Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

12 augustus 2015

Jasmijn&Ik Picknick

Een tweepersoons picknickbox (feitelijke doos) van übercool Aziatisch restaurant Jasmijn&Ik. Inclusief lepels, servetten, stokjes en schaaltjes €39,50. Nee, niet per persoon; in totaal. De picknick is een dag van te voren (online) te bestellen in een vlees/vis of een vegetarische variant. En van zichzelf is de gehele maaltijd lactose-en glutenvrij! Hoe goed is dát! Ik vind het zó'n briljant initiatief, dat ik eigenlijk alleen nog een zonnige nawerkse zomeravond nodig heb. En jawel, die dient zich aan. Het picknickkleed lag al klaar ;)

Ik hoef de picknick alleen maar op te halen bij Jasmijn&Ik op het door mij voorgestelde tijdstip. De wachttijd: 5 minuten. En dan ben ik weer weg, op de fiets op weg naar het park. De doos past prima onder mijn snelbinders. In het park tref ik M. op het picknickkleed.
De picknickdoos blijkt rijk gevuld met vier (twee grote, twee kleine) verrassingsdoosjes, twee bedekselde bakken en een halve liter flesje met een stengel erin. Plus bestek (twee grote lepels, twee lepeltjes, twee prikvorkjes, twee paar eetstokjes), servetten, twee grote 'bordjes', twee kleine 'bordjes' en twee bekertjes. Leuk hoor. Alsof je een cadeautje uitpakt.
We starten met de kokosgazpacho (koude zomersoep van kokos, met laos, chili, zoete meloenblokjes en fris komkommersap). En hebben dus elk een eigen bak! Álles aan de soep bevalt mij. De kokossmaak is niet te kokos. Het is verrukkelijk romig zonder zwaar te zijn. De meloen is fris en knapperig en het licht kruidige geeft een warme nasmaak. Heerlijk, heerlijk. Dat belooft wat!

Uit verrassingsdoos één vissen we auberginesalade met glasnoedels, gamba's, pinda, munt en koriander in een smaakvolle dressing van vissaus, knoflook, chili en limoen. Het is wel pittig, maar vooral ook weer érg lekker. Met veel groenten. Verrassingsdoos twee blijkt nóg beter: volkoren sushirijst met plakjes varkensvlees in stroperige gekaramelliseerde vissaus, gember en chili. Oh man, wat héérlijk!! Zoet, plakkerig, kruidig: anders. De citroengraslimonade (met citroen en ongeraffineerde palmsuiker) is minder citroenerig dan ik had gehoopt, maar gelukkig niet zo verschrikkelijk zoet. Het is alleen een beetje weinig vocht voor een hele maaltijd. Dus een volgende keer mag een eigen (liter)fles (koud) water mee.
En dan zijn er ook nog twee toetjes: een chocoladetaartje van pure chocolade en kokosolie met kokoskaramelsaus en lekker krokante spekkoekkruimels met pinda en kokos plús een verse fruitsalade in komkommer-Thaise basilicumsiroop. En daarna zit je echt wel vol genoeg hoor. Het was werkelijk genieten! Snel nog een keer doen, want na een werkdag kan ik zelf niet zo koken, hoor.
En nee, geen van de doosjes lekt.

11 augustus 2015

DIY grillworst

Doe-het-helemaal-zelf-pakket van de Hema, om leuk zelf thuis worst te grillen met de bijgeleverde "speciale bekende Hema kruidenmélange".

06 augustus 2015

Loft 88

De warme en zonovergoten avond na het werk doet bij mij de zin om achter het fornuis te gaan staan al snel omslaan naar grote lust om te tuintafelen. Mijn zielige excuus van een achtertuin leent zich daar niet voor, maar ik leer mijn stad steeds beter kennen en ik neem M. dus mee naar Loft 88 (Biltsestraatweg 88, Utrecht). Direct aan de N237 (richting Amersfoort) gelegen, met een parkeerterrein waar je de eerste drie uur gratis parkeert (daarna €0,005 per minuut; hihi). Loft 88 heeft directe buren (Star Lodge Hotel en Groenesteyn Manege), maar door het vele groen en de aanpalende bomen, merk je weinig van. Net als van de grote weg voor de deur overigens. Op het (bij zonnig weer) perfecte tuinterras is het heerlijk vertoeven. Hoewel ik dus beter had kunnen reserveren (030-2717752) want ik ben blijkbaar niet de enige met briljante ideeën... voor ons is er 'slechts' plek op een loungebank. Je kunt hier terecht voor lunch en diner; alle dagen geopend (behalve maandag) vanaf 12.00u.

Terwijl hij brood met dips weghapt (vier heerlijke verse 'Broodjes van Menno' met Lindenhoff boerenboter en tomatentapenade; €4,50), ga ik bikinitechnisch voor koolhydraatarmer. Hij kiest voor de Loftburger (gasconne beefburger geserveerd met friet en huisgemaakte mayonaise, €14,50), ik de (grote) gerookte makreelsalade met avocado en appel (€13,50). We hoeven, ondanks de drukte, niet lang op ons diner te wachten.

Mijn salade is afgeladen met gerookte vis. Maar ik verbaas me wel een beetje over het feit dat het verder alleen sla en stukjes avocado is. Net als ik besloten heb wat zout erbij te vragen, komt het meisje al naar mij toe om te zeggen dat ze van 'de keuken' de salade niet zo snel mee had mogen nemen. Aha. Ik geef mijn bord tijdelijk af. Mijn maaltijd komt gepimpt terug, nu mét de sud n' sol en de limoenmayonaise. Beter. En erg lekker. De beefburger wordt door M. "wat flauw" gevonden, maar hij is zo sappig dat hij eigenlijk alleen hier buiten netjes te eten is.

De dagelijks wisselende desserts worden door de bediening geserveerd vanaf het dessertplateau. Per stuk €5. Voor de kinderen en (vandaag) bewuste eters als ik, is er ook een raketje (€1,50).
Leuk hoor, hier. Na de maaltijd maken we een wandelingetje door de aangrenzende groenoase De Voorveldse Polder. Maar we hadden ook de doorgaande weg kunnen oversteken naar De Kromme Rijn of Park Bloeyendael. En zo tank je dus bij!

01 augustus 2015

Townhouse Design Hotel

Geheel onverwacht maar niet tegen mijn zin word ik meegenomen naar Maastricht. De langgerekte namiddag borrel verpozen we op het terras van de oude Tapijnkazerne (grenzend aan stadspark en stadsmuur). De brasserie hier is sinds eind maart jl. geopend. En mocht je in de buurt zijn: ga hier dan de Flammkuche (met truffel) verorberen: werkelijk ver-ruk-kel-ijk! 

Daarna checken we in bij het hotel. Zodat we de verdere avond (met zonder spullen) door de binnenstad kunnen wandelen. En tot onze (maar vooral mijn) grote vreugde staat er een grote LeCreuset pan soep voor hongerige gasten klaar. Je mag een kopje pakken (of twee; daar doen ze ook niet moeilijk over). De soep vandaag is romige mosterd, zoals altijd van de hand van (traiteur) Saveurs. Dit hotel bevalt me wel. Ook al omdat er diverse gezelschapsspellen klaar voor gebruik liggen (en een paar 1000-stukjes-puzzles). Op de tafeltjes staan ('s avonds) doppinda's en bakjes borrelnoten. Op de bar staan waterkannen klaar waar je naar goesting van mag pakken. Het water is op verschillende manieren op smaak gebracht: met komkommer en verse munt; met citrusvruchten; en met kaneel en rode peper. Als dit 'bourgondisch' is, dan past Limburg mij als een handschoen ;)

Het ontbijt de volgende ochtend is goed. Wél bijzonder is het krijtbord dat ik naast de oven met versgebakken chocoladebroodjes ontwaar: "Don't forget to take your glass of bubbles here!" Hoe attent. En als je het trouwens nóg huiselijker wilt, kun je voor €3,50 een goudvis op je kamer krijgen. In een vissenkom, neem ik aan (natuurlijk). Leuk hier! Townhouse Design Hotel Maastricht (St.Maartenslaan 5). Next stay 10% discount, book your stay on www.townhousehotels.nl using code 'town'.

29 juni 2015

Joepie 'whoopie' gebitjes

Op mijn vrije maandag mag ik naar mijn werk. Dat doe ik uiteraard niet zomaar (want een vrije dag noemt men niet voor niets 'vrij'). We zullen worden gevisiteerd door de ons overkoepelende organisatie die zal beoordelen of we voldoen aan de kwaliteitseisen. Om mijn (1,5 uur durende) flitsende presentatie extra soepel te laten verlopen, heb ik de hulp nodig van een derde. En deze collega bleek vorige week zonder morren bereid om die hulp te verlenen. En dus leid ik mezelf even af van powerpoint door een klein bedankje te bakken! En ik kan fijn mijn prachtige blauwe Kitchenaid gebruiken!!



Recept (whoopie pies)
Klop 90g zachte (ongezouten) roomboter zeer licht en luchtig met 75g suiker. Voeg al kloppend 1 ei (L) toe tot alles goed vermengd is. Zeef 135g bloem, ½tl bakpoeder, ½tl zout en 50g aardappelzetmeel boven het mengsel en vermeng (op lage snelheid) tot het nèt 'bij elkaar komt'. Roer ½tl vanille-extract en ½tl roze kleurstof door 30g karnemelk en meng dit door het deeg. Doe het geheel over in een spuitzak (met een ronde spuitmond of knip de tip eraf) en spuit gelijke(!) ronde hoopjes van ca. 3cm doorsnede op een met bakpapier beklede bakplaat. Hoe gelijker de 'whoopies' worden opgespoten, hoe gelijker ze zullen zijn en hoe beter ze op elkaar zullen passen. Bak de whoopies 12 minuten in een voorverwarmde oven van 170°C.
Klop 125g boter luchtig. Smelt al roerend 150g (mini)marshmallows met 3tl melk in een steelpan, laat tot kamertemperatuur afkoelen en mix dit door de luchtige boter. Spuit (of besmeer) de helft van alle whoopies met deze botercrème, sandwich dit met een andere whoopie en maak tanden aan de voorkant...

In het origineel worden de tanden gemaakt van mini marshmallows. Maar die kon ik niet vinden. Wel grote marshmallows (die ik op maat heb geknipt) en manna plofrijst (waar ik de witte uit heb geselecteerd). Maar ik besluit (tijdtechnisch) te gaan voor kant-en-klare snoeptanden ('zachte gebitjes' Hema €1,00).
Nou moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat het 's avonds al wat later werd toen mijn botercrème geklopt was. En toen was de crème te zacht op om te spuiten (ik geef het warme juniweer de schuld). Ik moest ook nog iets anders doen, dus ik heb de botercrème in de koelkast gezet en ben dat andere ding gaan doen. Maar toen ik terugkwam was de crème weer te koud. En deze marshmallowbotercrème bleek niet alleen hard maar ook elastisch. Er zat niets anders op dan de boel weer "even te verwarmen", maar zoals dat dan gaat, verwarmde ik het "net even te veel". En dus begon het spel weer van voren af aan. Mijn tip zou dan ook zijn om de gesmolten marshmallows écht goed af te laten koelen alvorens door de boter te mengen. En de botercrème daarna metéén te gebruiken.

De marshmallow botercrème is van het smeltende type (hoewel bij dit warme weer alle botercrème smelt, natuurlijk). Dus de gebitten worden zo veel mogelijk koel bewaard. Een half uurtje voor serveren uit de koelkast halen blijkt prima. Wat zien ze er toch geweldig leuk uit!! De roze 'whoopies' houden het midden tussen een cake en een koekje: van binnen zacht kruimig en luchtig met een stevigere textuur dan cake en een verharde buitenkant die net niet krokant is. Samen met de zoete zachte botercrème die romig tussen de whoopies gevangen zit, een heerlijk hapje. Dat de tanden van zurig snoep zijn, bevalt mij wel. Nog meer marshmallows zou mij te zoet zijn geweest. Het is alleen dat deze tanden een heel andere textuur hebben, met gelatine, dus dat hapt wat minder makkelijk weg. Voor de helpende handen die minder van zoet houden, schik ik de gebitjes op een schaal met chocolade dulce de leche koekjes. En bedankt!
Het valt me nu trouwens pas op dat de tanden helemaal niet kloppen...

14 juni 2015

Douwe Egberts (door de jaren heen)

Douwe Egberts was de zoon van Egbert Douwes. En de naam staat voor ons synoniem aan koffie. Ikzelf woon onder de welriekende rook van de Douwe Egberts fabriek in Utrecht, maar de oorsprong ligt anno 1753 te Joure.

13 juni 2015

Geroosterde misobloemkool

Deze whole roasted cauliflower with ginger en sesame ziet er op de site van 'The Endless Meal' ongelooflijk goed uit. En het concept past prima in de door mij gewenste manier van eten: groenterijk en verrassend smaakvol. Nou weet ik al dat (in de oven) geroosterde bloemkool (zoals deze) van een heel andere orde is.

Recept
Meng 2el sesamolie (Chee Seng 100% pure sesame oil) met 1el olie (bijvoorbeeld druivenpitolie), 1el miso, 1el Chinese chili knoflook saus en 1tl fijngeraspte verse gember. Wrijf het mengsel gelijkmatig uit over een rauwe, goed gewassen bloemkool. Bak de bloemkool 45 tot 50 minuten in een voorverwarmde oven van 175°C. Garneer met in ringetjes gesneden bosui (en sesamzaadjes) en serveer.

De hoeveelheden blijken (net) genoeg voor een klein bloemkooltje. En die ziet er dan in níets uit zoals op de foto (maar ik ben natuurlijk ook geen voedselfotograaf, zoals het mevrouwtje van genoemde website ;)

Maar is wél heel erg lekker. Miso (Japanners wisten het natuurlijk al) is voor mij een welkome ontdekking!

Hema Happy Hour

Een uur voor sluitingstijd gaan sinds enige tijd bij Hema (Markt) de dagverse producten in de uitverkoop. Brood, gebak en vleeswaren met een 'happy hour' sticker koop je dan met 25% korting.

07 juni 2015

Bar Beton

De naam klinkt, tja, nogal kaal. Ik stel me er een verlaten fabriekspand bij voor. Met een quasi hippe, industriële look die feitelijk niets anders dan verval is. Hoe zouden ze op die naam gekomen zijn, 'Bar Beton'? Maar goed, het is aan de Adriaen van Ostadelaan (nummer 22), tussen Galgenwaard en het (chique) Wilhelminapark (te Utrecht). Dus het zal wel geen verlaten fabriekspand zijn. En inderdaad. Deze Bar Beton ('De Bank'; er is er ook één in het centrum) is alles behalve dat. Misschien daarom dat we zo blij verrast en verrukt zijn..

Maar prettig zitten is het hier, op de prachtige stoelen met het uiterlijk van onverkapt Deens design. Ze hebben daarin leuk gevarieerd: er zijn houten stoelen met groene skai en groene lederlook, met of zonder armleuningen en de hoge krukken zijn uit dezelfde serie. Fijne grote tafels. Wij weten er één aan het raam te bemachtigen (want verder zit iedereen buiten op de loungezetels). Aan de muur een leuke kaart van Utrecht (klik hier om binnen te kijken). Verder zie ik mooie koperen bollampen, een zithoekje met tv en koeienkleed, een zwart plafond op witte pilaren, veel (en goede) tijdschriften (Quest!) en daadwerkelijke kamerplanten zonder dat deze oubollig zijn. De bediening loopt met een vlinderstrikje. Wat is het leuk hier! En de thee die geserveerd wordt (€3,00-€3,25) is een verrukking.

Ik ga voor een lunchsalade van gegrilde groenten (klein €8,75, groot €13,75). Er wordt fantastisch brood bij geserveerd, van het superverse soort met een knapperige korst en zacht kruim. Het roombotertje is niet, zoals elders, keihard en koud, maar op kamertemperatuur en dus smeerbaar. Mijn tafelgenoot wordt getrakteerd op een Twaalfuurtje (€10,25) met een VanDobben kroket en een heerlijke makreelsalade. Ongelooflijk maar waar; er past nog een worteltaart (carrot cake XXL) in. Mjam; óók lekker! Ik kom hier graag nog eens terug. Fijn om te zitten en heel goed van eten (lunch vanaf 11.30u). Bij de volgende keer neem ik als diner waarschijnlijk de 'proeverij'.

06 juni 2015

Quinoa salade met avocado en rivierkreeft

De Allerhande versie van de Californische 'green goddess' salade vormt vanavond mijn avondmaaltijd: groenten, quinoa en garnalen met een hartige mayo-ansjovisdressing. Dit recept is genoeg voor een gróte bak vol. Alleen de hoeveelheid dressing is wat aan de geringe kant, maar het opvoeren van deze hoeveelheid zou ook meteen te veel mayonaise betekenen. Ik opteer voor een extra scheut (hele goede) olijfolie en ik eet in mijn eentje de hele bak leeg. Diner.

Recept
Breng 75g (zwarte) quinoa met ½ groentebouillontablet en 250ml water aan de kook. Draai het vuur laag en laat 15 minuten afgedekt koken (tot 'de staartjes' van de quinoa tevoorschijn komen). Doe de quinoa in een ruime kom en laat afkoelen.
Snijd een halve krop ijsbergsla (of 2 Little Gems) in stukken. Snijd 1 komkommer in reepjes. Kook 250g diepvrieserwten (of edamame, Oriental) twee minuten in ruim kokend water, giet af en spoel onder koud stromend water. Meng de sla, komkommer en erwten door de quinoa.
Snijd 15g bieslook fijn. Snijd de blaadjes van 15g verse basilicum grof. Snijd 4 ansjovisfilets fijn en vermeng dit met het sap van 1 citroen, 4el halvanaise (of volle mayo) en de verse kruiden tot een dressing. Breng op smaak met zout en peper. Meng 1 bakje rivierkreeftjes (AH) door de dressing en verdeel dit over de salade. Halveer 2 eetrijpe avocado's in de lengte, verwijder de pit en schep met een lepel het vruchtvlees eruit. Verdeel de avocado's en dressing over de salade. En serveer.

14 mei 2015

Proeverij 717 te Vreeswijk

Nieuwegein oogt behoorlijk troosteloos. Het is een aaneenschakeling van nieuwbouw met een weinig inspirerende uitstraling. Maar het in 1971 'door Nieuwegein geannexeerde Vreeswijk' daarentegen, is een lust voor het oog. De geschiedenis van dit voormalige dorp aan de Lek gaat terug tot de 9e eeuw, waarbij Vreeswijk vanaf de 14e eeuw ging fungeren als voorhaven van Utrecht. Toen werd ook de (eerst houten) sluis gebouwd in de Vaartsche Rijn, die later deze vaart met de Lek zou verbinden, maar toen de verbinding naar de Rijn herstelde.

Na WOII werd besloten Vreeswijk met Jutphaas samen te voegen tot de nieuwe groeikern 'Nieuwegein' (en ja, er bestond al een Oudegein). De wijk Vreeswijk biedt een beschermd dorpsgezicht, waar een wandeling over de dijk of langs sluizencomplex, fort en vestingwerken een prettig tijdverdrijf is. En de hongerige mens kan daarna kiezen uit één van de vele etablissementen die hier gevestigd zijn: een Chinees restaurant, een pizzeria, Zott, een pannenkoekrestaurant, een Turkse specialiteiten en grillroom of bijvoorbeeld Proeverij 717. Waarna je bij Luigi's in de rij kunt staan voor een klein (of groter) ijsje (€1,10 per bol).

Deze proeverij is gevestigd in de Oude Sint-Jan, voormalige pastorie waarna zalencentrum waarna restaurant. Het concept is eenvoudig: voor €24,50 p.p. (kinderen tot 10jr €10) kun je gedurende 2,5 uur onbeperkt gerechten van de menukaart proeven. Je mag één gerecht tegelijk bestellen; de keuken is geopend van 17.00-21.30u. De keuze is groot, de frietjes zijn knapperig en bruin, maar vooral: het interieur van dit monumentale pand is al even indrukwekkend als het historische buiten.

01 mei 2015

Matcha (T) crème brûlée

Mogelijk heb ik in een eerder stadium wel eens uitgeroepen dat "het ruikt naar gras en smaakt naar struik", maar wist ik in mijn koppig kinderlijke onschuld toen veel. Ik heb wel even aan de smaak moeten wennen.. Maar groene thee is één van mijn favoriete dorstlessers; als niet dé favoriete. En sinds ik in Japan ook matcha heb ontdekt, vind ik ijs, koekjes, cakes met groene thee ook niet te versmaden. Dus vandaag als toetje een Frans-Japanse fusion: romige pudding van groene thee met een knapperig suikerlaagje.



Recept 
Vermeng 100ml slagroom en 80ml melk in een steelpan. Zeef hier ½el matcha boven en roer zo goed mogelijk door elkaar. Breng dit op een middelhoog vuur tegen de kook aan. Roer ondertussen 2 eierdooiers los met 2el suiker. Giet al roerend eerst een beetje en dan alle hete room bij de dooiers. Giet het mengsel terug in de pan en verwarm al roerend tot het dikker begint te worden. Verdeel de pudding over vier porseleinen schaaltjes (ramequins) en plaats deze 20-25 minuten in een heetwaterbad in een voorverwarmde oven van 150°C. Laat uit de oven afkoelen tot kamertemperatuur en koel de puddings een uur in de koelkast.
Verdeel (riet)suiker over de puddings en karameliseer dit met een crème brûlée brander (of desnoods een warmeluchtpistool). Serveer.

De matcha pudding wordt gemaakt door een paar erg simpele stappen te volgen. Het moeilijkste is eigenlijk nog om goede matcha te vinden.
Bij het puddingmengsel lik ik mijn vingers al verrukt af. En voor het uiteindelijke resultaat geldt hetzelfde: oooooh, mjam mjam! Zo romig en smaakvol. Héérlijk!! Saillant detail dat ik geen suiker in huis heb voor de knapperige karamellaag. En ik bedoel; ik ben een bakster, dus ik heb werkelijk álles aan bakonzin in huis. Maar dus geen suiker. Wel drie soorten basterdsuiker, (zelfgemaakte) vanillesuiker, ahornsuiker, fijne kristalsuiker en oerzoet. Maar geen normale suiker. Dus in de dagen voorafgaand aan dit toetje, neem ik bij diverse gelegenheden de onaangebroken suikerzakjes mee die ik bij mijn kopje thee geserveerd krijg. En misschien dat ik bij de Kiosk op het perron ook een zakje of twee heb meegebietst (tip: bij starbucks hebben ze rietsuikerzakjes).

22 april 2015

Avocado-ijs

Toen ik voor het eerst ijs van 'Professor Grünschnabel' (spreek uit op je állerduitst) zag liggen, dacht ik: "hoe kan dat nou?" Én plantaardig én halal én koosjer én geschikt voor veganisten én glutenvrij én sojavrij én lactosevrij? Dat kàn niet meer lekker zijn. Inmiddels weet ik dat het op basis van kokos is en dat dat dan wel kan. Maar kan ik het zelf ook??? Dus toen ik deze onderstaande video zag, móest ik het uitproberen. Of met andere woorden: hoe maak je je eigen Professor Grünschnabel?!



Het is om te beginnen al heel makkelijk om dit ijs te maken. Je pureert het vruchtvlees van één avocado (ca. 150g) met een vork. Het hoeft niet heel fijn, meer om alvast 'een beginnetje' te hebben. Daar roer je dan 40ml kokosmelk en 30g honing door. Het komt niet eens zozeer op de hoeveelheden aan; het mag ook naar smaak. Officieel zegt men in de video: 250g avocado met 60ml kokosmelk en 60-80ml honing. Het mengsel vervolgens met de staafmixer bewerken tot een gladde massa, dit in een afsluitbaar bakje scheppen en in de vriezer zetten. Het is een kwestie van prak-mix-diepvries.

Het is niet (echt) nodig om het avocadomengsel tussentijds even door te roeren om ijskristallen te voorkomen. Redelijk vanzelf bevriest het tot een mooi smeuïg ijs. Met een van nature stemmige groene kleur. En ondanks de avocado, 'oxideert' dit ijs bij blootstelling aan de lucht niet tot een naargeestig bruin kleurtje. Ook al omdat het ijs voordat dat kan gebeuren, al weg en opgegeten is.

Het is een rómig (nee, dat mag best met een hoofdletter: Romig) ijs. Natuurlijk smaakt het wel wat naar avocado en als je daar niet van houdt, hou je waarschijnlijk ook niet van dit ijs. Maar het is vooral romig en het smaakt ook naar kokos en óók naar honing. Ik geef het aan mijn liefste met de woorden dat het niet echt naar avocado smaakt en dat vind ik dan ook met volle overtuiging. Maar hij houdt niet van avocado en hij zegt het ijs niet te lusten. Dus dat van die "je proeft de avocado niet" is schijnbaar niet waar. Maar ik vind het een prachtige pure smaak in mijn mond en als ik me niet vergis bevat het een boel essentiële vetten en goede onverzadigde vetzuren. Dus als voedsel komt dit redelijk in de buurt van perfectie. Nu alleen ook nog: fairtrade, van lokale producenten, biologisch en in het seizoen.

12 april 2015

Niet te verwarren met speculoos

Hasseltse speculaas is destijds geboren uit de berg restproducten die bleven liggen bij de vele jeneverstokerijen in deze leuke Vlaamse stad: verbrande suiker. Bakkers voegden hier bloem, specerijen en vetstof aan toe en zo ontstond deze koek. In de loop der jaren werden er steeds meer andere ingrediënten toegevoegd en dus kwamen er verschillende varianten. Dé echte Hasseltse speculaas is nog te vinden bij 'Hasselts speculaasatelier' dePaifve aan de Demerstraat nummer 47. Of zo zegt men. NB: speculaas is géén speculoos

De speculaas is van origine een rechthoekig stuk. Waar inmiddels op gevarieerd wordt met stukjes noot. Of stukjes chocolade (wit of melk). Maar misschien de beste variant is de ronde speculaas waarbij het deeg is opgerold met marsepein. Een 'zakje gemengd' met alle soorten koop je bij dePaifve voor €10 (serieus?!)

Deze Hasseltse speculaas is heel anders dan de speculaas(brokken) en (amandel)speculaasjes die in Nederland bekend zijn. Deze speculaas is dikker, bevat minder specerijen en is duidelijk droger. Om heel eerlijk te zijn, vind ikzelf hem stiekem niet zo heel erg bijzonder. En om nóg eerlijker te zijn, vind ik tien euro voor een zak koekjes belachelijk. Maar de stad houdt zelfs speculaasfeesten (én jeneverfeest) en dan moet je het toch op z'n minst geprobeerd hebben. Of probeer het zelf, met het authentieke recept...

Is dan de verpakking heel kostbaar ofzo?

Deze week is het aspergeseizoen van start gegaan en men had het over de hoge kiloprijs van bijna €20. Haha; dat is natuurlijk helemaal níets vergeleken met de prijs voor een kilo verse kruiden. Bij vriendelijke grutters die op de kleintjes blijven letten (van hunzelf waarschijnlijk) gaat verse tijm bijvoorbeeld voor €74,50 per kilo. Nou, dan haal ik mijn verse munt wel bij de toko; een héle bos (waar ik een week mee doe) krijg ik mee voor €0,50. En wanneer je munt thuis in de tuin of in een bak plant, woekert het als onkruid.

06 april 2015

Gecondenseerde Melktaartjes

Eén cakeje is geen cakeje. Zéker niet met Pasen. Twee cakejes is een half cakeje (en drie cake is een Paascake). Dus behalve yoghurtcakejes maak ik ook 'gecondenseerde melk cakejes' voor het GoLive Weekend van M.



Recept
Klop 50g boter zacht en romig. Voeg hier 4 eieren en 1 blikje (397g) gecondenseerde melk aan toe en klop dit door elkaar. Meng tenslotte 150g bloem en ½tl bakpoeder door het beslag. Verdeel de massa over cupcakevormpjes of een grote (ingevette) vorm en bak de taart(jes) in het midden van een voorverwarmde oven van 175°C tot een erin gestoken satéprikker er schoon weer uit komt. Laat op een rooster afkoelen en serveer met jam of bv dulce de leche.

De bereiding van dit recept is een mákkie! Feitelijk is het een kwestie van alle ingrediënten in een bak doen en goed door elkaar mengen. Alleen merk ik dat de boter eerst even moet worden losgeroerd om klontjes te voorkomen. De cakejes rijzen mooi op maar zakken ook weer in.

De kuipjes met (Abedul) dulce de leche heeft M. zelf uit Zuid-Amerika meegenomen. En voor de liefhebber blijkt dit een goede begeleider van de lichtzoete cakejes die een beetje naar zoete eierkoek (of Indische roti kukus) smaken. Ik denk dat ze ook lekker zullen zijn met een plak kaas (want zo heb ik roti kukus ooit leren eten!) Eindconclusie: echt héél erg makkelijk te maken en lekker genoeg om dat nog eens te doen.

Yoghurtcakejes

Gisteren was het 'Go Live' weekend. Niet voor mij, maar voor mijn liefste M. Dat is natuurlijk zielig, dat al die mannen op Eerste Paasdag moesten werken aan het overzetten van een software systeem. Of iets (ik heb niet ècht goed opgelet wat hij precies moest gaan doen). Maar wat ik wél had bedacht, dat het voor mij weer een gelegenheid was om een (te? gek) recept uit te proberen. Van een cake zonder boter. Hmmm; interessant...



Ik volg de video tot de letter. Behalve dat ik met ruime hand piment door het beslag meng (ik denk wel een volle eetlepel). En wanneer ik als laatste de bloem door het deeg heb gemengd, ziet dit er uit als dik oliebollenbeslag.

De cakejes komen als zoete broodjes uit de oven. Letterlijk. Want niks aan deze cake is luchtig. De cakejes ogen droog maar blijken door het opengebarsten fruit (blauwe bessen en frambozen) toch  lekker sappig van binnen. Wat gek; in de video zag het er wél lekker 'cakerig' uit... (of ze hebben er een flinke spotlight op gezet). Deze textuur doet me een beetje denken aan de visvlagen waar mijn broertje (zeer) korte tijd door bevangen werd. Dan kneedde hij bolletjes witbroodkruim en gebruikte die als visaas. Dáár lijkt deze 'cake' op ;) En in de verte doet het aan (ongerezen) bapao denken zonder vulling. De smaak is subtiel zoet met friszuur fruit en lekkere piment. Hee; dat is nog best lekker. Maar het deeg klopt niet.

04 april 2015

Paarse Paaseieren

Dit is té leuk om niet te doen. En omdat zíjn familie op visite komt (en het bijna Pasen is, blablabla, lente, eieren) mag het beetje meer zijn. Bij het standaard kopje koffie mag een koekje (of twee) geserveerd worden. Maar ik zou mezelf niet zijn, als ik dat standaard zou doen. Al is koffie hier sowieso niet in huis. Dus bij de ruime selectie theëen of het kopje oploswienermelange serveer ik 'een gekookt eitje'. En wijselijk bied ik schoonbroertje de eerste aan. Die pakt zonder blikken of blozen een ei uit de eierdoos. En dus volgen stiefschoonvader, schoonmoeder en schoontante. "Waar is dit gat voor" vragen ze nog, waarna al snel blijkt dat ín het ei een perfect paarsgroen cakeje zit. Hihihi!



Om het mezelf makkelijk te maken gebruik ik voor de verandering eens een cakemix (Honig blijkt beter dan Koopmans of huismerk AH). Veel sneller heb je dan een cakebeslag dat heel ermee door kan. De helft van het beslag kleuren we paars en de andere helft groen. Want M. en ik maken de cakejes samen!

Er komen vier mensen op bezoek. Plus wij twee maakt zes. Omdat het wel even een werkje is een gat onderin elk ei te prikken (kan best wat groter) en het ei leeg te schudden (lamme! arm!). De eieren worden goed uit-en afgespoeld en mogen even weken in heet water. Er is geen tijd om de eierschalen aan de lucht te drogen. Maar zo gebruik ik mijn föhn ook weer eens ;) Een klein (!) scheutje zonnebloemolie in elk ei moet ervoor zorgen dat de schaal niet aan het cakeje plakt (en ook de uitgebakken cake niet aan de schaal). Met behulp van twee spuitzakjes verdelen we het cakebeslag over de schalen; hij spuit groen, ik paars. En bakken maar.

Het gekleurde cakeje is qua smaak niets bijzonders (voor erg verwende eters zoals wij). Maar het grote wow-effect komt natuurlijk dan ook van de bijzondere verpakking. Vooral door het cakeje te serveren alsof het een daadwerkelijk gewoon ei is, in een eierdoos (of in een eierdopje), maakt de verrassing compleet. En het formaat bevalt me ook; niet zo'n cupcake met een belachelijk hoge toef botercrème; maar gewoon een klein cakeje. Wat is Pasen opeens weer leuk!