Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

23 maart 2015

Prikkels

Ooit was Fujisan de enige plek in Nijmegen waar verse sushi kon worden verkregen. Dat was in een tijd voor de all-you-can-eat sushirestaurants (de één goed, de ander matig) als paddestoelen uit de grond schoten. In Arnhem ging je naar de steengoede Matsuzaka op de Steenstraat en in de Waalstad streek je neer bij de familie Wong in de LangeHezelstraat. En daar was ik vandaag, Meetan, als vanouds. De laatste keer hier was een tijd geleden en de enige positieve veranderingen sindsdien zijn het aardige bedienmeisje en de fijne zitplekken (aan het raam). Voor de rest, moet ik met enige pijn in het hart eerlijkheidshalve zeggen, ben ik er van overtuigd dat ik hier niet meer terugkom. De futomaki bestond uit vijf delen rijst op één deel groente, de plakjes zalm op de nigiri sake waren doorschijnend dun, de edamame was om te huilen zo verlept en de wakame had een onbekende, rare zoetige smaak. We aten de bestelling op, gaven als bedankje voor voorbije diensten een ruime fooi en liepen hongerig terug richting Plein'44. Misschien was een soepje precies wat we nodig hadden, dachten we toen we langs 'IJssalon Prikkels' (Houtstraat 75, Nijmegen) liepen.

Nou ja, niet alleen ijssalon natuurlijk. Hoewel de schepijsbakken door de open vitrine wel bij eerste oogopslag het meest opvallend zijn vanaf de straat. Prikkels is ook een koffiecorner en soepbar; in willekeurige volgorde. En er is ruime keuze. Soep (€4,95) is er met extra brood, tapenade, roomkaas en fruit (€8,45); of met brood en boter (€5,75). Een grote soep kost €1,50 meer. Of je kunt kiezen voor een proeverij van drie soepen met brood (€9,95). Toen wij binnenslipten waren ze al bezig om op te ruimen voor sluitingstijd, maar over onze soepgoesting werd absoluut niet moeilijk gedaan. We mochten ongestoord blijven zitten tot wij klaar waren.

Ik at een héél erg lekkere zoete aardappel courgette soep (met zalm en dille). En Meetan werd verblijd door appel pastinaaksoep (met peer en blauwschimmel). Maar we hadden ook kunnen gaan voor: soto ajam; Nimweegse waterzooi; tomatensoep; curry kokos; mosterdsoep met spekjes of pompoensoep. Op de website van Prikkels staat te lezen dat hun keuken te klein is geworden, en ze daarom ruimte huren in De Smeltkroes in de oude Honigfabriek. Bij de productie gaat een deel van de soepen in literpot die je bij Prikkels kunt kopen. Voor thuis. Of als je wél soep wilt, maar bij Prikkels liever een salade bestelt.

22 maart 2015

Crêpes Dentelles

Dunne wafelkoekjes die 'crêpes dentelles' worden genoemd en waarvan het recept, volgens Byron Talbott (chefkok, vader en youtuber), niet op internet te vinden zou zijn (wat natuurlijk niet helemaal waar is; google het maar eens :) Zoals de naam al doet vermoeden, zijn de fijne crêpes dentelles een Frans koekje, van oorsprong uit Bretagne wel te verstaan. Een andere naam is 'paillets feuilletines' en ze worden in de winkel ook wel verkocht als 'gavottes' (de Quimper). Lekker krokant in ieder geval, gemaakt van een verrijkt (boter)deeg en dan superdun gebakken en mooi opgerold.



Recept
Plaats een bakplaat (ondersteboven) in het midden van de oven en verwarm de oven voor op 180°C.
Roer met een garde 115g roomboter op kamertemperatuur met een mespunt zout en 100g (fijne) kristalsuiker crèmig. Roer eerst 65g bloem en dan 1 eiwit toe door het botermengsel tot een homogene pasta ontstaat. Smeer met een spatel gelijkmatig (zeer) dunne lagen deeg naast elkaar op een siliconen bakmat (Silpat®). Leg de bakmat op de bakplaat in de hete oven en bak ca. 4 minuten tot de koekjes goudbruin zijn. Rol op met behulp van een cilindervorm, direct uit de oven. Serveer (gevuld met slagroom).

Enkele minuutjes in de oven is (natuurlijk) al genoeg. En,oh, trouwens, flinterdun uitsmeren van het deeg geeft koeklapjes die dan weer té dun zijn om op te rollen. Vers uit de oven zijn de crêpes loeiheet maar ze koelen snel af tot een krokant koekje en stel dat je een daadwerkelijk rolletje wil, dan moet je snel! zijn. En een beetje door de warmte heen bikkelen.
Het koekje heeft de textuur van een dunner kniepertje maar dan nóg knapperiger. De volle pure botersmaak zorgt ervoor dat het koekje bijna naar (Zeeuwse) boterbabbelaars smaakt. Belangrijk dus om écht goede boter te gebruiken. Ik kan alleen niet voorkomen dat mijn crêpes dentelles vocht (uit de lucht) opnemen en iets minder krokant zijn (een half uurtje na bakken). Meteen in een trommel doen waarschijnlijk.

Kwam-kwammer

Vroeger (vroegûh, anno 2000/2001) had de AH in het huismerk verse-sappen-assortiment een heerlijk sap van komkommers en peterselie met een beetje appel. Je weet wel, in zo'n glazen fles, uit de koeling. Dat komkommersap was lange tijd mijn favoriet. Tot 'ie opeens verdwenen was, mopper mopper (die periode geldt ook als de opkomst van Pain de Boulogne, AH kaasbroodjes en de toen nog verkrijgbare palingsalade, mjam, van Johma)

Dus toen ik deze 'limited edition' CoolBest zag staan (met komkommer limoen munt) wilde ik die uiteraard meteen uitproberen. Niet geheel als verrassing bestaat deze dorstlesser (per 100ml 43kcal 9,5g suikers) vooral uit appelsap. Ja, hij is fris. Maar het meeste fris komt helaas niet van frisse komkommer maar van zurigheid. En ik weet heus wel dat er "limoen" op staat en dat limoen zuur is, maar dat 'natuurlijk aroma' zou ook heel goed extra citroenzuur kunnen zijn. Maar goed, dat krijg je er dan van als je het niet gewoon zelf even maakt..

12 maart 2015

Rudolph's Bakery

Van mijn ouders kreeg ik voor mijn verjaardag het bakboek (2013) van Rudolph van Veen "zoals gezien op tv bij 24Kitchen". Ik heb een tiende druk te pakken. En net zoals in zijn bakprogramma op tv, is Rudolph ook in dit boek een beetje, tja, zweverig. Huppelblij, zeg maar. Want zo opent hij al met "moge het plezier te proeven zijn". En op bijna elke pagina schemert door dat meneer van Veen zijn hele positieve ziel en zaligheid erin stopt. Er zijn er die hem daar om irritant vinden. Maar ik vind het wel bewonderenswaardig om onaflatend Nederland te blijven enthousiasmeren. Zijn (zes pagina's tellende) verhaal van 'hoe het zo gekomen is' is ontwapenend eerlijk. Leuk ook, Rudolph's foto's van vroeger. Ik herken hem niet met zijn eigen haarkleur ;) Op de meer recente foto's staat altijd een breedlachende Rudolph, in witte buis, met het bekende geblondeerde haar. De gedichtjes die hier en daar tussen de recepten staan, hoeven van mij niet zo, maar aan de andere kant is het ook wel weer eens wat anders. Alsof dit Rudolph's persoonlijke kookschrift is. Speciaal voor mij samengesteld.

Nou zijn alle recepten al in het programma gemaakt en dus staan de recepten (met video) op de website van 24Kitchen. Maar dit (mooie) plaatjesboek is een toch een zeer goede aanvulling op mijn repertoire. Dankzij de inhoudsopgave voorin en het register achterin zoekt het toch net iets makkelijker dan door alle video's ploegen. Bijna als vanzelf word je het boek 'in getrokken' en blijf je door de recepten bladeren. De moeilijkheidsgraad varieert (weinig) van * tot ** met een enkele *** en als ik het goed heb staan de baksels die Rudolph met gasten maakte er niet (allemaal) in. Het boek biedt een kijkje achter de schermen en is een zeer geslaagd verzamelwerk geworden met verleidelijke recepten (satétaart!)

De sinaasappel-en groenteroostaart die ik in het boek terugvind, heb ik al eens gemaakt. Op bol.com lees ik dat 'Rudolph's Bakery' het eerste Nederlandse tv-programma is waarin bakken centraal staat. Jee; dat is toch wat! En aangezien dit programma nog steeds gaande is, zal er waarschijnlijk wel een vervolg op dit eerste bakboek verschijnen. Dit is echt het soort van boek om in de keuken te laten slingeren, omdat erin kijken je zal inspireren om aan het bakken te slaan. Zonde om in de kast weg te zetten. En wat ik nou écht heel attent van Rudolph vindt? Het boek bevat twéé bladleggers (een blauwe en een gouden)!

11 maart 2015

Red velvet cheesecake brownies

Omdat het mijn verjaardag is vandaag, mag ik zeggen wat we dineren. Want dat is hoe het is. Vroeger zou het spaghetti met gehaktballetjes in kerriesaus zijn geweest. En tegenwoordig (zeer zeer) waarschijnlijk sushi. Maar omdat de hele familie speciaal voor mij naar Utrecht komt, inclusief hoogzwangere schoonzus, vind ik dat ik ook iets speciaals voor hen moet doen. En dus eten we uitgebreid (groente)gourmet. Fijn lang tafelen (helemaal omdat de stoppen maar blijven doorslaan met mijn oude gourmetstel op het schijnbare kapotte verlengsnoer, maar dat werd mooi opgelost met een ander snoer). Leuk, gezellig en erg lekker. Maarrrr... geen diner bij mij thuis zonder dessert. Dûh. Ik moet dus iets maken wat zó verleidelijk is dat het toch nog gegeten zal worden na een uitgebreide gourmettage. Zoiets als red velvet brownies met cheesecake swirls. Dat klínkt alleen al verleidelijk:



Het duurt maar een klein half uurtje om dit deeg te maken. Ik vind het wel een beetje jammer dat er geen gesmolten chocola door het beslag gaat, want cacao is níet hetzelfde als cacao+chocola. Maar misschien zou het dan té zwaar worden. Net zoals in de video besluit ik ook mijn gebakken brownielap (eerst goed af laten koelen) in mooie vormen uit te steken. Maar de vissen (maart - vissen) die ik daarvoor op het oog had, zijn te gedetailleerd. En eigenlijk gaat dat uitsteken sowieso niet lukken, want a. de koek is te gewoon te hoog (dik) en b. ik ga alleen maar de overblijfsels zitten proppen. Dus ik steek zes 'postzegels', voor ieder eentje, en de rest snijd ik in kleine rechthoekjes.

Oh yeah! Deze heerlijke en smeuïge cacaocakejes met frisse roomkaas topping gaan erin als koek! Ik heb zelfs te weinig. Maar vooruitdenkend (ik ken mijn peeps wel een beetje) krijgt iedereen 'een folie' met nog zes kleine stukjes mee naar huis. En alles wat dan nog over is, stop ik in een bakje zodat M. dat morgen meeneemt naar zijn werk (waar het nog voor de lunch allemaal verdwenen was in de magen van zijn collega's).

09 maart 2015

Pipoos

Voor de verjaardagstaart van dit jaar (één van de :), ben ik op zoek naar allerlei onvindbare spullen. Zoals een ballonhouder; zo'n plastic (hol) stokje met een soort trechtervormig vasthouddingetje. Verder moet ik verf hebben om zonder primer of andere gedoe in één schudbeweging een plastic fles van binnen te verven. Mijn lokale verfwinkel (ja, die heb ik inderdaad) raadt aan om naar Pipoos te gaan. Ach ja, natuurlijk. De hobbyhandig winkel waar je de benodigdheden kunt kopen voor meer hobby's dan ik verzinnen kan.

Sowieso vind ik hier het gewenste ballonstokje. En ja, ook (acryl) verf (à €2,35) in de juiste schenkstroopkleur. Maar ik was even vergeten dat Pipoos ook een afdeling 'taart en cupcakes' heeft. Waar diverse kleuren marsepein en fondant worden verkocht. En levensmiddelenkleurstof, kleurpennen, smaakmakers, koekstekers, musketzaad en bakmixen. Maar ook taartkartons, bakgereedschap, cellofaanzakjes en boards. En zie ik daar een bruidspaar (stel, je bent zo gek om zelf een bruidstaart te maken....)

Nee, het is hier niet zo goedkoop. Voor fondant kun je beter even langs de Xenos. Maar als je écht iets zoekt, is het wel fijn om te weten dat je bij Pipoos ook voor een flink assortiment terecht kunt. Moet je alleen even langs de breigarens en het scrapbookingpapier. En als je dat écht niet wil; je kunt ook online bestellen.. Ieder z'n hobby!

07 maart 2015

Pindahavermoutkoekjes (GV)

Voor het jarige jobje kun ik niet alleen maar hartelijk met hartigheid aankomen. De man moet ook iets zoets. Want ik ken hem goed genoeg om te weten dat de dagelijkse (pure) chocolade verleiding slecht kan worden weerstaan. Maar omdat hij noch lactose noch gluten verdraagt, moet ik wel even struinen naar het juiste recept. Dat lekker is, mij geen bakken met werk oplevert en vrij probleemloos door hem verteerd kan worden. Uiteindelijk worden het deze pinda-havermout koekjes die met een beetje havermoutmeel makkelijk zat te maken zijn. Nou kost havermoutmeel (400g) €2,69 (Jumbo bv) maar ik lees op internet dat je het zelf kunt maken, feitelijk door havermout (500g €0,89) fijn te malen in een blender. Nee, ik krijg het niet zo fijn gemalen als in de fabriek maar ik bespaar wel bijna twee euro!

Recept
Maal 220g havermout zo fijn mogelijk en voeg hier 1½tl baking soda (natriumbicarbonaat) en een mespunt zout aan toe. Meng in een kom 200g pindakaas met 1tl vanille-extract, 110g honing (of ahornsiroop) en 80g appelmoes. Kneed hier de havermout doorheen en vorm deeg kleine balletjes. Druk deze op een met bakpapier beklede bakplaat plat (met een geolied glad oppervlak zoals de onderkant van een glas) en bak de koekjes ca. 10 minuten in het midden van een voorverwarmde oven op 175°C gaar. Laat afkoelen op een rooster. Smelt ondertussen 100g pure chocolade met 2tl kokosolie. Dip de afgekoelde koekjes in de chocolade en garneer eventueel met fijngehakte (zoute) pinda's.

NB gebruik geen bakpoeder want dit bevat tarwebloem en dus gluten

Mijn koekjes moeten naast gluten-ook lactosevrij zijn en dus gebruik ik Maître Mathis rijstmelk chocotablet dat (bijna echt) smaakt naar melk- chocolade maar geen melkbestanddelen bevat. Maar pure chocolade had ook gekund.
Het is handig dat dit deeg geen gluten bevat, want dan hoeft het ook niet te rusten. De grove structuur zorgt ervoor dat het deeg er een beetje uitziet als falafeldeeg. Maar zo smaakt het zeker niet. Dit zijn lekker taaie havermout pindakoekjes die het inderdaad goed blijken te doen als andersomtraktatie.

GV en LV lasagne

"Er is er één jarig, hoera hoera, en hij eet alles alleen glutenvrij. Dus kook ik voor hem veel lasagne, ja ja, en er mag ook geen lactose bij. Hij leve lang hoera hoera. Hij leve la-ang hoera hoera" En hij leve vooral lang dankzij voedzame groenterijke maaltijden die bij wijze van ultiem verjaardagscadeau, van mijn vriezer recht zijn vriezer in gaan. Deze kan hij er naar eigen goesting uit halen op drukke werkdagen. Want deze kant-en-klare éénpersoonslasagnes hoeven (ontdooid) alleen nog een half uurtje de oven in.

Voor de lasagne heb ik de juiste (wegwerp)schaaltjes gekocht. Ik maak een killing goede ragù van goed vlees, wortel, bleekselder, tomaten en rode wijn (en toch ook maar véél verse kruiden maar dus geen melk). Ik heb glutenvrije lasagnebladen in huis (die liggen tegenwoordig in elke supermarkt, maar zéker bij Jumbo). Verder blijkt dat harde kaas lactosevrij is, dus ik rasp een groot stuk pittige parmezaanse. En dan heb ik alleen nog gluten-en lactosevrije béchamelsaus nodig. Ehm....

Ik maak doorgaans een kaassaus met behulp van een roux. Maar dat is én melk én bloem, dus dat kan niet. Ergens heb ik gelezen dat maïzena bloem kan vervangen, dus ik maak impulsief een 'roux' met kokosolie, maïzena en (houdbare) lactosevrije melk (AH). Tja. Dat werkt dus níet! Gelukkig lees ik op de achterkant van de verpakking dat er wél een saus verkregen kan worden door melk te koken en daar een maïzenapapje aan toe te voegen. Je hebt niet veel maïzena nodig om de melk goed te binden. En er wordt nog ruim (diezelfde lactosevrije) kaas doorheen gesmolten dus dat maakt de saus ook nog dikker. Lekker alles in de bakjes stapelen, deksel erop en klaar.

05 maart 2015

Pooja Samaan Factory

Ik heb het perfecte verjaardagscadeau bedacht voor een goede vriend die niet van koken houdt maar wél van lekker eten. Maar daarvoor heb ik éénpersoons wegwerpbakjes nodig. Want ik houd namelijk wel van koken; sterker nog, ik ben er dol op. En ik ga zijn diepvries volstouwen met fijne diners en soepen - enkel nog op te warmen (lasagne, chili con carne, stoofvlees, geroosterde gele paprika-en tomatensoep). Maar dat moet dan natuurlijk in kant-en-klare bakjes. En om nou 'mijn goede Tupperware' op te offeren... (nee, hoor, ik zou het absoluut en zéker terugkrijgen, maar ik voel me nu bijna echt een catering en bij catering horen nou eenmaal cateringschaaltjes). Een mens zou naar de Makro kunnen gaan, maar ik weet een beter adres:

Op de ASW (amsterdamsestraatweg) op nummer 262 weet ik 'Pooja Samaan Factory' te zitten, die alleen al door zijn kleurige aankleding enorm opvalt in het straatbeeld. De winkel is van Indiaas allooij en geurt (een beetje te) sterk naar wierook. Bollywood muziek weerklinkt door de speakers en eigenlijk is de sfeer binnen van een ongekende gezelligheid. Dat laatste komt ook doordat de lange (diepe) winkel tot de nok toe gevuld is met bakjes, schaaltjes, containers, plastic servies, bekertjes, prikkertjes en ander makkelijk keukengerei. Of te wel: "het beste adres voor al uw Indiase feestversieringen".

En hier vind ik precies wat ik zoek. Mooie grote (goudkleurige) schalen (met decoratief reliëf) waar koekjes en cakes op te presenteren zijn (à €1,00). Plastic soepbakjes met deksel die hittebestendig zijn en dus zó de magnetron in kunnen (à €1,00). Kleinere (en grotere) ovenschalen van dik aluminium met handig kartonnen deksel (€0,30 p.st. maar ik krijg €0,10 p.st. korting). En ondertussen heb ik een zeer interessant gesprek met de uitbater, die ook van koken houdt en een zelfde soort actie als ik heeft uitgevoerd voor een vriend met een nierprobleem.

03 maart 2015

Beloningskoekjes

M. wordt "helemaal tureluurs" van de naderende deadline op zijn werk. Iets met software, programmeurs die bezweren dat het helemaal goed gaat komen en tussentijdse testen die verre van de gewenste uitslag geven. Als meelevende partner besluit ik hem te steunen op de beste manier dat ik kan. En omdat mijn eigen werk vroeger gedaan is dan gebruikelijk op een dinsdag, kan ik nog even langs Kookpunt om 'X' en 'V' koekstekers te zoeken. Voor €1,40 per stuk vind ik een iks en een zeven.

En daarmee bak ik koekjes die gebruikt kunnen worden ter operante conditionering (à la Skinner). De koekjes met een groen vinkje kan M. uitdelen aan iemand die een goede actie heeft uitgevoerd of anderszins beloond mag worden. De rode kruiskoekjes (die niets te maken hebben met gezondheidszorg) kunnen door M. worden gegeven aan degene die niet helemaal doet wat de bedoeling is. Een kleine afstraffing, ja, maar omdat het 'niet goed' koekje tóch nog steeds ook een koekje is, is het geen echte afstraffing. Eerlijkheidshalve zijn de 'goed'koekjes wel nèt een slagje groter in diameter.

Ik gebruikte voor de koekjes 'the best sugar cookies recipe ever' maar dat levert in dit geval niet zulke goede resultaten op als bijvoorbeeld dit koekjesdeeg van de kiesmedailles. De uitgestoken koekjes 'krompen' en bakten niet mooi in elkaar. En het extra kneden dat nodig was om alle kleurstof goed door het deeg te verdelen, maakte uiteindelijk de koekjes een beetje droog en te hard (kauwspierpijn!) Op zich was de smaak best lekker maar het koekje kon niet tippen aan het (al zeg ik het zelf: briljante) idee.

28 februari 2015

Chocoladepannenkoeken!

Toetje! Zoals chocoladepannenkoeken. Die maakte ik eerder al wel eens, maar toen was het meer 'uit de losse hand' pannenkoekbeslag met cacao erdoorheen. Misschien dat het met dit recept van Cupcake Jemma nóg beter lukt:



Recept
Spatel in een maatbeker 125g bloem, 25g cacao, 1el suiker, 1tl kaneel en ¼tl zout met een garde door elkaar (om alles luchtig te vermengen en klontjes te verwijderen). Klop er 1 ei (L), 250ml melk, ½tl vanille-extract en 2½tl gesmolten boter (enigszins afgekoeld) doorheen. Laat dit deeg een half uur in de koelkast rusten en bak er op middelhoog vuur pannenkoeken van.

Voor mijn gevoel is het beslag te dik. En op de één of andere manier branden de pannenkoeken snel aan (dat zal komen omdat ze te dik zijn en het vuur aanvankelijk te hoog, maar dan nog). Het beslag wordt verdund (met water), maar ik ben niet laaiend enthousiast dus, nee. En eigenlijk smaken de pannenkoeken ook niet full-on naar chocola. Best wel lekker met dulce de leche of nutella. Maar als je echt chocola wil moet je iets doen met chocola (en niet cacao).

24 februari 2015

Maaltijden van Maass

En dan lopen we door de Jumbo op zoek naar een geschikt diner. Ik weet het; dat soort dingen moet je thuis al beslissen zodat je met een gericht lijstje boodschappen kunt doen en niet uiteindelijk met zakken chips bij de kassa staat. Het g&f meneertje is druk aan het bijvullen en uit één van zijn bakken vis ik een interessante maaltijd: 'masala zoete aardappel quinoa'. "Daar zijn er nog meer," zegt het meneertje en dan stuit ik op de koelvitrine van Uit de Keuken van Maass:

Er zijn diverse soepen (€3,19), desserts (€2,99), bijgerechten (€2,49), maaltijdsalades (€5,49) en maaltijden (€6,49). Is dat duur? Nou, niet als je het met een restaurant (of zelfs snackbar) vergelijkt. Wat me wél meteen opvalt is dat het moeilijk kiezen is uit dit assortiment. Omdat het allemaal zo verleidelijk klinkt (die zoete aardappel masala ligt al in het winkelmandje): 'linzencurry met citroenchutney'; 'kip pindasaus groene couscous'; 'ossobuco saffraanrisotto oerpeen'; 'tajine lam met couscous amandel'... Er blijken liefst twaalf verschillende maaltijden waarvan zes vegetarisch. Deze worden bedacht door Louise du Toit en gekookt door Jeroen Maass. De keukenbrigade van Maass kookt lokaal vers zonder toevoegingen. Daarom hebben de maaltijden een beperkte houdbaarheid. Want dat is dan logisch.

De 'gnocchi met worstragout en peterselie' bevat daadwerkelijk (veel! vers! groen!) peterselie. Maar waar zijn de stukken worst? Die zijn er niet. Misschien is de worst binnenstebuiten gekeerd en rul gebakken maar als er op het etiket 'worst' zie ik het liefst stúkken worst. Dus dat is een beetje teleurstellend. Maar de saus is pittig gekruid en oogt zeer groenterijk.
De 'masala zoete aardappel quinoa' is heerlijk. "Ik vind quinoa zo super lekker," riep zij uit. Dit is een veelheid aan groente in een zoetpittige currysaus. Vooral bij deze merk je helemaal niet dat het (stiekem toch) een magnetronmaaltijd is. En je zou het makkelijk aan gasten kunnen voorschotelen; niemand heeft het door (behalve zij dan die dit lezen ;). Alleen zou je er misschien nog wel iets bij willen serveren, zoals naan of kipkluifjes, anders is het nèt iets te veel 'prutje'. Ik kan niet wachten om meer uit de Keuken van Maass te proberen!

23 februari 2015

Hét Hema ontbijt

Het €1 ontbijt bij Ikea blijft een heuse attractie. Je kijkt je ogen uit. Het restaurant van de Zweedse gigant vult zich met vaste (ontbijt)gasten en ander pluimage, dat daarmee al ruim voor 10.30u in de winkel is. Wat natuurlijk überhaupt de bedoeling is van de goedkope ochtendmaaltijd. Even lijkt Ikea wel een buurtsoos. En niet alleen Ikea, maar ook Hema biedt een ontbijtje voor de vroege vogels. Die daarvoor eveneens slechts één euro hoeven neer te tellen.

Bij de Hema krijg je voor je harde pegel een flink stuk (wit) stokbrood met een (lauwe) omelet van scharrelei; een croissant; een kuipje jam en een kopje thee (of koffie). Bij de Ikea was de omelet een gekookt ei en het stokbrood een kaiserbroodje; maar kreeg je er ook nog een kuipje halvarine en een plakje kaas bij. Voordeel van de Hema is dat er niet zo afgeladen belachelijk druk is. Én het uitzicht is veel mooier (zo midden in de stad Utrecht).
Overigens deed Kassa februari 2013 met de hulp van Pierre Wind een ontbijttest. Want goedkoop ontbijten kan tegenwoordig niet alleen bij Ikea en Hema, maar ook bij Bakker Bart (€2,50), LaPlace (die als beste wordt getest: €2,95 voor 5 items; €3,95 voor 7) en Intratuin (€2,95).

Deze test beschrijft volgens mij prima het ontbijtverschil tussen Ikea, Hema en LaPlace. Bij Ikea kan ontbijten elke dag behalve zondag, van 9.00-10.30u; de navullingen koffie/thee zijn gratis. Bij Hema kun je tot 10.00u terecht maar alleen in filialen met een restaurant. En LaPlace adverteert minder duidelijk met het ontbijt, maar komt wel steeds weg met de beste testresultaten.

Het kopje thee bij de Hema is best groot; groter dan bij Ikea in ieder geval waar er net drie slokken in zitten. Bovendien kun je hier je ontbijt upgraden met (ook goedkope) addities zoals (2) plakjes uitgebakken bacon (samen voor €0,25), een glaasje jus (€0,50), (2) kleine pancakes (samen voor €0,50) of verse fruitsalade (hoewel ze die bij de Ikea ook hebben). Een goede start van je ochtend als je toch in de stad moet zijn. En trouwens, de Hema zuurkoolmaaltijd voor weinig geld (met wel een halve rookworst) heeft eveneens een goede reputatie... Voor als je in de stad bent geweest, bijvoorbeeld ;)

22 februari 2015

Gekruide zalm met echte wijnzuurkool

Na een zeer gezond ontbijt en een nogal gekke lunch, is het alwéér tijd om de keuken in te duiken. Want de rammelende maag heeft vandaag ook nog een diner nodig. En ten behoeve daarvan heeft al een klein bezoekje aan de visboer plaatsgehad. Wie zegt dat de moderne mens zich niet hoeft bezig te houden met eten verzamelen?!

In een droge koekenpan koriander-, venkel-en mosterdzaadjes licht roosteren en dan vijzelen. Hier een kleine ui boven fijnraspen en met een scheutje olie (olijf of kokos) tot een pasta mengen. Dit op de zalm smeren en even laten intrekken.
In een stoofpan worden spekjes uitgebakken (gesneden van een stuk versgerookt spek, dus niet van die kant-en-klaar blokjes dit keer). Een flinke eetlepel komijnzaadjes worden meegeroosterd en dan gaat er een pond zuurkool op met een klein flesje droge witte wijn om vervolgens met het deksel op de pan dik een kwartier te smoren.
De zalm (net) gaar bakken. En serveren met zuurkool en in ons geval linzen. Want die zijn keilekker en hebben bij verre mijn voorkeur boven gekookte aardappelen. Verse koriander er overheen. En het zondags 'tv dinner' is served!

Het is wel een heel gezond dagje vandaag. De zalm smaakt prima. Zalm smaakt sowieso prima natuurlijk. Maar volgens mij was deze zalm met kerriekorst zelfs nog iets beter dan dit.

Boerenkoolchips

Bij het boodschappen doen gisteren (Jumbo), viel mijn oog op twee soorten 'boerenkoolchips' die in het biologische 'Smaakt' schap lagen. Nou, dát is toevallig. Toen ik gisteren groentechips maakte (van gele biet en zoete aardappel) werd in datzelfde filmpje ook verse boerenkool in de oven gedroogd. Tot iets wat knapperig is en dus chips kan worden genoemd. En als ik het Engelse 'kale chips' op YouTube intoets, krijg ik een keur aan video's. Zal ik dan ook maar boerenkoolchips maken?!





Verwijder de harde stengels van verse boerenkool. Verdeel de bladeren in bijtklare stukken, was ze grondig en droog ze nog grondiger (met een ouderwetse slacentrifuge bijvoorbeeld). Of doe zoals ik doe: koop kant- en-klaar gewassen 'biologische boerenkool' (Jumbo, €1,99), waar ook de stengels al vanaf zijn gehaald. Verdeel de boerenkool over een grote bakplaat, besprenkel met 2tl olijfolie en 1tl fijn zeezout en masseer dit tussen alle blaadjes. Bak (rooster? grill? verchip?) dit een kwartier in een voorverwarmde oven van 160°C (150-175°C). Laat uit de oven even afkoelen en serveer.

Nou, vol verwachting klopt mijn hart. Maar nee, natuurlijk is het geen chips. En toch, toch is dit best oké. Inderdaad súperknapperig. Lekker fijn hartig (van zichzelf al, het mag zelfs nog best iets minder zout) en absoluut een verrassende snack. Volgende keer ga ik de variant met de specerijen (1tl knoflookpoeder, 1tl cayennepeper, 1tl gerookte paprika) uitproberen.

Paleo avocado/ei

"This is awesome; such a good healthy breakfast"
Tja. Met zulke woorden móet ik het wel uitproberen. En omdat het feitelijk zo makkelijk te maken is, tik ik deze ochtend een eitje. In een avocado! (hoewel ik niet weet te voorkomen dat het wit overstroomt, maar dát blijkt dan ook de grootste uitdaging van dit recept)



De dooier komt boven 'drijven' en droogt uit in de hete oven terwijl het eiwit nog niet gestold is. Klopt die oventemperatuur (van 220°C) wel?! Maar bij open lepelen blijkt de dooier van binnen nog vloeibaar en is het net alsof er een gepocheerd ei in de avocado nestelt. Het blijkt nogal mee te vallen met hoe uitgedroogd die dooier is.

De avocado smaakt nagenoeg hetzelfde als een rauwe, alleen misschien iets romiger. Het geheel is zeer smeuïg en inderdaad, best smakelijk. Het vleugje gemalen peper vind ik onontbeerlijk. Waarschijnlijk ga ik het (ooit) nog wel een keer maken.

21 februari 2015

Groentechips DIY

'Het meneertje van Bondi Harvest' (youtube), die ook een restaurant heeft of iets doet in een restaurant dus hij zal het wel weten, maakt groentechips. En ik vind groentechips (eigenlijk alle chips) érg lekker. Nou heb ik begrepen dat je het beste een dehydrateermachine kunt gebruiken, maar misschien heeft meneertje wel gelijk en kan een oven ook fungeren als zulks..



Sowieso al lekker: biet (ik gebruik gele) en zoete aardappel. Tijdens het bekijken van het filmpje valt me het gebruik van superlatieven door het meneertje wel op. Stoort me zelfs. Het is allemaal 'epic' en 'sexy' en hij overdrijft wel een beetje. Afvallen van chips; dát is 'epic'.
Bij gebrek aan een mandoline, gebruik ik eerst een kaasschaaf en dan toch maar een rasp om zo gelijkmatig mogelijke dunne plakken van de geschilde groente te kunnen snijden. Wat overigens niet helemaal lukt. Met de handen een beetje (gesmolten) kokosolie en een beetje (beetje beetje) zout over de plakjes verdelen en dan gaan ze de oven in. Op een bakplaat.

Heel heel knapperig zijn mijn groentechippies niet. Misschien zijn mijn plakjes te dik, en waarschijnlijk heeft de oventemperatuur nog wel wat finetuning nodig. Sommige chipjes dreigen naar bruinaangebrand te gaan; dat dan weer wel. Maar deze bieten en batata zijn van zichzelf al zó lekker, dat het niethelemaalknapperige niet eens stoort. Het beetje gedroogde tijm heeft ook nog een boel smaak afgegeven. En ik heb geen aardappelchips (met toevoegingen uit de fabriek) zitten wegkanen. Dát is ook wat waard. Lekker dus. Maar is nog voor verbetering vatbaar!

17 februari 2015

'Gheestige Willem' deelt rake grappen uit

Dinsdagavond vergadering. Dit keer op mijn andere werk. Nou vind ik goed samen vergaderen heel belangrijk hoor, maar wat vergaderen in Rotterdam extra goed maakt zijn de broodjes die door mijn werkgever worden voorzien. Van oudsher liggen er voor de vermoeide collegae broodjes van De Snor klaar (mjam, mjam, filet américain speciaal; met uitjes, plakjes gekookt ei en een lik mayo). Maar nu ontdekken we een anderskleurige doos met daarin een heel ander assortiment. Er zijn broodjes besteld bij Gheestige Willem (what's in a name)... eh... wie??

Nou, Gheestige Willem (Maaskade 35, Rotterdam) is de vegetarische cateraar voor Rotterdam en omstreken. Die (bijna) geheel biologisch is gaan koken. Bestellingen voor diverse belegde broodjes, soepen en bijvoorbeeld 'vergadermaaltijden' (à €13 pp) kunnen online geplaatst worden (kleinere bestellingen drie dagen van tevoren; grotere een week).

Er zijn broodjes met smeuïge roomkaas, halfgedroogde tomaatjes en veldsla. Broodjes met (hummus achtige) 'homemade' sandwichspread met rucola en dunne plakjes paprika. Maar de absolute showstopper. Het broodje dat het snelst op. Hét broodje dat de reden is dat ik dit hele verhaal überhaupt opschrijf. De Notenburger. Ik denk eerst nog dat het een gebraden gehakt is en knijp mosterd tussen de gebakken uien en plakjes komkommer. Deze mosterd zal in smaak volledig het onderspit gaan delven. De eerste hap doet mij verbaasd naar het broodje kijken. Saté (sateh)? Hûh?! Hap, hap. Oh, wat ontzettend lekker. Notenburger van Gheestige Willem. Ik zou zeggen, bestel er zes (het minimum; per stuk €3,75) nodig vrienden uit en geniet met grote G. En wij gaan snel weer vergaderen, hoop ik!!

16 februari 2015

Kiesmedailles (aka nijntjekoekjes)

Maandagavond vergadering. Ik werk thuis vandaag en zal dus na mijn diner afreizen naar Amsterdam voor werkoverleg. Maar tegen half vier krijg ik de kriebels. De 'keukenkriebels' welteverstaan en ik besluit daar en dan dat collega's die zo betrokken zijn om des avonds naar hun werk te gaan om te vergaderen over de prangende zaken ten behoeve van continuïteit en ontwikkeling, wel een kleine beloning verdienen. Wat voor mij dus een perfect excuus is om iets te bakken, want natuurlijk vormen mijn keukenkriebels de reden voor de beloning die ik heb bedacht. Koekjes zullen het worden; "ik kies koekjes". Kiezenkoekjes :)



Als uitgangspunt neem ik het concept (en óók het recept) van Jemma Wilson's hartkoekjes. Zij maakt fijn suikerdeeg, deelt dat vervolgens in drieën, kleurt twee delen roze en rood en steekt hartjes uit die zij vervolgens in elkaar alterneert. Dat idee kan uiteraard met nog meer dan drie kleuren én met nog meer dan twee vormen in elkaar, maar voor nu houd ik me even aan het basisconcept. Maar ik neem andere vormen.

Recept
Klop 125g zachte ongezouten boter met 160g kristalsuiker in ongeveer 5 minuten crèmig en zeer luchtig. Klop gedurende 2 minuten 1 ei (L) en 1tl vanille-extract door het botermengsel. Zeef er 240g patentbloem boven en vouw dit er doorheen. Als je het deeg te veel kneedt, worden de koekjes (agv de gluten) taai. Weeg de hoeveelheid deeg en deel dit door drie. Vermeng twee delen deeg elk met een andere kleur (gebruik handschoenen), maar kneed niet te lang. Rol elke kleur deeg uit tot een lap van gelijke dikte (5mm) en steek koekjes uit het deeg. Leg deze op een met bakpapier beklede bakplaat en steek kleinere koekjes uit de koekjes. Mix&Match. Bak de koekjes in een voorverwarmde oven van 175°C 10 (tot 12) minuten maar bak ze niet te bruin. Laat afkoelen op een rooster.

Deze hoeveelheid deeg geeft ruim 35 koekjes met een diameter van 7cm. Het deeg smaakte al erg lekker en het knapperige koekje is een prima suikerkoekje. Maar het leukste is: de variaties zijn natuurlijk eindeloos. Meerdere kleuren van verschillende vormen in (of naast) elkaar in één koekje. En omdat het recept zelf best makkelijk is kun je helemaal los qua creativiteit. Hoewel ik onbedoeld schijnbaar ben los gegaan...

Want nadat ik mijn schaal met kiezenkoekjes op de vergadertafel neer heb gezet, komt direct de uitroep "ah, nijntje koekjes". Nijntje? Huh?! Ja, ja, inderdaad. Mijn kiezen zijn Nijntjes. Het is schijnbaar maar net op welke manier je beroepsgedeformeerd bent!

15 februari 2015

Warm op de Worst

Wij zijn pas in Berlijn geweest en wat je natuurlijk sowieso doet als je daar bent, is een authentieke currywurst eten: een in stukjes gesneden braadworst overgoten met warme currygewürzsauce en gegarneerd met kerriepoeder. Wij aten héle lekkere! De currysaus is nèt even anders dan de klassieker uit de knijpfles. Al was het maar omdat de saus bij de worst warm geserveerd behoord te worden.

Dus toen ik laatst (over de Nachtegaalstraat) van UMCU lekker terug naar huis fietste en ik bij delicatessenwinkel Peek&VanBeurden een groot uitklapbord zag met de tekst "Knakworst en Curryworst van Brandt&Levie worstmakers", ja, toen stopte ik natuurlijk. Ik bedoel, Brandt&Levie. Curryworst. Daar kan weinig mis mee gaan. Vooral niet als je je eigen "selbstgemachter currysauce" erbij gaat serveren. Een klein vergelijkend onderzoekje op YouTube leverde de volgende makkelijk te maken saus op:



Recept Curry(gewürz)saus
Giet 2 potjes Aarts pruimen (santa clara) op siroop (à 370ml) af maar vang 250ml sap op. Ontpit de pruimen als dat nog nodig is. Vul het sap aan met 250ml cola en kook dit (in een kleine 30 minuten) in tot éénvijfde van het volume. Let op, want het brandt gemakkelijk aan. Zodra het ingedikte vocht op de bodem begint aan te koeken (en dus vóórdat het aanbrandt.. ;), het vuur laag draaien. Dan 500ml (Heinz) tomatenketchup, 2el milde currypoeder en 1el scherpe currypoeder (of 1el milde met ½tl cayennepeper) toevoegen. Roer 3el worcestersauce en het sap van ½ limoen door de saus. De currysaus glad pureren met een staafmixer en eventueel afkruiden met (weinig) zout. Warm serveren.

Zoals de Duitsers zeggen: "Die Currysauce muß scharf sein, muß fruchtig sein, muß tomatig sein. Und muß vor allem wárm auf die Wurst kommen."  Dus een goede saus heeft een uitgekiende zoetzuur balans, is een beetje scherp maar niet al te pittig en smaakt vol naar tomaten. En natuurlijk komt de saus warm op de worst, want een koude saus op een versgebraden worst, ehm, nee!

En dit is werkelijk héél erg lekker. En wat blijkt? Niet de worst maar de saus máákt de curryworst. Ik heb 'Vadouvan' kerriepoeder van Jonnie Boer gebruikt. Maar noch de fantastische Brandt&Levie worst, noch de dure Boer kruiding zorgen voor de smaaksensatie. Het is mijn eigen zojuist zelfgemaakte currysaus, die de show steelt. Met een saus als dit kan ik met recht zeggen "Ich bin ein Berliner" :) MJAM!

(hét perfecte cadeau voor papa!)

14 februari 2015

Chocolade verleidingen de luxe

Valentijnsdag. Tja. Je wilt er wel wat mee doen (want je lief is je lief en waarom zou je een gelegenheid onbenut laten om dit te laten merken) maar dan niet op de übercommerciële manier zoals die met rozen en suikerige hartsnoepjes gepropageerd wordt in elke supermarkt. Het lijkt verdorie wel Pasen (Sinterklaas, Kerstmis...) zoveel is er te koop. Ik denk dat als je écht indruk wilt maken, je eens inspiratie op zou kunnen doen op het YouTube kanaal van HowToCookThat 'Ann Reardon'.





Hoe GEWELDIG is dit?! Schilder je eigen schilderij met zelfgemaakte chocoladeverf. Of maak zelf 'papier en potloden' van chocola. Die dan ook nog geserveerd zouden kunnen worden met eetbare kaarsen (ook van HowToCookThat).



Wat romantisch! Een zelfgeschreven liefdesbrief, sierlijk neergepend in een boek van chocola?! Let wel; ik ben zelf niet zo ver gegaan. Ik heb 'gewoon' curryworst gemaakt (met zelfgemaakte currysaus!) Maar daar was mijn stoere carnivoor óók blij mee.

12 februari 2015

Knolseldersoep

Ik heb nog een restje verrukkelijke (zelfgemaakte) kippenbouillon. Wat een leuk erfenisje is van de Gentse Waterzooi die ik laatst maakte (die als "meer zooi dan water" werd opgeschept maar desalniettemin erg smakelijk was). En ik had bedacht dat als ik bij dat beetje bouillon nou een (evenzo verrukkelijke) knolselder koop, dat dat best wel eens een verrukkelijk soepje kan worden.

Bijvoorbeeld met wat gember erbij, ja. En slagroom ;)

En inderdaad; deze knolseldersoep is héérlijk. Romig en vol van smaak. En van wat ik overhoud, maakt M. daags erna een ook erg lekker bord pasta (fusili, gedroogde tomaten, gerookte forel, rucola en de ingedikte knolseldersoep als "sausje").