1 = 6

Men stoppe een gekiemde - voorheen gedroogde - kikkererwt in een pot aarde en één zomer later hebbe men zes kikkererwten- peulen! Id est: vijf vérse kikkererwten, uniek in den lande, in de hand en één vérse kikkererwt in de mond! Eureka!!

Places to picknick (1)

Goed verstopt achter het centrum van Gent ligt de 'groene hemel' die de ruïnetuin van de Sint-Baafsabdij is (Gandastraat 1); vrij toegankelijk en sowieso een bezienswaardigheid (zie de recente vier-sterren recensie Zone09). Omgeven door een woonwijk aan de ene kant en een immens grasveld (mét oude poort) aan de andere kant, is de ommuurde tuin van de abdij met zijn ligging nèt aan de overzijde van de Leie, tegenover zwembad Van Eijk (het pasverkozen mooiste zwembad van Vlaanderen) werkelijk perfèct om een (zonnige) middag te verpozen. Mét picknick uiteraard.

Zolang dat tenminste een zóndagmiddag is (tot en met zondag 9 november, van 12.00 tot 17.00u), want op elke andere dag zitten de sloten op het toegangspoortje; hetzij voor een groepsrond- leiding. Een bijna vergeten pareltje.

Risotto taart

Ik heb mezelf schijnbaar een onmogelijke taak toebedeeld. Ik had mezelf namelijk voorgenomen om vóór de op handen zijnde verhuizing, de voorraadkasten leeg te hebben. En dan bedoel ik ook léég. Dit blijkt onmógelijk! Werkelijk niet te doen. In de verste verten niet. Zelfs als ik gerechten maak waarvoor ik veel spul uit kast en diepvries nodig heb, kom ik óf niet volledig uit met de beschikbare hoeveelheden óf zie ik mezelf genoodzaakt een additioneel ingrediënt aan te schaffen wat dan weer niet volledig op gaat. En dan ga ik nog even voorbij aan het feit dat het veelal geen hoogstaande culinaire kunstwerkjes betreft...

Maar deze risotto'cake' kon er nog mee door en was best oké. Hoewel ik wel denk dat het Grote KastenLegen allemaal wat makkelijker kan dan risotto bereiden; daar eieren, kaas en crème fraîche (lees: room) doorheen mengen en dit in de oven bakken... (en het heet: vuilnisbak, maar daar ben ik gewoon principieel op tegen!)

.

Aardappelpureecakejes

Eigenlijk bedoeld voor een picknick, maar aangezien ik en een vriendin met onze beider overbodige huisraad op een rommel- markt gingen zitten, hadden we wel wat vullend troostvoedsel nodig en dus waagde ik me de avond tevoren aan cakejes van aardappelpuree met fijngesneden broccoliroosjes. Gebakken broccolistamppot, dus feitelijk.

Maar wie maakt er nou puree van een zakje aardappelpuree? Da's voor mietjes; dus ik schillen en koken en stampen. Geblancheerde broccoli erdoor en een flinke hoeveelheid kruiden. Kaas erbij met een paar eieren, bloem, bakpoeder (bloem+bakpoeder of natriumbicarbonaat=zelfrijzend bakmeel). In vormpjes scheppen en afbakken. Met geraspte kaas op de bovenkant kwamen de cakejes goudbruin en geurend uit de oven.

Ik helemaal in m'n nopjes, want deze rakkers leken mij op zichzelf al bijna een complete maaltijd en zouden ook koud goed te eten zijn. Jammer alleen, dat ze van bodem tot top aan het papiertje bleven plakken. Misschien was de puree niet vast genoeg, maar van 'ontvormen' kon absolúút geen sprake zijn. Wel lekker, maar dat zal grotendeels door de kaas komen.

Garneerideeën

Hoe maak ik de koelkast leeg

Op deze site kun je (maximaal) vier ingrediënten invullen, waarna de zoekmachine voor je uitpluist wat je dáár nou eens mee moet maken. Maar als ik dan invul wat er bij ons nog in de koeling ligt (prei, rode bieten, appel), krijg ik enkele recepten voor borsjtsj (zonder prei), een idee voor gemarineerde everzwijnfilet met bietenpuree (helaas, even geen everzwijnfilet voorradig in huis; ik ben Obelix niet) en een suggestie voor zalmtartaar met gefrituurde groenten.
Misschien dus niet zo handig voor de veeleisende kok en de sjieke eter...

Ringvingers

"Rings" (heten die vroeger niet "Ringlings"?) van Nibb-it horen van oudsher om de topjes van je vingers, zodat je ze er dan lekker af kunt happen! Nou, lekker? Niet echt. Smaken naar verschraald oud frituurvet en passen, om heel eerlijk te zijn, helemaal niet meer om mijn vingers. De makers van Smiths zullen dit ook wel weten, waarom anders zouden ze "het hartige aardappelzoutje" weg- schrijven als "een krokante kinderknabbel met vrolijke kleuren"? (je bedoelt wittig, lichtgeel en vaalroze?!) Deceptie!

Nettorama

Wat kun je nog meer willen dan een supermarkt om de hoek? Wat dacht je van een Nettorama én een Aldi? Score! Nou is het concept Nettorama mij niet bekend, maar wat is niet is kan nog komen en dus stap ik naar binnen.

Ik val lekker met mijn neus in de boter, want niet alleen zegt Nettorama de goedkoopste te zijn (in dergelijke vergelijkende markt- onderzoeken worden Aldi en Lidl altijd buiten beschouwing gelaten, waardoor je natuurlijk áltijd goed wegkomt...); de supermarktketen bestaat bovendien 40 jaar en dus geven ze 40 dagen lang 40% korting op geselecteerde artikelen. Score!

Dat betekent een bloemkool voor €0,47; 2xsuikermaïs voor €0,77; een pond nectarines €0,95; 40% kor- ting op twee pondspakken Kanis&Gunnink à €1,89; Johma tonijnsalade €0,81; literpak Milk&Fruit €0,69; een bakje champignons voor €0,41; en een bakje frambozen voor €1,01; 500g Almhof roomyoghurt €0,77; een literpak Coolbest €0,89 en 4 eierkoeken voor €0,59 (ik verwijs uiteraard naar aanbiedingen door de weken heen). Score! Zo wordt boodschappen doen wel héél leuk. Toch?!

De winkel (Groeneweg 50, Utrecht) ziet er enigszins 'shabby' uit, maar is schoon. Het assortiment is beperkt tot de basic A-merken (inderdaad goedkoop) met een kleine selectie van het huismerk.

Er zijn überhaupt geen mandjes (hûh?), dus pakken de meeste klanten een wagentje. Helaas zijn de gangen krap 1,5 stap smal en dat is precies twee personen met hun kar 'breed' en dan kan je er dus niet meer doorheen. Tel daar de vele trolly's met vakvulling bij op en er zijn heel wat omleidingen nodig om door de winkel te laveren. Wat bij míj al snel voor frustratie zorgt. Hoor ik daar iemand zeggen: "Geen wonder dat die champignons in de aanbieding zijn"?

Aan de kassa word ik eenvoudig weggedrukt door klanten achter mij die een leeg stukje lopende band hebben gespot en schijnbaar is 'goedkoopste' géén synoniem voor 'klantvriendelijkste'... Wanneer je dus aan het eind van de rit nog enige blijdschap over de lage prijs van je boodschappen (lees: aanbiedingen) overhoudt, dan is dít de supermarkt voor jou. Ik denk niet dat ik bij die groep hoor en al helemaal niet omdat vlees en brood op aparte afdelingen verkocht worden = drie keer boodschappen ordenen + drie keer aan de kant schuiven voor anderen + drie keer afrekenen + drie keer tassen en armen volladen. Misschien dat ik nog terugkom voor de Lotus speculoospasta (€2,29)...

(update 11-12-2008)

De Nettorama is verbouwd (die bij mij om de hoek dan): géén smalle gangpaden meer, geen aparte afdelingen meer voor brood en vlees (lees: dus ook geen versafdelingen meer), maar inderdaad wél érg goedkoop (avocado? €0,49).

Pâte de(s) dattes

Een blok dadelpasta (1kg) van de Auchan, voor slechts €1,08. Zou dat interessante gevulde koeken geven? Lijkt mij wel, hoewel er voorlopig van bakken niks terecht zal komen.

Overigens kochten we in de Franse hypermarkt óók 'ail fumé' (gerookte knoflook), maar dan een hele streng met twaalf bollen voor €2,99. Duídelijk in een kelder of schuur bewaren; zéker niet ín huis en al helemaal niet in de keuken, want alles ruikt binnen de kortste keren naar BBQ.

Kaas-maïs-lepelbrood

Een klassiek bijgerecht uit de Amerikaanse keuken van de Zuidelijke staten, waarmee ik Ms Martha Stewart in de weer zag op Vitaya (B). En met haar spraakwaterval van "You're family will love you even more when you make this" en "This is just a recipe everyone should try" had ze mij al snel overtuigd om het ook te maken. En natuurlijk omdat de kasten hier leeg móeten (en leeg moeten zíjn eind oktober): cheddar corn spoon bread als vullende lunch.

.

Recept

De oven voorverwarmen op 200°C en ondertussen een vuurvaste vorm of glazen schaal beboteren en met bakpapier bekleden. Op middelhoog vuur 1el boter met 0,5l melk verwarmen tot de melk nèt van de kook af is. Ondertussen 4 eieren splitsen.

In gedeeltes 100g fijn maïsmeel door de melk roeren en zachtjes laten 'bakken' tot een dikke papa ontstaat. Hier dan 200g (verse) maïskorrels, 100g fijngeraspte (oude) kaas en cayennepeper naar smaak doorheen roeren. De maïspudding van het vuur af nemen en terzijde zetten. De eiwitten met een snufje zout stijfkloppen. Dan één voor één de (4) eierdooiers door de maïspudding mengen tot een homogene massa. Het eiwit er voorzichtig doorheen spatelen en het deeg in de ovenschaal overdoen. Bak het maïs'brood' 10 minuten en schakel dan de oventemperatuur terug naar 190°C. Bak nog minstens een half uur tot een goudbruine korst is ontstaan en het brood relatief droog oogt. Serveren met tabasco (of komkommersalade, in ons geval).

Pierino ijs

Tijdens de zomermaanden (dus het kan nog nèt) staat op de Groentemarkt te Gent de mobiele ijskar van Pierino. Geen toeters en bellen voor deze ijscoman, zoals sommige wél hebben als ze met opzichtige melodietjes door de woonwijken rijden, maar gewoon een stijlvol wit Volkswagen busje. Eén bol ijs kost €1,00 (goed excuus om ècht maar één bolletje te nemen) en mogelijke smaken zijn o.a. hazelnoot, speculoos, ananas, braambessen, meloen, yoghurt, citroen, mokka, kokosnoot, kiwi, peperkoek, honing en oh ja, aardbei.

Pierino heeft trouwens meerdere karren, want ze staan ook (vaak) bij de bieb op het Woodrow Wilsonplein (Zuid), op de Korenmarkt en soms op het SintPietersplein.

Plusminus 22

Niet iedereen is het met mij eens, maar ík vind de plantaardige balletjes van GardenGourmet lekker. Maar zoals mijn lief altijd zegt: "Niet alles wat plantaardig is, is per definitie goed en gezond; heroïne is óók plantaardig."

Humor

Wat mensen zoal intypten op Google en waarmee ze op Mangerie?! terecht kwamen:

* hoe komen tropische vruchten in nederland * hoe slaap je * hoe smaakt ganzenborst * lego zeemonster * hoe zien bitterkoekjes eruit * waarvoor gebruik je je kaneelstok * verschil tussen macaroni en bitterkoekjes * twix wordt gemaakt met varkensvet * lassie dessertrijst voor sushi * wat betaal je gemiddeld voor 1kg poedersuiker * uitdrogen warme buffetten * waar kun je peperkoek kopen * amandelen laten trekken; hoe doen ze dat * recept man te paard * beugels sidebar bevestigen suzuki * hoe kom ik naar brussel * opwarmen ongepeld gekookt ei magnetron * papieren brandwerend tafelkleed kopen paars * hoeveelheid vitamine c gehakt * superol voor duiven * gevulde eieren koken * waar is een bakkerij die heet bakker bart * eigenschappen pijnboompitten * balsamico azijn inkoken hoe * gerechten met chips * hoe lang borstkolf rubbertje laten koken * wat klopt er niet * waarom heeft mijn schnitzel geen goudgele kleur

Broodrolletjes

Maak dit alléén met het allervérste brood! Neem zeker geen brood van een dag oud, want het smeren en oprollen moet scheurloos verlopen. In mijn hoofd had ik dan ook een professioneel uitziend lunchgerechtje voor ogen (zie foto hierboven), maar helaas kwam ik door allerhande andere onzin (werken, slapen) niet eerder aan vervaardiging toe dan toen het al te laat was, broodtechnisch (zie foto hieronder)... Maar wel lekker; vissig.

Patatzak

In de jaren '90 (of was het nog een decennium daarvóór?) bedacht aardappelgigant Aviko de 'eetbare patatzak'. Logischerwijs nèt zo'n goed idee als het eetbare ijshoorntje, maar helaas (voor het milieu) niet op gelijkaardige wijze succesvol geworden. De patatzak, gemaakt van aardappelmeel, bloem, plantaardige olie en zout, is zelden in het huidige straatbeeld terug te vinden (lees: nooit). Nou vind ík dat als je friet uit zo'n onhandige (mayonaise everywhere) papieren puntzak kan eten, dan kun je dat ook uit de rakker hierboven. Het plastic bakje is weliswaar een stuk overzichtelijker dan beide zakken, maar helaas ook een stuk vervuilender.

Achterstallig onderhoud...

De lijst van 'moet ik ooit nog eens maken' recepten is inmiddels schier oneindig en bij het opschonen van mijn oude computer (de data zijn overgezet) kwam ik een gigantisch lange lijst met links en favorieten tegen, die ik niet anders weet te ordenen dan zó:

OudHollandse specialiteiten; authentieke recepten van Coqui- naria én basisrecepten; Culinaire Zaken; de Hollandse Pot; zélf de leukste taarten bakken; véle, véle soorten brood; Martha Stewart's gingerbread house; historische Engelse recepten; (kinder)recepten van de 'Sendung mit der Maus', zoals Rüblikuchen; calorie-arme(re) gerechten van HungryGirl; Indonesische gerechten; authentieke (Italiaanse) dolci; zélf ketchup maken; seizoensgebonden recepten van Landleven (à la GrandMère); traditionele (en eigentijdse) recepten uit Friesland; 'hoe maak je je koelkast leeg' zoeken in bijna 330.000 recepten; nóg meer fantastische broodrecepten; boterkoek; prachtige mooie en interessante (couture) cupcakes; bakvragen en -recepten; hoe je thuis sushi maakt; taaitaai; zélf port maken; gezonde recepten van Epicurious; zélf azijn maken; stained glass cookies (!); cookie-sheet cookie; stap-voor-stap zélf Pekingeend maken (en de eend daarvoor ligt zelfs al in de vriezer...); tiramisushi; chocolade paaseieren van échte eieren; roze citroenschijfjes; zebra-cake; bierkoekjes; Middeleeuws 'frumenty' granenontbijt; appelboter; gestoomd bananenbrood en zélfgemaakte Graham Crackers.

S.O.S. Piet

Op 9 oktober 2004 begon de Vlaamse tv-zender VTM met de uitzending van de reeks "SOS Piet", waarin vermaard chefkok Piet Huysentruyt bij de mensen thuis, op verzoek, hun culinaire problemen komt oplossen. Niet alleen levert dit veelal hilarische tv op (iemand die bijvoorbeeld gegratineerde oesters wil maken en gezoete slagroom uit een spuitbus gebruikt, want 'slagroom'), maar tegelijkertijd biedt de serie een schat aan informatie over de (Vlaamse) Keukenklassiekers en hun (correcte) recepten. Oproep: Piet, kom ook naar Nederland!!

Route Frankrijk: Braderie in Lille (guimauve)

Tijdens de weergaloze Braderie van Lille (Noord-Frankrijk), elk jaar in het eerste weekend van september, wordt op de Champ de Mars, aan de andere kant van rivier La Deûle, altijd een spectaculaire en mégagrote kermis georganiseerd. Zo één waar de adrenalineshots multipel worden ingespoten en de tanden naar de haaien gaan. Dit laatste voornamelijk door de vele (véle) kramen met berlingots, suikerspinnen (barbe a papa), wafels, nougat, lollies en likstokken, 'croustillons hollandais' (oliebollen, maar dan zònder de rozijnen en sukade) en dropkabels (uiteraard in meer smaken dan alleen het standaard 'réglisse').
Maar mijn (nostalgische) klassieker is Guimauve. Wat? Guimauve!

Ten eerste heb je een Franse snoepkraam nodig die guimauve draait, zoals deze 'À l'ancienne' (hiervoor tijdens de braderie, de Blvd de la Liberté uitlopen richting Citadelle, brug over en op de Avenue du 43ème Régiment d'Infantérie direct rechts). Nou is guimauve al van veraf te herkennen aan de opzichtige pastelkleuren en de opzienbarende kneedmachine (met een drietal armen die om elkaar heen draaien):

Aan de guimauvemolen stond in ons geval een minder dan enthousiast guimauve'meneertje' die duidelijk de pest had in de hele dag guimauve hanteren. Want het kleurige plakspul zakt braaf van zijn plaats en dus mocht het meneertje, tussen het vormen en verkopen van de guimauvestokjes door, de molen draaien en de guimauve herplaatsen. Geen sinecure, als ik zijn chagerijnige gezicht moet geloven.

De guimauve komt in de smaken aardbei, citroen, pepermunt, banaan, viooltjes en tropical en kost €2,00 (1 smaak), €3,00 (2 smaken) of €4,00 (3 smaken). Het meneertje trekt de guimauve tot een dunne streng (die daarmee gaat glanzen), knipt één uiteinde af, wikkelt deze om een stokje en knipt de guimauve los.

En dan heb je je eigen suikerklei, die plakt en zakt zodra je 'm loslaat en glimt en glad aanvoelt als je erover wrijft. Zet er je tanden in en ze blijven spontaan vastplakken; en wanneer je je losrukt van de guimauve trek je alleen maar draden. Sabbelen onmogelijk. Je kan nog het beste 'happen en hopen'. Intrigerend, dus! De 'violette' is nog best goed, maar de 'citron' smaakt voornamelijk naar suiker, zoals ongetwijfeld alle 'parfums' naar suiker smaken...

Overigens heten marshmallows in Frankrijk óók wel guimauve en worden er in Brussel voor Sinterklaas guimauvekes geprodu- ceerd, die dan weer lijken op spekken.

DB: Chocolade éclairs (met chocolade, chocolade én chocolade!)

Alles hier staat op z'n kop. En tussen kluswerkzaamheden in het nieuwe huis en autopanne door, zag mijn computer zijn kans schoon om de geest te geven (handig, maar niet heus, als je hele dagen op 'marktplaats' door wilt brengen...) Ik zit nu dan ook niet achter mijn eigen bureau, maar bewerk en upload foto's vanaf andermans pc (dank u, A). Vraag me niet hoe ik het voor elkaar heb gekregen om 'tussen neus en lippen door' nog even chocolade éclairs te maken voor de Daring Bakers Uitdaging van deze maand. Ik kan je zeggen, dat als de uitdaging weer een botercrème-rijke 1000lagen taart was geweest, ik wederom verstek had moeten laten gaan. Dus ik dank bedenkers Meeta van What's for lunch honey? en Antonio van TonyTahhan op mijn blote knietjes, omdat ik in staat was in een uurtje of vier de 'challenge' te voltooien.

It has been a while for me to be able to update my Daring Bakers' Challenge for August. In between buying a new house and my car breaking down I have had NO computer. Because my old one decided to 'play dead'. Luckily this month's challenge wasn't as time consuming as a many layered buttercream cake would have been, so therefore alone I am thankful to hosts Meeta and Antonio. And I made choux pastry on an otherwise wasted evening.

Het recept is van Pierre Hermé (en kan bekeken worden op de respectievelijke sites van de 'hosts'), wat voor een éclair veel goeds beloofd, want beiden Frans. Ik kon van het kookdeeg (125ml melk met 125ml water, 115g boter, ¼tl suiker en ¼tl zout aan de kook brengen; 140g bloem in één keer erbij kieperen en enkele minuten roerend 'bakken'; dan van het vuur af, één voor één 5 eieren door het beslag mengen en het deeg op een bakplaat opspuiten) een stuk of vijftien vingerlange soezen fabriceren en bakte die volgens aanwijzing (zie recept). Waardoor ze prachtig opkwamen en uít de oven prachtig instortten; hoewel de met kartelmondstuk gespoten soezen hun vorm nog redelijk behielden.
Met een heleboel, allemaal fijngehakte en allemaal gesmolten, Belgische pure chocolade ("comme il faut") werden achtereenvolgens een chocoladesaus, een chocoladepudding en een chocoladeglazuur gemaakt.
Voor de saus* nam ik gehalveerde hoeveelheden, maar ik denk dat zelfs een kwart nog genoeg was geweest want ik hield behoorlijk over: 65g chocolade met 125ml water, 65ml room en 35g suiker in een steelpannetje zachtjes laten doorkoken tot een -min of meer- egale dikke chocoladesaus het resultaat is (10-15 minuten).
Van de pudding daarentegen had ik ruim tekort en voor de vijftien éclairs was een dubbele hoeveelheid gerust gewenst: 4 eierdooiers (L) met 75g suiker en 3el custardpoeder (eigenlijk maïzena, maar de custardpoeder hier mag op en maïzena ging ik niet voor de gelegenheid kopen als er nog aardappelzetmeel staat voor sausbinding) goed mengen; hierop een scheutje melk van 500ml, nèt van de kook af, gieten; roeren en voorzichtig, al roerend, de rest van de hete melk erdoor mengen; het melk- mengsel terug in de pan, al roerend, op laten koken tot het begint te binden; 200g chocolade erdoor en dan van het vuur af -op ijs- enigszins af laten koelen; tenslotte 40g ongezouten boter, in blokjes, door de chocoladepudding mengen en verder af laten koelen... (Héb je een prima vla, moet je er van die Amerikanen weer bóter doorheen roeren!) De in de lengte doormidden gesneden soezen werden met pudding gevuld:

The one thing I found a bit disturbing in this recipe was -again- the butter, that seemingly goes into everything. Why, I ask, is there a need for butter stirred into a perfectly fine custard?

Voor de veiligheid (van mijn keuken) een groot stuk bakpapier op het aanrecht met daarbóven een rooster en daaróp de soezenkapjes, met als dóel: glazuren. Het chocoladeglazuur is er één voor de boeken: mjam mjam: breng 80ml room (min. 35% vet) in een steelpannetje aan de kook en roer hier, van het vuur af, 100g chocolade doorheen; voorzichtig roerend 20g boter (al- wéér?!?) erdoor mengen en 110ml chocoladesaus*.
En dan sprenkelen maar:

For safety reasons (saving the supposed 'cleanliness' that is my kitchen) I needed a sheet of baking paper underneath a rack to catch the drippings of the chocolate glaze. For I caused an avalanche of glaze to flow on my countertop. I have to admit to scooping up the spilled glaze with some leftover pastries, suddenly overcome with a craving of chocolate that would have put even cookiemonster to shame.

Wat uiteraard leidde tot een enorme 'druppage', om niet te zeggen: chocoladeglazuur-overstroming!! Tot mijn grote schande moet ik eerlijk bekennen dat ik niet in staat was om een aanrecht vol chocolade te weerstaan en als een waar vreetmonster met een opeens allesoverheersende behoefte aan endorfinen, één of twee (of misschien drie) minder gelukte soezen heb gebruikt om de glazuurlekkage op te 'vegen'...
fingerlickinglicious!

En alsof al die chocolade nog niet genoeg was (of misschien omdat ik een kleine 'Hollandse' touch wilde in al die Belgische chocoladigheid) heb ik ook nog de hagelslag erbij gepakt (witte XL en melk normaal) om mijn tóch al driedubbele chocolade éclairs met chocolade te garneren. En toen ik dan uiteindelijk een stuk of tien éclairs tevoorschijn had getoverd, zat er voor mij niets anders op dan de hele stapel mee naar het werk te nemen, waar de glanzende chocoladebommetjes mij voor de rest van de dag van populariteit verzekerden.

And all that Belgian chocolate apparently wasn't enough for me, so I decorated my éclairs with Dutch chocolate sprinkles. So there really was no other option than to take the finished produkts to work, where the triple chocolate caloriebombs insured me of huge popularity with my co-workers. The overnight stay in the fridge made the glaze look even more shiny and firm. WOW!

Het duurde overigens wel een nachtje voordat het glazuur mooi opgesteven en glanzend was. Maar WAUW!