) en na een relaxte uitslaapochtend kon ik, na ontwaken van mijn vriend, lawaai gaan maken in de keuken (we zeggen een uur of half elf).

I my mind, mine was going to be a 'chartreuse' green pistacchio joconde flavoured with almond syrup and complemented with lemony yellow butter cream. Skipping the ganache off course wàsn't an option and for my glaze I pictured a beautiful light lavender purple shiny topping. Maybe a hint of food colouring here and there for some additional dramatic effect... And I had júst the occasion. The gathering of my fellow trainees (11p) for some presummer BBQing where me and my cake were expected at 6pm. So after my love finally arose from the bed I was all set to begin making noise ánd clutter in the kitchen.

Nou doe ik dingen nooit helemaal volgens de regels, zélfs dìt niet blijkbaar, en ik vond het dan ook nodig om víer in plaats van dríe jocondes te bakken. De hoeveelheid (pistachegroen) beslag was er naar en ik wilde méér laagjes! Gelukkig had ik twee evengrote bakvormen geïmproviseerd dus hoefde ik het bakproces maar één keer te herhalen. Resultaat was wel direct een keuken vol afkoelende cakelagen (die, even tussen haakjes, wél erg plakkerig waren en dus in retrospectie níet op het rooster van de uitgeschakelde cv konden afkoelen).
Nou hebben wij (lees: ik) een behoorlijk aantal mengkommen en -schalen in huis, maar ik heb ze allemaal bevuild tijdens dit bakproces. Voor amandelsiroop. Voor slagroomganache met witte chocolade (om letterlijk je vingers bij af te likken). Voor 'lavendel'glazuur. En voor de botercrème.

The dough for the joconde turned out pretty green which would later result in some "is that a... spinach?!... cake?" remarks. And in retrospect I should have known that the baked layers would be somewhat sticky, so trying to cool them on the rack of the kitchen radiator was nót a good idea (am still trying to clean it as it hardened). But I was not going to be bothered with such trivial issues. I was a 'Dáring Báker' and so I made joconde, syrup, buttercream, ganache and finally glaze. For which I needed every bowl in the house.
Although I am really having a difficult time trying to grasp the concept that is butter cream. Making it always gives me a sudden rush of panic for it never seems to come together, until suddenly (much later than you would expect it to) it does... I used a bit of lemon juice for the butter cream syrup, too, and flavoured the finished product with lemon zest ánd more lemon juice. Véry yummy! The white chocolate ganache was finger licking good and my 'lovely' lavender glaze came right out of a bottle that said 'violet' (which such have been 'fuchsia'):

Mag ik trouwens nogmaals herhalen dat ik het concept van botercrème gewoon niet vat! Dit was weliswaar een beter geslaagde versie dan die van maart, maar de paniek was er weer. Want het door elkaar mixen van de genoemde ingrediënten leidt lange tijd enkel tot een geschifte aanblik. Letterlijk. Alleen bij stug doormixen ontstaat op een gegeven moment het gewenste resultaat (maar dat gebeurt natuurlijk altijd láter dan je nog voor mogelijk houdt)! Ik had zelf het punt al bijna bereikt waarop ik opnieuw wilde beginnen met het hele botersmurrieproces... Maar niet nodig dus en dankzij eetbaar geel en de toevoeging van citroensap die ik mijzelf permitteerde, volgens de gelukkige eters het lekkerste deel van de uiteindelijke cake. Het 'lavendel' voor de toplaag haalde ik uit een potje 'violet'.
Resulaat: Hema-tompoes-roze:

Maar nog afgezien van deze gifroze felle kleur, was de narigheid van het telefoontje om 15.00u: waar ik bleef! Hûh? Ik had net lekker een kleine rustpauze ingelast, omdat de ganache nog te vloeibaar bleek en van een stapelcake was verre van sprake. Ik had al in Lebbeke moeten zijn! En dat bleek 45 minuten (auto)rijden van mijn huisdeur. Stress!! (Niet echt een goede basis voor de perfectionistische assemblage van een OpéraCake). Tussen douchen, omkleden en smeren door, is het fotograferen van mijn eindresultaat er een beetje bij ingeschoten, maar laat ik zeggen dat de eerste indruk een nogal roze was. En op de één of andere manier vreesden mijn mede-eters een spinazietaart...

But even more disturbing than this bright pink color was the unexpected telephone call at 15am: if I wasn't coming?! Say again? I had just put the ganache in the fridge for it was a bit runny and had allowed myself a little break. Turned out the BBQ didn't start at six... In between showering, layering cake (who said anything about working neatly when you're an hour and a half late - and counting), dressing myself up and cutting cake there just wasn't time to shoot pictures, but just let me say that the first impression is a pink one.

Maar lékker!! Geslaagde uitdaging! But good! Succesful challenge!!

Reisspijs

Oh jee, ik moet woensdagochtend om 10.00u in Amsterdam zijn. Door de zéér waarschijnlijke files, een bijna onhaalbare opgave, vanuit Gent (B). Of ik zou VROEG! moeten opstaan... (nè) Dus heb ik besloten morgen na het werk vanuit Terneuzen door te reizen, en dus de avond vantevoren al ter plaatse te arriveren (wat nog heel wat voeten in aarde had om te organiseren, want aangezien ik niet in de auto wil overnachten op één of andere verlaten parkeerplaats, moest ik een hotelbed hebben en laat dát nou niet zo eenvoudig blijken).

Er staat dus inmiddels een tas klaar voor mij, met daarin lunch en eten voor tijdens het werk, diner en (gezonde) snacks voor onderweg en lunch voor woensdag (organisch ontbijt is voorzien door mijn b&b). Dat betekent dus: 1. een bak met AardappelIdee (staat af te koelen), twee gekookte eitjes (enkele dagen houdbaar, lekker - vind ik - en voedzaam), koude pannenkoeken, enkele boterhammen, (bio) bananen, taaikorstjes, dadels, een zakje Cup-a-Soup (tomaat-mozzarella, uit Duitsland) en mijn lege thermosflesje. Want die laatste moet ik morgen voor vertrek op het werk nog even met thee vullen. Feitelijk heb ik dus geen excuus om 'en route' naar een supermarkt te gaan, maar wie weet...

Pannenkoeken met notenragôut

Ik ben alleen thuis (alweer). Mijn liefste werkt belachelijke uren van 12 tot 22u en ik heb nachtdienst gehad, dus ik ben pas tegen het middaguur aanspreekbaar (voor niemand, want er is niemand thuis: ààhhhhh). Ik kan me met mijn slaperige ongewassen hoofd echt niet op straat vertonen vooraleer ik onder de douche ben geweest, maar ik heb niet de energie om onder de douche te kruipen en boodschappen te gaan doen, voordat ik iets gegeten heb. Dussss; wat kan ik eens maken met de in huis aanwezige ingrediënten? Melk en bloem: check. Een eitje: check. Pannenkoeken dus mogelijk! Hé kijk nou, een bakje gemengde paddenstoelen. Mooi:

Uitje fruiten in ruim boter (lees: lijnzaadolie met klein klontje boter) met een fijngehakt teentje knoflook (lees: teen) en daar dan voor één persoon 100g in stukken gesneden paddestoelen aan toevoegen: shiitakes, kastanjechampignons en oesterzwammen. Laten garen op zacht vuur en dan een halve eetlepel bloem mee laten bakken. Afblussen met 1 tot 1,5dl water na toevoeging van een half blokje porcini ai funghi. Pistachenoten, wat geraspte kaas en 'een blubje' room erbij en deze notenragôut over een (verse, warme) pannenkoek verdelen. Ik vind onderin de koelkast nog halfverlepte verse koriander en garneer met de laatste kiemgroenten van deze week. Genoeg ragôut voor twee pannenkoeken (en op die derde pannenkoek gaat deze blauwe bessen heerlijkheid, bij wijze van toetje).

Pistachenoten

Misschien nog wel duurder dan cashews, maar (gepelde, onge- zouten) pistachenoten behoren evenzo goed tot mijn favorieten. Heerlijk in salades, in (wok)gerechten en vooral lekker 'uit het vuistje'.
Pistaches (pistacia vera) groeien aan struiken of kleine bomen (tot tien meter hoog) met een licht gedraaide stam en zijn afkomstig uit het nabije Oosten (Iran, Griekenland en ook Italië en Californië). De Romeinen exporteerden de planten naar diverse regio's waaronder Sicilië, waar de voedzame lavabodem van de Etna zorgde voor welige groei van de groene pistache. De Iraanse productie met verschillende variëteiten wordt schijnbaar door kenners de beste smaak toegekend. Een pistachenoot is rijk aan onverzadigde vetten, vezels, ijzer, magnesium en fosfor en bevat geen cholesterol. Per 100 gram: 570kcal - 21,0g eiwit - 28,0g koolhydraten - 46,0g vet waarvan 24,0g mono-onverzadigde en 14,0g meervoudig onverzadigde vetzuren.

(Wilde) asperges

Sommige mensen kijken reikhalzend uit naar de opening van het 'aspergeseizoen', wat loopt van medio april tot ongeveer eind juni, en ik moet toegeven dat hoewel ik niet zo'n fervent fan ben, ik de asperge ook best weet te waarderen. En dan moet gezegd worden dat de groene (die níet geschild hoeft te worden) mijn voorkeur heeft boven de witte, om puur praktische redenen. Overigens zijn de asperges in Nederland dúidelijk goedkoper dan in België (dus echte liefhebbers; waagt u over de grens...)

Bij de Delhaize kun je voor €4,99 deze 'wilde asperges' kopen.