Na poging 1, 2, 3 en 4, heb ik vandaag poging 5 gewaagd in de vervaardiging van een noemenswaardig bitterkoekje. Op dé site voor officiële bakkersrecepten had ik uitgevogeld dat voor bitterkoekjes een speciaal 'bitterkoekjesspijs' wordt gebruikt en daaruit heb ik afgeleid dat een authentiek bitterkoekje feitelijk gemaakt wordt met spijs en eiwit; niet veel meer. Toen ik dan ook een recept tegenkwam voor 'amaretti' (Italiaanse amandelkoekjes) en zag dat dit enorm veel leek op de basisreceptuur voor bitterkoekjes, kon ik met de bij De Gastronoom gekochte amandelpoeder aan de slag voor een zoveelste poging mijn lief te doen verstellen:
Eigenlijk is dit niet zo'n moeilijk deeg. Amandelpoeder met suiker en eiwit wordt als vanzelf amandelspijs en met enkele druppels amandelessence heeft het net een beetje een bittertje, zoals je dat zou verwachten van een bitterkoekje. Het deeg zelf heeft dan ook de consistentie van spijs en ik draai er braaf bolletjes van (want ik heb wel geleerd dat spuiten niet nodig is en ik wil niet wéér van die mislukte keiharde nep-bitterkoekjes) die ik een kwartiertje bak in het midden van de oven. Warempel!! Bitterkoekjes! De smaak is goed (ookal zien ze er uit als pepernoten!) Nou zou ik alleen nog ergens bittere amandelen moeten vinden voor poging 6...
(update 04-03-2010)Kijk HIER voor poging6 en lees wat volgens mij het beste recept is.
0 reacties:
Een reactie plaatsen