Kookpunt

Het is dinsdag 24 december 2013 (of tenminste, dat was het) en ik moet doodgewoon werken. Hoe onpraktisch is dat? Zóveel te doen (zelfopgelegd) en daar komt dan allemaal helemaal niks van omdat de plicht roept. Zucht. Maar de baas is wel zo schappelijk geweest om het middagprogramma af te schaffen en vanaf 13.00u ben ik een vrij mens. Nou werk ik in Rotterdam en ter compensatie had ik bedacht dat ik me dan wel fijn volledig bij Kookpunt (Noordplein 29-41, R'dam) mocht laten gaan, gewapend met pinpas en stevige kooplust. Woehoe!! Zelfzorg is helemaal zo vervelend nog niet.

En met navigatie op de smartphone hoef ik niet eens iets voor te bereiden. Ik word feitelijk ter plaatse afgeleverd :) En het regent, hard, dus ik ren naar binnen. Om direct met stomheid geslagen te staan. Hemel. Dit pand is vol afgeladen met potten, pannen en keukengereedschap. De kookboeken alleen al vormen een eigen afdeling, die overigens niet misselijk is. En ik doe hier een aantal zéér interessante vondsten, zoals de Nederlandse vertaling van Adriano Zumbo (€22,50). Score! Ik dacht dat dit boek alleen in Australië te koop was. Ben nú al gelukkig (of ik er ooit iets uit ga maken, is een ander verhaal; ik zie het voorlopig als prentenboek).

Onderweg naar de bakafdeling kom ik langs de 'barbecuehoek' en de overweldigende 'Le Creuset stellage'. Pannen van het bekende merk in elke vorm en kleur. Beheers jezelf, vrouw, je hebt al zoiets thuis. Kookpunt imponeert dus. Het aanbod is er absoluut naar. Alle merken keukenmaterieel zijn hier te vinden, wat een groot pluspunt is en meteen ook het grootste minpunt. Want het lijkt wel alsof er alleen merken te koop zijn en met kleingeld kom je hier niet ver.

Zoals verwacht raak ik euforisch door de vele bakvormen (van Fat Daddio's, Silikomart, Nordicware, en Gobel), al dan niet met losse bodem. Je kunt het zo gek niet bedenken of het ligt hier te koop: koekstekers (ook als 'nylon cutter' sets), taartdozen (vanaf €1,50 per stuk - de banketbakker om de hoek is goedkoper), kleurstoffen, maatbekers van glas (Pyrex) of plastic, spuittips (ook in een setje met 26 verschillende; €34,95), plus alles wat je maar nodig kan hebben voor diverse bakprojecten. Smeltchocolade, lollystokjes, tubes Wilton icing (ook in rood/wit gestreept), bakringen, folie en allerhande hebbedingetjes. Ik vind natuurlijk dat ik een heleboel nodig heb, in ieder geval de Zeeuwse knopvorm en de CakeWich, maar het meeste laat ik wijs liggen. Alleen over de Silikomart 'Kit Cookie Choc' twijfel ik héél lang, omdat je daarmee zelf scholiertjes met kerstmisdeco kunt maken. Maar ik doe niet aan kerst dit jaar; dus mag ik ook niet hypocriet aan de kerstkoekjes gaan. Totale on- kosten: €88. Valt nog mee, vind ik.

Creabea

Mijn bestelling van WarpzonePrints uit de VS is binnen! Besteld via internet 16 december, dus dat duurde 2,5 week (verzendkosten à $15). Mijn nieuwe unieke koekjesstekers hebben de vorm van een 'lollypop swirl' ($5,75), een gameboy ($5,50) en Dr.Who's scary 'weeping angel' ($6,50). En niet alleen wil ik nú (lees: binnenkort) koekjes bakken; ik wil vooral óók een 3d printer!!

PS het recept voor best sugar cookies evar is meegeleverd.

(update 19-01-2014)
Gameboy Cookies. Check!

New Year's Rocking Eve Confetti Cookies

Een tijdje geleden kwam ik op internet deze zogenaamde 'piñata' koekjes tegen, die qua leukigheid wel redelijk aan het oneindige grenzen. Dus stopte ik onderstaande foto in mijn ideeënmapje. Voor - je weet wel - later; veel later; ooit een keer.

Maar ergens was het concept blijkbaar in mijn achterhoofd blijven hangen, want vanuit het niets kwam opeens een vlaag van een idee om iets soortgelijks voor oudjaar te maken. En dit idee nam al heel snel concrete vormen aan nadat ik 'cookies clock' had opgezocht op Google. De inspiratie zijnde:

Dus: '5-voor-12 Oudjaarskoekjes', gevuld met (eetbare) confetti. Leuk, leuk, leuk. En je moet de lat een beetje hoog leggen. Toch (of juist niet)?

Het recept voor de koekjes komt mee met een levering koekste- kers van WarpzonePrints. Dit is het uitdehandgelopen bedrijf van een echtpaar met een 3d-printer thuis. Zéker leuk om eens een kijkje op hun site te nemen. Deze informatie heb ik trouwens ook weer gejat, van NerdyNummies. Maar dat mag, als je maar naar de bron linkt:

Dit koekjesdeeg blijkt fantastisch. Er is wel even paniek tijdens het kneden, of dit niet te veel bloem gaat zijn (stomme amerikaanse 'cups'systeem; zo onnauwkeurig), maar het komt goed. En het deeg blijkt onscheurbaar uitrolbaar, herhaaldelijk. In de oven lopen de koekjes nauwelijks uit, waardoor ze goed hun vorm behouden (en bijvoorbeeld ook ingedrukt reliëf behouden blijft). Ook de smaak is goed. Ik heb de mijne ìets minder zoet gemaakt, omdat er nog een hele laag glazuur overheen gaat. Maar ze zijn knapperig en licht kruimelig van smeuïg boterdeeg.

Ik steek met behulp van serveerringen die ik ooit bij de Xenos heb gekocht, ronde koeken van 7cm doorsnede met een gecentreerd gat van 5,5cm doorsnede. Het idee is om op één rond koekje een koekjesring te plakken en daar weer een rond koekje op. Met spul ertussen.

Omdat ik al wel verwacht had dat het maken van deze blikvangers enig werk zou vereisen - en omdat ik weinig ervaring heb met het decoreren van koekjes - dacht ik 'gebaksglazuur' (van Dr.Oetker) te kunnen gebruiken voor het witte uurwerk. Dit fabrieksspul bleek niet meer dan nat suikerglazuur dat zich niet fraai over de koekjes liet verdelen en ook nog doorschijnend mat opdroogde. Dan maar 'royal icing' maken.

Recept 'royal icing'

Klop 1 eiwit met 1tl citroensap schuimig en voeg, al kloppend, in gedeeltes 230g poedersuiker toe. Klop tot een stevig glazuur. Als de icing te stijf is, een paar theelepels (warm) water toevoegen. Eventueel kleuren met enkele druppels levensmiddelenkleurstof (pasta). De icing overdoen in een plastic (wegwerp)spuitzak met een spuitmond met ronde tip (nr.2) en naar wens opspuiten. Deze icing is ook prima te gebruiken als 'lijm', bijvoorbeeld om koekjes op elkaar te plakken.

Dusss. Op een rond koekje met royal icing een koekring plakken. Daar suikerparels of suikermuisjes indoen (er gaat nog best veel in) en met wederom royal icing een tweede rond koekje bovenop de ring plakken. Laten drogen. Bovenop elke koekjesstapel een cirkel van witte icing spuiten. Laten drogen. Met gekleurde royal icing een sierlijke rand langs het uurwerk spuiten (bolletjes naast elkaar bleek het best haalbare). Mijn recent aangekochte Wilton set decoratieglazuur (zwart) werd ingezet (met een spuittip nr.2) om eerst een '12' te schrijven, dan de grote en vervolgens de kleine wijzer, en tenslotte drie welgeplaatste stippen voor de '3', '6' en '9'.

De koekjes zijn natuurlijk ware 'eye catchers'. En worden spontaan even voor twaalf rondgedeeld, want "ze hebben een tijdcode". Ik maak nog het (flauwe) grapje dat het 'self destruct' koekjes zijn die om vijf voor twaalf zullen ontploffen, waarna iemand denkt dat "de confetti er dan uit zal springen'. Je kunt trouwens niet bepaald van koekjès spreken; door hun formaat en driedubbele gelaagdheid zijn het eerder koekén! Maar ze rammelen wel geinig (als een nog ingepakt doosje playmobil) en de zichtbare plak-icing langs de opstaande randen stoort niet eens.

Het is wel een kunst om de koek rechtop te houden en voorzichtig te happen, zodat de glitterende vulling niet knoeit over de gehele (dans)vloer. De koekjes zijn zoet, uiteraard; die fraaie toplaag doet niet veel voor de verfijnde smaak. En de planning (deeg maken - laten rusten - koekjes bakken - afkoelen - op elkaar plakken - laten drogen - in fases decoreren inclusief tussentijdse wachttijd) zorgt ervoor dat het niet de meest verse koekjes allertijden zijn (ik hoor: "een beetje taai"). Maar who cares. Deze eet je niet voor de lekker (hoewel best goed eetbaar), maar voor de gelegenheid. En omdat het kan! Feitelijk zijn het nauwelijks nog koekjes; het zijn decora- tiestukken, klaar voor de verkoop ;).

Marmercake

"Mama, mag ik bakken?" was vroeger thuis de frequente vraag van een zeer jonge ik. En haar antwoord luidde steevast: "Als je maar wel zelf opruimt". Ik maakte kokosballetjes of cake. Veel verder kwam ik toen nog niet. Dat heb ik inmiddels ruim ingehaald, maar voor het einde van 2013 ga ik terug naar toen. Om te kijken of ik met de kennis van nu een recept van weleer kan doen herleven: marmercake.

Voor de cake gebruik ik dit recept, maar zelfs een pak cakemix zou hebben gekund. Het cakebeslag wordt verdeeld over drie kommen Voor de chocoladecake maak ik een 'papje' van 3el cacaopoeder, 1tl suiker en 3tl kokendheet water. Wat ik dan door één deel beslag meng. De koffiecake (wat allitereert dat fijn) wordt verkregen door de toevoeging van mixpapje nummer twee: 2el oploskoffie, 1 zakje vanillesuiker en 3tl kokendheet water. Omdat dit nogal nat is, voeg ik uit de losse pols 2el extra bloem aan het koffiecakebeslag toe.

De drie verschillende kleuren beslag worden lukraak door elkaar over een ingevette bakvorm verdeeld. Om losjes met een bot mes door elkaar gemengd te worden; maar niet teveel natuurlijk. En bakken maar.

Alleen, de 'zebracake' die ik had wíllen maken, mislukt jammerlijk omdat dit cakebeslag te dik blijkt en niet stroomt. Maar cake is cake en omdat het geen 1 januari is (maar stiekem toch :) mag er lustig in gehapt worden. De chocoladecake zou zelfs nog wel wat kleurstof kunnen gebruiken om 'de bruinigheid te intensificeren'. En qua smaak bevalt de koffiecake me het beste. Wat opvallend is, want ik houd helemaal niet van koffie..

Breekbrood van citroenbroodrolletjes

Tegenwoordig wordt je eigen fantasie en creativiteit overspoeld door een kast met kookboeken, een internet vol recepten en een youtube aan inspirerende filmpjes. Het genre 'wil ik nog eens maken gerechten' barst bijna uit zijn voegen. Er is nog zóveel om te koken, te bakken en uit te proberen, dat er nooit genoeg gelegenheden in een jaar zijn. Maar wie heeft er nou gelegenheden nodig?!

Ik maak fluffy sticky lemon rolls (van BakingSoda):

Recept

Verwarm 250ml volle melk met 1tl suiker tot handwarm. Verkruimel 35g verse gist boven de melk, roer door en laat staan tot het begint te bubbelen. Zeef 650g bloem boven een kom en kneed hier 60g zachte boter, 60ml zonnebloemolie, 2tl vanille-extract, ½tl fijn keukenzout, ¼tl versgemalen nootmuskaat, ¼tl kaneelpoeder, de citruszest van 1 citroen en van 1 limoen en 2 losgeklopte eieren (M) doorheen. Zodra alle ingrediënten beginnen samen te komen, de homogene deegbal 10 tot 15 minuten grondig doorkneden op het werkvlak, tot het deeg soepel en zacht is. Laat afgedekt 1 uur op een warme plaats rijzen. Vermeng ondertussen 150g fijne kristalsuiker met ¼tl versgemalen nootmuskaat, ½tl kaneelpoeder, ½tl gemberpoeder, ½tl 5spice en het sap en de zest van 1 citroen. Beboter een grote springvorm (28cm).

Rol het deeg op een bebloemd werkvlak uit tot een rechthoek van circa 25x40cm. Verspreid (met de vingers) ruim zachte boter (op kamer- temperatuur) over de deeglap en spreid hier het suikercitroenmengsel over uit. Laat de randen vrij. Rol de deeglap over de breedte op (de natte vulling zal er enigszins uitlopen) en snijd de rol in plakken. Ver- deel de deegrolletjes over de springvorm en giet overgebleven suiker- citroenmengsel over het deeg. Laat afgedekt nogmaals 45 minuten rijzen tot de rolletjes in volume verdubbeld zijn (of de vorm vullen) en bak het brood in een voorverwarmde oven van 180°C ongeveer een half uur. Zodra de randen goudbruin kleuren is het brood klaar, ookal lijkt het misschien nog niet helemaal gaar. Nèt 'onderbakken' is prima voor een luchtige binnenkant.

Tijdens de tweede rijs is alle verrukkelijke suikercitroen naar de bodem van de vorm gezakt. En het oprollen was ook al zo'n kliederbende (hoe rol je sap op?!) Misschien beter de deeglap alleen bestrijken met boter en suiker; en het citroensap vermengd met de specerijen vlak voor het bakken over het deeg gieten.

Maar los daarvan........ ik heb brood gemaakt!! En wat leuk is het toch altijd om dat te zien rijzen en rijzen! Wat een mooi breekbrood (hoor ik daar paasbrunch?) is het geworden. Volgens Dr.D: "lekker verfrissend".

Tony's Chocolonely

Ik vind ze er uitzien alsof ze rechtstreeks uit de chocoladefabriek van Willy Wonka komen; deze dubbeldikke (180g) repen chocola van Tony's Chocolonely. In daar-kun-je-nog-eens-een-puntje-aan-zuigen-smaken zoals: 'melk karamel zeezout', 'melk kokos amandel kaneel' 'melk koek en chilipeper' en 'melk noga'. (o.a. bij Morty's Kaas, Kanaalstraat 57, Utrecht à €3,25)

Van oktober tot en met december zijn er jaarlijks drie tijdelijke smaken. Deze repen zijn, net zoals de klassiekers (puur, melk, wit, hazelnoot) ongelijk verdeeld. Omdat het in de chocoladeketen ook ongelijk verdeeld is. Want Tony's Chocolonely strijdt ervoor dat iedereen krijgt waar hij recht op heeft: "crazy about chocolate and serious about people". Zo krijg je fairtrade chocolade die ook echt héél lekker is. En grappig: "deze wikkel is gemaakt van gerecycled, FSC-bestempeld, ongestreken papier - want wie houdt er nou van strijken?"

Decoratieglazuur

Goed gereedschap is het halve werk. Dus om geknoei en gedoe met het zelf maken van (gekleurde) glazuur, zakjes waar de punt vanaf is geknipt, spuitzakken en te grote spuittips te voorkomen, heb ik me een NerdyNummieswaardig setje decorating icing aangeschaft. Bij de Tafel van 18 (Burgemeester Reigerstraat 33 te Utrecht) waar ze tubes Wilton gekleurde ready-to-use icing verkopen in diverse kleuren (à €3,50), tips nummer 1 en 2 (€1,50) en, fijn, de passende schroefdopjes (€0,50).

Snoep verstandig, eet een appel(cupcake)

De inspiratie (van internet):

Niet dat er ook maar iets klopt van die reclameslogan uit de jaren '80 (zie titel; ik herinner me Danny de Munk op een driewieler....), tenminste niet in dentaal opzicht. Want suikers zijn suikers en alle monosacchariden veroorzaken cariës. En daarbij zijn appels ook nog zuur, id est tanderosie. Maar als je dan toch een appel snoept, snoep dan goed. Of doe zoals ik schijnbaar doe: wanneer-je-dan-toch-cakejes-als-ontbijt-serveert-dan-maar-zo-erg-over-de-top- indrukwekkend-dat-dit-ze-doet-vergeten-dat-ze-cake-als-ontbijt-eten-:)

De 'how to' (ook van internet):

De appelstokjes vind ik zomaar bij de Action in de vorm van een silo MaxiMix van Chio. De andere 75% van deze zoute knabbels gooi ik als de wiedeweerga in de prullenbak; anders ga ik die nog opeten ook. De appelpitjes maak ik door zonnebloempitten van een laagje gesmolten pure chocolade te voorzien (priegelwerkje wat we dan maar wegschrijven als 'therapeutisch'). Hoewel ze bij Xenos (voor €1,39 per 80g) bakjes 'chocolade strooisel' verkopen die nog het meest lijken op bruine mini-smarties. Die hadden ook gekund.

In een uitzonderlijk staaltje strakke planning heb ik nog een halve bak cakebeslag over van de red velvet cupcakes en croûte die ik gemaakt heb voor het kerstbuffet op mijn werk. Ik bak de cupcakes die appels moeten worden, ton-sur-ton in rode cakepapiertjes. De afgekoelde cakejes worden voorzien van een koepel botercrème (90g zachte roomboter, 140g poedersuiker, 100g Philadelphia naturel roomkaas en vanille-extract). Na een gedwongen afkoeling in de koelkast zijn de cakejes prima door zelfgekleurde rode suiker te rollen. En dan mogen ze weer afkoelen.

Verder is het zo mogelijk nóg makkelijker. Twee blaadjes verse munt 'bevestigen' met een MaxiMix-stokje. En er tenslotte bij een aantal 'appels' letterlijk een hap uitlepelen. En daar kriskras wat pitjes in duwen. Een leeg mandarijnenkistje doet de rest. Ik kan je zeggen: niemand heeft geklaagd over cake als ontbijt ;)

Courgettekoekjes met zalm (ehh, garnalen)

Ik sta zo laat op, dat ontbijten geen zin meer heeft. Niet dat ik niet ga eten, maar dat noemen we dan brunch. En aangezien mijn lijf langer dan wenselijk voedsel heeft moeten ontberen, mag het wel wat substantiëlers zijn. Onder de douche denk ik vooral aan iets warms. Pannenkoeken ofzo. Maar dan anders.

Een beslagje van ei, bloem, garnalen (ik heb dus geen zalm in huis en ben ècht nog niet klaar voor een tochtje naar de supermarkt), fijngehakte verse munt en geraspte courgette wordt in een hete koekenpan tot 'koekjes' gebakken. Ik heb nog hangop over van de taj-mahal en meng daar nog meer gehakte verse munt door.

Dat muntspul met de garnalen is een uitstekende combinatie (zalm zou ook erg goed zijn geweest). Mmmm. De courgettekoeken zijn een beetje zompig. Als in 'best wel zompig'. Ik heb liever krokante, knapperige pannenkoeken en dat zijn dit niet. Maar de motor is aangevuld en de dag kan beginnen.

Sneeuwpoppen (van gekookte eieren)

Vorige week had ik met vrienden een Sinterkerstdobbelspelavond gepland, gelardeerd met alcohol. Dûh. Door dat laatste, én omdat iedereen uit een andere windstreek tevoorschijn komt; draaide dit logischerwijs uit op een gezamenlijke logeerpartij. Uiteraard werd het geheel opgeleukt met erg lekker eten. De gastvrouw zou zorg dragen voor het avondlijke driegangen diner, iemand verzorgde de alcoholische versnaperingen, een ander was verantwoordelijk voor de zoete en zoute snacks. En ik had aangeboden het ontbijt te doen. Can you say: 'over the top'?

De inspiratie vond ik op, uiteraard, internet:

Gekookte eieren. Prima ontbijt. Iedereen lust het (naar ik weet) en het vult goed. Maar wel een beetje saai. Dus natuurlijk sta je dan 's ochtends in andervrouws keuken sneeuwpoppen te knutselen. Van eieren die je thuis al had gekookt. Ik gebruikte 'kanjers' (XL) met henne-eitjes (S, Jumbo).

Twee gestapelde plakjes wortel vormden het perfecte hoedje (op een onzichtbaar verstopt satéprikkertje wat meteen ook de twee eieren op elkaar hield). Gitzwarte peperkorrels waren de ogen en knopen. Takjes verse tijm en een ruitje wortel (puntig aan de ene kant om makkelijk in het ei te kunnen steken; en puntig aan de andere kant om overduidelijke esthetische redenen) maakten de sneeuwpop af. Ik had nog een sjaal kunnen verzinnen, maar kwam niet verder dan een in de lengte doorgesneden 'zuur matje' en dat vieze snoepje vond ik nou niet echt bij een eierpop passen.

Elke pop stond op zijn eigen podium van zalmmedaillon, omringd door een het-is-negen-graden-buiten! groen veld van rucola. Een dressinkje erbij (van uit andervrouws keukenkasten gegapte witte wijnazijn, olijfolie, gembersiroop en mosterd) en verder helemaal goed. Het leek wel Pasen. Maar dan anders.

Yoghurt Taj-Mahal

Ik heb kaasdoek, ik heb yoghurt en ik heb een interessant recept voor zogenaamde 'Yoghurt Taj-Mahal'. Wat ongetwijfeld weinig met de klassieker uit India te maken heeft, maar het klinkt alvast fijn mysterieus. De yoghurt wordt met behulp van de kaasdoek omgetoverd in hangop (zo). Dat kost wat tijd, maar dat is slechts een kwestie van planning.

Een kleine ons (pecan)nootjes wordt fijngehakt en door hangop geschept met komijn, kaneel, gember en suiker. Wat vervolgens minstens een uur moet intrekken. De bolletje gekruide hangop kunnen geserveerd worden met bolletjes frisse meloen en nog meer noten. Bijvoorbeeld.

Onverwacht blijkt komijn het héél goed te doen in een lekker zoet nagerecht. Zéker in combinatie met geurige kaneel en knapperige stukjes noot. De meloenbolletjes leiden eigenlijk alleen maar af en de gember had nog wat meer gember gemogen. Maar verder: dik romig verrassend en fijn.

Zou daar een miniheksje in wonen?

Een nieuwe trend in bakland is het koekje dat op de rand van je thee-of koffiekop wordt geserveerd. Online (zoals hier) is zelfs een speciale 'elk-koekje-op-de-rand-steker' te koop (voor €1,20 excl. verzendkosten), hoewel een simpel mesje natuurlijk hetzelfde effect kan sorteren. Bij Dille&Kamille koop je voor €2,95 meer complexe uitsteekvormpjes, voor zo'n schattig peperkoekhuisje. Daarvoor moet je dan wel even (met een pincetje) prutsen.

YoyoMax12 bakt minihuisjes voor op een cupcake:

Inclusief kick-ass recept voor 'ginger bread' en 'royal icing'.

Spookaardbeien

Het is natuurlijk niet voor niets dat 'spookaardbeien' zo geschikt zijn om met Halloween te maken. En niet halverwege december; als er geen aardbeien te krijgen zijn, of in ieder geval geen lekkere aardbeien die enigszins houdbaar zijn. Ik koop ze voor bijna €3 bij de Jumbo, heb nog net tijd om ze (klieder, klieder, gedoe, gedoe!) van gesmolten witte chocolade te voorzien en te beschilderen met een chocoladestift van Dr.Oetker. Maar een dag later blijken ze te lekken en de dag dáárna vind ik de resterende aardbeien beschim- meld in de koelkast. Tja. Het idee was leuk, zullen we maar zeggen.

Maar de killer druivenrupsen lusten er wél pap van. Háp!

Druivenrupsen

De inspiratie:

En deze 'druivenrupsen' blijken een eitje om te maken. Alleen voor de oogjes is het wel even prutsen met gesmolten chocolade en een cocktailprikkertje. Ik ben begonnen met aan de achterkant van een satéprikker een (grote) druif te prikken, zó dat het stokje er niet doorheen komt. Daarna de (steeds kleinere) druiven via het puntje aanrijgen en eindigen met een druif die de hele prikker doet verdwijnen.

Kleine moeite en, eerlijk is eerlijk, relatief klein plezier. Uiteinde- lijk komt het neer op druiven afhappen van een stokje. Maar wel heel leuk als speelse verrassing op de ontbijttafel dit weekend.

Nerdy Nummies

Zoals al eerder gezegd, ik vermaak me laat op de avond meer dan uitstekend met mijn smartphone en draadloos internet, liggend in mijn bed. Mijn favoriete nog-even-voor-het-slapen entertainment is Nerdy Nummies. In deze prijswinnende "geeky cooking show" bakt de Amerikaanse Rosanna Pansino op verzoek bizarre koekjes, cakes en taarten die geïnspireerd zijn op diverse (teken)films en computerspelletjes.

Je zou bijna opstaan om zelf te gaan bakken (bijna..). Maar wat zou ik dan eerst maken? Een regenboogtaart met eenhoorn, de Indiana Jones 'monkey brain' cake, een heuse schaakbord taart (inclusief zelfgemaakte chocolade schaakstukken), Breaking Bad snoepglas, Teenage Mutant Ninja Turtles cakepops, wookiee cookies (of een onmogelijke Star Wars taart), legocakes of 3d brilkoekjes? Zó leuk!

Elke dinsdag komt een nieuwe aflevering uit en er zijn er inmiddels 97.

Overigens vind ik het idee van de Kolonisten van Catan Cupcakes bríljant! En je zou ze nog écht kunnen gebruiken om mee te spelen ook.

Je bent pas jarig met een kandelaar op je taart.

HOE GAAF IS DÍE?! Een verjaardagstaart kándelaar, met kaarsjes. Ik vind 'm helemaal geweldig en wat bijna nóg geweldiger is, is de prijs van 80 of 90 cent (bij de Action; in 'zilver' of  'goud'kleurig).

Andere favoriete winkels van dit moment voor bakspullen: Xenos (voor rolfondant, marsepein, flesjes kleurstof, gekleurde suikers, pareltjes, en goedkoop decoratiegereedschap), Hema (bakvormen spatels en mes), Action dus (decoratiesuikers, seizoensartikelen), Dille&Kamille (koekuitstekers, keukengereedschap, taartvormen - al dan niet met uitneembare bodem) en soms AH (nu crème brulée brander voor €3,74).

Red velvet cupcakes 'en croûte'

Voor het post-vergadering kerstbuffet wat door de medewerkers zelf wordt samengesteld, breng ik cakejes mee. Omdat iedereen op de hartige toer gaat (pastasalades, börek, zuurkooltaart, wraps met zalm) en ik nou eenmaal vind dat er nooit, maar dan ook nóóit een toetje mag ontbreken. Ik haal het oude vertrouwde recept voor red velvet cake van stal en herhaal deze truc om de smeuïge cake in een krokant jasje te bakken

Bovenop een friszure dot van (2 delen) MonChou (in dit geval dus 200g), (1 deel) roomboter, (1 deel) poedersuiker, de zest van twee limoenen en het sap van één. Fingerlickinglicious. Collega's vragen mij dagen later om het recept. Tja. Daarvoor heb ik nou een blog.

Gekleurde suiker

Als je geen pap meer kunt zeggen 's avonds en je dan maar gestrekt gaat (in je eigen warme bed), wat is het dán fijn dat in het hele huis draadloos internet aanwezig is en er zoiets bestaat als een je-hoeft-alleen-maar-te-liggen-kijken grootschermige smartphone. Waar je YouTube filmpjes op kan kijken. Die dan weer inspireren om zelf gekleurde suiker te maken ('coloured sanding sugar'). Morgen. Of een andere dag.

Dus: In een stevig plastic (ziploc!) zakje doe je het-maakt-eigenlijk-niet-uit-hoeveel kristalsuiker en enkele druppels (geen pasta dus) levensmiddelenkleurstof. Zakje sluiten en alle kleurstof goed door de suiker mengen. De gekleurde, nu natte suiker op een bakplaat met bakpapier uitspreiden in een zo gelijkmatige mogelijke dunne laag. Even kort, zeg tien minuten, in de warme oven (60°C) om de suiker te drogen. Terug in een (ander, schoon, ook weer vooral stevig) plastic zakje en net zolang met een deegroller bewerken tot alle korrels los zijn, zonder stukjes. De gekleurde suiker tot nader gebruik in een afsluitbaar potje bewaren. Hoppa.

Schoenen en handtassen

Als ik vandaag niet hard aan het werk moest voor mijn opleiding ('any time now'), zou ik misschien wel deze over-de-top cupcakes maken, gewoon omdat dat dan zou kunnen. De hoge hakken zijn gemaakt van een cakeje met botercrème en gekleurde suikerdip, waarin een met gesmolten witte chocolade bestreken wafeltje is gestoken, dat is vastgeplakt op een koekrolletje. De handtassen zijn twee cakejes op elkaar, bekleed met fondant en gedecoreerd met (uitgerolde!) drop en suikerparels.

Er is een internet vol veel te veel ideëen! Vaak blijkt de decoratie vooral een kwestie van anders denken over bestaand snoep. Want een rolletje drop is natuurlijk een prima handvat op een tas. En fijn kokosrasp geeft natuurlijk het perfecte uiterlijk van bont.